Vrouwenquotum in dorpsraad eerste stap in emancipatie

„Er rijden weinig bussen en ze zijn altijd vol. Jongens kunnen tenminste nog aan de bus hangen.” Darshana Devi noemt het gebrek aan een aparte schoolbus voor meisjes in haar dorp, Dhakla, als de voornaamste reden waarom zij niet verder leren.

De afgelopen vijf jaar was de 34-jarige Darshana lid van de dorpsraad in Dhakla, een dorp met zo’n 4500 inwoners in de noordwestelijke Indiase deelstaat Haryana. Een derde van de zetels is gereserveerd voor vrouwen en zo kwam Darshana in de raad.

Terwijl er op nationaal niveau nog hard wordt gediscussieerd over een vrouwenquotum in het parlement, is een soortgelijk quotum op dorpsniveau in India al een feit. Ook in Haryana, bepaald niet de meest vrouwvriendelijke deelstaat (zie kader).

De reservering van zetels bij de dorpsverkiezingen die het afgelopen weekeinde in Haryana werden gehouden, zal zeker helpen, denkt Jagmati Sangwan van de Indiase vrouwenorganisatie Aidwa in deze deelstaat. „Het zal de status van vrouwen omhoog tillen, en van daaruit volgt de rest.”

Darshana Devi – die zaterdag haar herverkiezing misliep – zou vijf jaar geleden zonder het vrouwenquotum nooit zijn gekozen, zegt ze vol overtuiging. Maar ze weet niet zo goed of en waarom haar verkiezing belangrijk is geweest. De schoolbus voor meisjes is er nog steeds niet, ondanks veelvuldige verzoeken.”

„Het quotum is nodig, omdat het belangrijk is dat vrouwen van zich kunnen laten horen, en onafhankelijk zijn”, vult haar buurvrouw Prabha Kumar (30) in. „Bij mij thuis is mijn man de baas. Ik heb nooit rust in het huishouden, terwijl ik ook op het land moet werken. En hij beslist alles. Ook op de verkiezingsdag stemmen we samen op zijn keuze.”

Volgens Jagmati Sangwan van Aidwa zit er enige verbetering in de situatie van vrouwen in Haryana, vooral op het gebied van onderwijs en gezondheidszorg. Maar het zijn kleine stapjes, geeft ze toe. „Aan de andere kant zijn er wel steeds meer gevallen van zelfmoord, wanneer een vrouw onder de straf van sociale isolatie lijdt.”

Sudesh Dhankar (30), een vrouw uit Dhakla die wel in de dorpsraad werd gekozen, bevestigt dit. „Drie dagen geleden was er hier nog een zelfmoord om deze reden”, zegt ze.

Veel meer wil zij, net als andere inwoners van Dhakla, niet kwijt over de zware straffen die de gemeenschap soms oplegt aan stellen die tegen de sociale normen in samenleven. Ook het illegaal aborteren van meisjes blijkt een gevoelig onderwerp. „We hebben onze dochters net zo lief als onze zonen”, zegt ze.

Sudesh moest het in de verkiezingen opnemen tegen een aantal mannen. De zetel waar zij voor streed is niet gereserveerd voor vrouwen. Dat is ook niet nodig, zegt zij. Maar niet omdat vrouwen gelijk zijn aan mannen. De kans op succes was vrij groot omdat mijn man bekend is, legt ze uit. „Iedereen hier stemt op de meest populaire familie, niet op de individuele kandidaat.”

Dat wil niet zeggen dat zij haar eigen stem niet zal laten horen. Net als Darshana, noemt ze een aparte schoolbus voor meisjes als een van de belangrijkste dingen die nodig zijn om de positie van de vrouwen van Dhakla te verbeteren. „Daar ga ik zeker voor vechten.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden