Vrouwen en voorkeuren

Over voorkeuren dus. En over het feit dat ik een stukje neertikte en daar wat sportclubs en sportmensen opvoerde en daarbij dus geen enkele vrouw noemde.

Is vrouwensport dan onbelangrijk, zodanig dat het niet voorop je tong ligt? Onderbewust misschien. Even concentreren. Als ik stel dat ik wil dat de Blue Jays de World Series halen, is er dan een vrouwelijke tegenhanger? Welke vrouwensportploeg vind ik nou leuk? Uhhh, de hockeyploeg, maar dan in de formatie met Eysvogel nog duidelijk aanwezig. Niet omdat ik iets met haar heb (haar vader zou me vermoorden), maar ze had uitstraling als ze in dat veld rondscheurde. Die van Benninga heeft dat ook, maar haar omlijstende crew lijkt te veel op de vijfde klas van de Wassenaarse MMS en je verwacht steeds dat Marcella Mesker er zal invallen.

De hockeyploeg met De Beus in het doel had ook wat. Uitstraling.

En hoe dat verder zit? Lia van Schie moet nog kleur krijgen, Carla Zijlstra heeft iets puntigs en eigenwijzigs in haar hele doen en laten. Karakter heet dat. Ria Visser had iets onschuldigs, maar dan wel met lekkere dubbele bodem, Annie Borckinck won wel goed, maar miste echte uitstraling. En Diane de Leeuw had niets, maar kon die dubbele Axels wel draaien. La Haanappel viel nog wel es op er mooie bibben, maar had weer wel iets dat op uitstraling leek en heeft het zeker nu. En Sjoukje? Ach . . .

Waarom vind ik Monique Knol eigenlijk een tof wijf en moet ik bij Leontien van Moorsel altijd even tot vier tellen? Beiden zijn, waarschijnlijk, krengen, maar dan heb ik het over de omgangsvormen die ze tegenover elkaar in acht nemen.

Andere vrouwen. . . Ja Navratilova, pardon, ze heeft natuurlijk een voornaam, maar waarom gebruik je die dan niet? Martina Navratilova tenniste met iets van een mannenlijf en Chris Evert had iets dat je met pasteltinten vereenzelvigt. Billy Jean King had die bril nooit op moeten zetten en La Graf is perfect. En Karin Brienesse heeft het wel, iets brutaals, iets van krijg de klere maar en ik heb rijen van die oranje meisjes in het water zien plonzen die het dus niet hadden.

Mary Lou Retton. . . oh, wat een pestwijf, hoe mooi ze ook kon turnen en die Dorothy Hammill, dat kippige rotwijf dat alle juryleden altijd omtoverde met haar glimlach en haar ogenknijpwerk na een kur. Neen dus.

Carolien Keulen wel, de volleybalster dus, en Koningin Van Gennip ook. Ondanks het feit dat ze soms heerlijk kon truttebollen. Ze kon wel schaatsen en ze was er. En wie of wat nog meer? Brenda Schulz krijgt het, Nicole Jagerman niet. En Sabine Appelmans is te leuk om te zien en alle Maleeva's missen het dus. Karin Kania had het wel, al dat nieuwe Duitse schaatsgedoe dus helemaal niet. En denk niet dat ik als geile, oude man zit te redeneren; zelfs de gebeeldhouwde ledematen van mevrouw Sabbatini laten me koud. Omdat zij koud is, tenminste koud overkomt en de uitstraling van haar eigen merk parfum heeft. Duur en te zwaar qua reuk.

En van wie ik direct de uitslag wil weten? Van mijn dochter als zij een wedstrijdje geworpen heeft voor ABC. Met van die heerlijke uitslagen als 25-7 of 17-14. Dan wil ik alles weten. Daarvoor bel ik ook van 'ver-weg-huizen' op.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden