Uit de kastVrouwkje Tuinman

Vrouwkje Tuinman tipt boeken over do-it-yourself kunst voor tuiniers en thuisblijvers

null Beeld
Beeld

Over quarantaineliteratuur weten we wel genoeg, nu willen we iets anders lezen. Vrouwkje Tuinman tipt inspirerende lectuur voor thuisblijvers en/of tuiniers.

Tijdens deze thuisblijfperiode behoor ik tot de gelukkigen met een tuin. Twee zelfs: ik heb een achtertuin én een volkstuin. Voor mijn doen heb ik ze ook behoorlijk goed op orde, maar vooral zit ik er veel te lezen. Dit luxepaard had dit jaar al een soort sabbatical gepland van een maand of negen. Daarin hoopte ik veel tentoonstellingen te zien en concerten te bezoeken. Dat zit er nu niet in, maar de dingen die ik mis(loop), blijk ik deels ook hier te kunnen beleven – of zelfs al in huis te hebben, op die eeuwige stapel naast de bank. En die naast de tafel. En die op de tafel. En die naast de boekenkast.

Zo las ik Woorden zonder muziek van Philip Glass (overigens afkomstig van weer een andere stapel, die op de trap). Een autobiografisch boek, waarin hij, verfrissend wars van pretentie, vertelt over zijn leven in de muziek, het vinden van je eigen stem en het je daarbij niet al te druk maken om anderen. Het zit bovendien vol heerlijke anekdotes over zijn loopbaan als taxichauffeur, zijn verre reizen en zijn kleurrijke vriendenkring. Het is een beetje alsof je er zelf bij bent.

Een van de exposities die ik graag had bezocht, bevindt zich in het voorlopig gesloten Holburne Museum te Bath. Ik heb nu de bijbehorende publicatie besteld: The Pre-therapy Years van Grayson Perry. Ook al zo’n boek dat, naast een portret van de kunstenaar (een ‘pottenbakkende travestiet’), ook een schets is van een hele artistieke generatie. Het boek beslaat Perry’s werk tot halverwege de jaren negentig, een periode waarin hij er lang niet altijd ‘bijhoorde’, maar dat godzijdank ook niet nastreefde.

Troost en heling

Perry komt komende tijd op Channel 4 met een do it yourself-kunstprogramma, vol bijdragen van aan hun huis gekluisterde mensen. Ik vrees dat je daar een schotelantenne voor nodig hebt, maar misschien komt er net als bij zijn eerdere documentaireseries een dvd bij uit. Graag nog tijdens de quarantaine.

Laat ik de tuinboeken niet vergeten. Ik las eindelijk het onderhoudende Moord op de moestuin van Nicolien Mizee, dat vele vooroordelen bevestigt die ik al had over de tuinwereld. Maar ook de louterende werking van het tuinieren. Heel mooi wordt die beschreven door Allan Jenkins, in zijn Plot 29. Ergens in Londen huurt hij nummer 29 van een tuintjesterrein. Hij zaait, poot en wiedt er, vaak al uren voor werktijd. En hij vindt er troost en heling.

Het dagboek van een tuinjaar loopt parallel met de verkenning, en deels ook verwerking van zijn kindertijd, waarin hij heen en weer geschoven werd door instellingen en pleegouders. Zijn ouders leerde hij nooit kennen, en daardoor deels ook zichzelf niet. Op de tuin wel. Hopelijk geldt dat voor velen van ons.

Vrouwkje Tuinman Beeld Luuk Huiskes
Vrouwkje TuinmanBeeld Luuk Huiskes

Vrouwkje Tuinman (1974) is dichter, schrijver en recensent van Trouw. Haar laatste roman is ‘Afscheidstournee’. Voor haar nieuwste dichtbundel ‘Lijfrente’ ontving zij vorige maand de Tweede Grote Poëzieprijs, de belangrijkste jaarlijkse prijs voor Nederlandstalige dichtbundels.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden