Vrouwen

Als er ook nog een stuk van de wereld bestaat bezuiden Maastricht, en de burgemeester van die stad weet daar alles van, dan heeft Sarah d'Hondt van de universiteit van Leuven een ook voor haar noorderburen interessante scriptie geschreven over vreemdelingenrecht. Onder allochtone Belgische moslims is veelwijverij de gewoonste zaak van de wereld, citeert Het Parool haar op gezag van de Vlaamse krant De Morgen. Vader trouwt een keer voor de wet en later schaft hij zich nog een vrouw aan en laat dat huwelijk inzegenen door de imam. Dat moet dus hier ook het geval zijn. Zij een AEL, wij een AEL. Zij twee vrouwen, wij twee vrouwen.

Maar in werkelijkheid verstoten veel mannen hun eerste vrouw langs islamitische wegen. d'Hondt vertelt van een vrouw die vanwege de nieuwe seksuele technieken van haar man en het feit dat zijn salaris ineens gehalveerd was, begon te vermoeden dat ook de hare een nieuwe had genomen. Zo moet je daar dan achter komen. Maar voor de Belgische wet valt er helemaal niks te verstoten: je mag fatsoenlijk scheiden, alleen kan dat een aardige cent aan alimentatie gaan kosten. Vandaar de zogenaamde traditionele oplossing, waardoor het pas een echt probleem schijnt te worden bij bijvoorbeeld uitkeringen na een ongeval en indien het er een was met dodelijke afloop, bij het verdelen van de gelden van de levensverzekering. België is het land waar de mensen hun plan trekken, rechters dus ook. Sommige rechters houden meer rekening met de cultuur van de polygamie -zeker als de eerste vrouw er geen probleem van maakt- dan met de Belgische wet, zegt d'Hondt.

Vreemd, maar het staat er echt: als de vrouw er geen probleem van maakt. Maar ook weer uit andere recente publicaties begrijp ik dat we het hebben over dezelfde traditionele cultuur waarin een vrouw daar geen probleem over te maken hééft, omdat het al mooi meegenomen is dat ze nog leeft. Als er naar oude traditionele en godsdienstige gronden gegrepen wordt, dan is het beter als de rechter er vooral z'n moderne, westerse hoofd bij houdt, had ik onze zuiderburen deftig willen voorhouden. Maar ja, ik heb geen flauw idee hoe Nederlandse rechters daarmee omgaan. Ik vrees op z'n Belgisch, anders hadden we er al lang van vernomen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden