Vrouwen, zie uw kans schoon

Kan vrouwelijk leiderschap de wereld redden? Dat was zaterdag de vraag aan de lezers. Zij pleiten vol vuur voor een andere stijl van leidinggeven - voor mannen én vrouwen.

Niet vanwege feminisme aub
Vrouwelijk leiderschap kan de wereld redden, jazeker. Mits het op termijn vergezeld gaat van een even grote portie mannelijk leiderschap. Het gaat niet om mannen versus vrouwen, maar om de keus tussen twee typen leiderschap. Een mooi voorbeeld van 'vrouwelijk' leiderschap vond ik de stijl van Steve Jobs (die Apple overigens zonder zijn 'mannelijke' tegenpool Steve Wozniak nooit tot een succes had gemaakt). Opmerkelijk is ook dat IBM vorige week de eerste vrouwelijke CEO heeft benoemd, Ginni Rometty. Het symboliseert de ommekeer die het computerbedrijf doormaakt, nadat alle 'hardware' is verkocht en IBM zich richt op software en dienstverlening. Ik ben al twintig jaar overtuigd dat de wereld mannelijk en vrouwelijk leiderschap even hard nodig heeft. De westerse samenleving gaat hopeloos mank door het ontbreken van het vrouwelijke element. Maar het laatste dat we nu nodig hebben zijn vrouwen die aan de top komen omdat het zo moet van het feminisme, maar die in feite alleen maar mannelijk leiderschap vertonen.

René van Sloote Woerden

Zachte kwaliteit van vrouwen
Was Berlusconi een geile vrouw geweest, dan had men haar al lang gestenigd. Mannen mogen meer. Nog steeds. Vrouwen bereiken enkel de top als ze 'machtig' goed zijn in hun vak. Niet omdat ze 'machtig' willen zijn. Maar de tijden zijn aan het veranderen. Vrouwen hebben tegenwoordig een streepje voor omdat zij beschikken over de zachte kwaliteiten waar de verharde maatschappij zo naar verlangt. Als je deze kan combineren met vakmanschap, ben je een machtige vrouw. Te lang heeft men gedacht dat enkel vrouwen met sterk mannelijk gedrag konden leiden. Vrouwen zien nu hun kans schoon om de wereld te redden. Tenzij de mannen gaan werken aan hun vrouwelijke kant!

Bea Ryckaert Breskens

Ego's en macht
De lezersvraag knoopt de termen 'macht' en 'leiderschap' ten onrechte aan elkaar. Het verschil zit verweven in de taal: macht heb je en oefen je uit, leiding geef je en krijg je. Wilma Kieskamp stelt terecht dat vrouwelijk leiderschap niet alleen aan vrouwen is toebedeeld en introduceert de term 'sociale macht'. En weer is daar de verknoping van macht en leiding. De verwarring is in de Nederlandse politiek gepersonifieerd in Job Cohen. Hij is een leider met een 'vrouwelijke' stijl die sociale macht nastreeft: de boel bij elkaar houden. Wordt hij ervoor beloond? Nee. De huidige 'X-Factor-samenleving' wenst geen sociale politici, ze willen ego's en echte macht. Omdat vrouwen deze ego's niet mogen bezitten - zij moeten namelijk 'anders', 'beter' zijn - blijft de machthebber voorlopig man. De samenleving krijgt de leider die zij verdient en dat is (nog) geen vrouwelijke.

Jos van der Schot Oosterbeek

Emotionele stabiliteit telt
In de tachtiger jaren werd veel verwacht van de nieuwe topvrouwen: zij zouden meer gebruik maken van hun intuïtie, meer dan die rationele mannen. Wat blijkt? De verschillen binnen de populaties mannen en vrouwen zijn veel groter dan tussen mannen en vrouwen als het gaat om effectief leiderschap. Het zijn psychologische factoren als intelligentie, mentale rijpheid en met name emotionele stabiliteit die het succes bepalen. Wie hebben dat bereikt? Femke Halsema, Dorette Corbey, Sophie in het Veld, Lousewies van der Laan, Laetitia Griffith en Maria van der Hoeven. Wie hebben dat niet? Wanneer ik dat ga opnoemen, dan zal de redactie mijn stuk ongetwijfeld inkorten.

Bram Steynis psycholoog Almelo

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden