Vrouwen laten stunt tegen Hongarije door de vingers glippen

EINDHOVEN - De eerste minuten van het uur U voor het Nederlandse tafeltennis zijn goed besteed. Vooral door de mannen, die op de EK hun openingswedstrijd verrassend van de Belgen wonnen. De vrouwen lieten een kans om tegen Hongarije te stunten door de vingers glippen, maar zij herstelden zich gisteravond met een zege op Italie.

Jawel, de neuzen wijzen nog steeds allemaal in dezelfde richting. Tenminste, die van de deelnemers. Voorzichtigheid lijkt hun credo, alles om het imago van de bond niet te schaden. Ambities en houding zijn uiterst bescheiden. Geen baldadigheid in Eindhoven, geen onvertogen woord. Het debacle van de WK'97 ligt nog vers in het geheugen. In Manchester eindigden de onderling ruziënde vrouwen roemloos als 23e, de mannen als zestiende. Hoog tijd dus om de sport weer eens positief voor het voetlicht te brengen.

Reclame, reclame, daar draait het om met het oog op de toekomst. Van een crisissfeer wil topsportmanager Ton van Happen niet spreken, maar hij geeft toe dat de tafeltennisbond ernstig verlegen zit om geld en aansprekende namen. Twee redenen om de senioren-selectie komend seizoen te halveren (van twaalf naar vijf personen) en tegelijkertijd een Jong Oranje-plan (extra trainingen en dergelijke) in het leven te roepen, overigens goeddeels bekostigd door de jeugd zelf.

Gezien de zorgelijke toestand is de EK van groot belang. Waarmee kun je sponsors beter lokken dan met aansprekende prestaties voor eigen publiek? De opzet slaagde gisteren aardig. De mannen van coach Paul Haldan stonden gretig achter de tafel en zijn in vorm. De beladen wedstrijd tegen de zuiderburen werd met 4-2 gewonnen. Alleen de Belgische kopman, Jean-Michel Saive, bleek een maatje te groot. Geen schande, want deze oud-Europees kampioen staat met zijn vierde plek op de Europese ranking nog altijd dertien plaatsen hoger dan de Nederlandse kopman, Danny Heister. Toch baalde de nationaal kampioen, die net als derde man Chen Sung wel een game van Saive wist af te snoepen, van het verlies. De held van Wallonie was erin geslaagd hem met psychologische oorlogsvoering uit de concentratie te halen. “Eigen schuld dus.”

Verder was er weinig op het spel van de Nederlanders aan te merken. Trinko Keen, die zich naderhand opgelucht toonde dat de kop eraf is, maakte zich verdienstelijk door twee op papier sterkere spelers naar huis te sturen. “We hebben een lange voorbereiding achter de rug, waarin we allemaal een stapje extra hebben gezet: ik voel dat we het nu kunnen.” Zowaar een voorzichtige flirt met de halve finales. Nooit reikten de mannen op een EK verder dan de vijfde plaats ('92) en met de winst op Belgie - de nummer vier van twee jaar geleden - is inderdaad een hobbel genomen. Oranje mag het treffen met regerend kampioen Zweden nu verliezen, mits de andere drie poule-wedstrijden in winst worden omgezet. De behoedzame Haldan temperde echter iedere verwachting. “We zijn op de goede weg en hebben als we goed spelen tegen iedereen een kans. Maar we bekijken het per wedstrijd.”

Vrouwencoach Peter Engel was zo het kon nog bescheidener, ondanks de gunstige loting. Van de serieuze titelkandidaten treft zijn ploeg alleen Hongarije in de voorronde; Duitsland, Roemenië en Rusland zijn in de andere groep ingedeeld. “Als wij bij de beste vier van onze poule (die uit zes teams bestaat -red.) eindigen, hebben we niet verzaakt. Als er meer uitkomt, is dat een positieve verrassing.”

Emily Noor had in de partij tegen vice-kampioen Hongarije een sleutelrol. Tegen wil en dank, zoveel was al op de baan duidelijk. De Brabantse verloor beide singles, alsmede de dubbel aan de zijde van Bettine Vriesekoop. De veterane moest ook in een enkelpartij verlies incasseren, tegen angstgegner Csilla Batorfi. Daar tegenover stond echter een mooie rentree: winst op de Europese nummer vijf, Krisztina Toth. De twee verdienstelijke overwinningen van Gerdie Keen ten spijt, gaf het scorebord uiteindelijk de vertrouwde uitslag weer: 4-3 voor het Midden-Europese land.

Schitteren op belangrijke momenten blijkt niet iedereen gegeven, zeker niet de mentaal zwakke Noor. Maar ach, klonk het naderhand mistroostig. “Ik ben gewoon niet beter.” Een wetenschap die Engel ertoe bracht Noor in de wedstrijd tegen Italie te slachtofferen ten gunste van Diana Bakker. Met bijzonder veel moeite sleepte Oranje in gewijzigde samenstelling de winst uit het vuur: 4-2.

Oud-bondscoach Jan Vlieg, die Vriesekoop in het individuele toernooi bijstaat, zag vanaf de tribune het voorzichtige, 'wijfelende' optreden van de vrouwen met lede ogen aan. “Ik mis vechtlust. Emily Noor moet desnoods kruipend de baan afgaan. Hier kun je je voor eigen publiek in the picture spelen en de sponsorproblemen van de bond in een klap oplossen. Het is misschien wel de laatste kans, want met een steeds krapper budget zullen topprestaties steeds zeldzamer worden. Ze moeten hier als straathonden vechten, maar de bond legt het accent op het imago: 'laten we vooral de lieve vrede bewaren'. Maar soms gaan prestaties juist met rellen gepaard.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden