Vrouwendag in Keulen

Ze hoeven geen diploma etnologie te hebben, schreef gisteren een Duitse krant over de 'Immi's' in Keulen, maar enige uitleg over carnaval kan geen kwaad.

De Immi's, zo noemen de Keulenaren de immigranten. De stad heeft intussen zo'n tienduizend vluchtelingen binnen haar grenzen. En vandaag start dat knotsgekke feest dat ze in Keulen 'Karneval' noemen, een feest dat duurt tot Aswoensdag en dat voorziet in meerdere buurt- en wijkoptochten in het weekend en die allergrootste optocht op Rosenmontag.

Een stadstraditie - zo staat in de brochure die in meerdere talen is uitgegeven - die teruggaat tot 1823. Maar zelden zal een editie zo beladen zijn geweest als de huidige. Want Keulen is een gewonde stad. De gebeurtenissen in de Oudejaarsnacht rond het centraal station - de aanrandingen en verkrachtingen door een massa mannen 'met Noord-Afrikaans voorkomen' hebben hun sporen nagelaten.

De laatste stand van zaken.

Het aantal aangiften is gegroeid naar 1035. Daarvan hebben 446 aangiften betrekking op een seksueel delict, alle andere gaan over diefstal en mishandeling. Het Openbaar Ministerie doet onderzoek naar vijftig verdachten, van wie er elf in voorarrest zitten. Van die elf zijn er vier die ervan verdacht worden bij aanrandingen of verkrachtingen betrokken te zijn geweest. De rest zit voor diefstal.

Vier verdachten dus. Na ruim een maand.

Het recherchewerk is lastig. De Keulse politie liet twee super recognizers, Londense specialisten van Scotland Yard, invliegen om te helpen bij het analyseren van 313 videobeelden, filmpjes en foto's van die nacht in het station en op het plein ervoor. De Londenaren zeiden dat er op een vergelijkbare plaats in Groot-Brittannië zeker tien keer zoveel camera's zouden hangen als in Keulen. Maar in Duitsland gelden andere wetten.

Ik las de afgelopen maand de Kölner Stadt-Anzeiger - daar haal ik een deel van mijn informatie vandaan. En elke dag ging het over die omineuze Oudejaarsnacht die wereldnieuws werd en de schaduw die dat wierp over het imago van de stad. Op 22 januari publiceerde de krant groot op de voorpagina de Kölner Botschaft - een manifest opgesteld door prominente inwoners van de stad, onder wie de Keuls-Iraanse auteur Navid Kermani. Men verlangde nul tolerantie voor seksueel geweld, optreden tegen de criminaliteit van bendes, openheid over het falen van de overheid en een eind aan de hetze tegen mensen van buiten. Duitsland, zei het manifest, blijft een gastvrij land.

Maar ook het leed bleef doorwerken in de kolommen. Gisteren nog vertelde Christine Lob, 48, van haar ervaringen die nacht, hoe ze met haar 15-jarige dochter omsingeld raakte en overal betast en hoe ze, gek van machteloosheid, haar dochter hysterisch hoorde huilen. Sinds drie weken zit ze thuis, ze heeft zich ziek gemeld. Ze is in therapie. Carnaval viert ze niet. Ze is de zoveelste.

Nu moet 2500 man politie het feest bewaken. Voor vrouwen zijn er extra meldpunten ingericht. Als ik vandaag in de stad aankom, start de Weiberfastnacht. De vrouwen hebben het dan voor het zeggen. Volgens de traditie.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden