Vrouwenorganisaties, het is allang geen 1919 meer!

Een goede opleiding, leuke baan én gezin -welke jonge vrouw heeft nog een vrouwenorganisatie nodig? Dat vrouwenclubs ter ziele gaan is een teken van emancipatie.

'Wel de lusten, niet de lasten' stond er boven het artikel over wegkwijnende vrouwenorganisaties in Trouw van 17 februari. Als voorbeeld wordt Passage, de opvolger van de Nederlandse Christen Vrouwen Bond (NCVB), aangehaald. Die kampt met fors ledenverlies. Maar waar hebben we het eigenlijk over?

Passage is een organisatie die is opgericht in 1919. Deze vrouwenorganisatie had tot doel vrouwen te helpen met het maken van een keuze tijdens de verkiezingen. In het jaar 1919 kregen vrouwen eindelijk kiesrecht. De mannenbroeders van de christelijke partijen vonden dat hun vrouwen degelijk voorgelicht moesten worden. Ze kregen voorlichting op het gebied van cultuur en politiek.

Rond de jaren vijftig kregen we de eerste feministische golf. Niet dat de NCVB daar zo aan meedeed. Want ook toen wilde men de gehuwde vrouw maar wat graag achter het aanrecht houden. Pas in 1956 werd de vrouw handelingsbekwaam geacht. Corry Tendeloo, voorvechtster van de PvdA, heeft hier in de Tweede Kamer heel hard voor gevochten.

In de jaren zeventig kregen we de tweede feministische golf. Vrouwen begonnen schoorvoetend buitenshuis te werken. Wie dat niet kon, ging vaak in het bestuur van de vrouwenorganisatie. Dat kostte tijd, veel tijd, en het betaalde niet.

De christenen kregen te maken met de kerkverlating van hun kinderen. Er werd gediscussieerd over betaalde en onbetaalde arbeid. Dit waren allemaal onderwerpen waarover gepraat moest worden in de vrouwenvereniging. Natuurlijk was er ook veel gezelligheid.

Maar nu, Anno Domini 2005, is de emancipatie voltooid. Onze dochters zijn zo goed opgeleid dat zij buiten hun werk, gezin en sport en andere ontspanning niet meer toekomen aan een lidmaatschap van de vrouwenvereniging, en al helemaal niet aan een bestuursfunctie. Moeten we dit erg vinden? Nee toch! Laten we blij zijn dat onze kinderen goed zijn opgeleid en zo zelfstandig zijn dat zij niet meer afhankelijk zijn op het moment dat zij er alleen voor komen te staan.

Onze dochters worden geen lid meer van een vrouwenorganisatie, niet als zij jong zijn, maar ook niet als ze de vijftig gepasseerd zijn. Want wat heeft een vrouwenvereniging een hoogopgeleide vrouw nog te bieden? Vriendschappen kun je overal opdoen. Leeskringen bloeien ook buiten Passage. Daar heb je geen vereniging meer voor nodig.

De kop van het artikel was misleidend. Is het niet zo dat deze verenigingen hun tijd hebben gehad? Zou het niet veel verstandiger zijn om te zeggen: we gaan nog vijf jaar door en dan heffen we onszelf opt Er worden op dit moment bij Passage alle mogelijke trucs uitgehaald om de organisatie in stand te houden. Er zijn nu nog 35000 leden. Dat is in zes jaar tijd een verlies van 15000. Over nog eens vijf jaar is de vereniging gehalveerd. Waar wil je dan je personeel van betalen? De contributie wordt enorm verhoogd, met dertig procent -dit moet nog wel vastgesteld worden, maar het voorstel ligt er. Zou het niet goed zijn als een bestuur zich eens af zou vragen: voor wie willen we de organisatie instandhouden?

Op dit moment gaat een vereniging die bloeiend is geweest, als een nachtkaars uit. Dat is jammer. Hef de vereniging op met opgeheven hoofd en durf te zeggen: Wij hebben onze tijd gehad. We hebben veel bereikt, maar het is goed geweest.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden