Vrolijke blues in Twente

Op mistroostige dagen, als de weemoed op de loer ligt, doet een wandeling in Twente wonderen.

In de winter ga ik graag naar Twente. Vooral op van die dagen. Van die dagen waarop de ochtendschemer geruisloos overgaat in de avondschemer en het hemelse palet is samengesteld uit grijs, grijs en grijs. De echte winter laat op zich wachten, zoals elk jaar is van het lengen der dagen in de praktijk nog bitter weinig te merken. Dan zijn de bossen te donker en te somber, de velden te kaal en te open, de steden te kil en te leeg. Gelukkig bieden de essen, de beekjes en de houtwallen van Twente de wandelaar troost. Al moet ik me er even toe zetten de deur uit te gaan, hun lokroep is sterk genoeg. Nieuw jaar, mooie wandeling, frisse neus.

Het is dus niet moeilijk kiezen uit de tien gidsen die de longlist van de Wandeltrofee 2015 hebben gehaald. Ik pluk de 'Twaalf Twentse Wandelingen' van Truus Wijnen ertussenuit. Hoewel inmiddels bekend is dat de gids niet heeft weten door te dringen tot de laatste drie, waaruit eind deze maand de winnaar zal worden gekozen, staat er ongetwijfeld een geschikte tocht in. De keuze valt op wandeling nummer 10, van Delden naar Bentelo. Op zo'n dag als vandaag is de korte versie van 11 kilometer wel even genoeg.

De galerie in het oude stationsgebouw van Delden is gesloten. Het centrum van het stadje bewaar ik voor later. Eerst maar eens echt eruit. Nog voor ik de bebouwde kom achter me heb gelaten, slaan de blues toe. Hard, trefzeker en toch nog onverwacht. Voortstappend over een pad langs het Twentekanaal laat ik me er vervolgens helemaal door verzwelgen. Op een ingewikkelde manier voelt dat lekker, maar ik ben niet naar Twente gekomen om een potje te lopen somberen.

Wandelen maakt vrolijk, zo las ik onlangs. Ik neem de proef op de som en probeer elke mistroostige gedachte die opkomt binnen een paar passen te pareren. Ja, dat kanaal snijdt als een diepe wond door het oude Twentse land. Maar daar staat tegenover dat het aan datzelfde land een nieuwe dimensie van contrast en schoonheid toevoegt. Ja, de Hagmolenbeek is ontdaan van haar speelse meanders, rechtgetrokken, genormaliseerd. Desondanks heeft de beek een paar speelse bochten behouden. Een brede en comfortabele grasdijk bedient de wandelaars en bovenal: het water stroomt. En ja, mistroostige maisstoppels ontsieren de velden, maar dat is altijd nog een fraaier gezicht dan de manshoge maisplanten die in de zomer dit uitzicht verzieken. Het land glooit en alleen die glooiingen maken me al vrolijk. Op het punt waar ik volgens de routebeschrijving af zou moeten slaan om terug te keren naar Delden wandel ik nog even door, al was het maar om thuis te kunnen vertellen dat ik vandaag in Bentelo geweest ben. En om langs die machtige dode eik te wandelen die daar als een enorme sculptuur langs het pad staat. In Bentelo luiden de kerkklokken. Tussen de bomen in de verte schuifelen in het zwart geklede figuren naar een vers gedolven graf. Mijn gedachten dwalen af naar degenen die we in 2014 hebben achtergelaten, de hemel kleurt nog een tintje grijzer. Maar dan is daar Nick. "Mooi wandelen is het hier, hè? Lekker om buiten te zijn!" Tegen zoveel vrolijkheid zou zelfs de grootste zwartkijker niet bestand zijn. Nick is tien en wandelt met zijn nichtje Janne langs het kanaal. "Gewoon, omdat het zo mooi is. Fietsen doe ik hier ook veel."

Als ik terugloop langs de dode eik weet ik dat op de open plek ernaast een havezate heeft gestaan, de Hachmeule. Aan de beek stond een watermolen. Dankzij een bordje aan het andere eind van het pad zie ik nu wat er niet is. Het stemt me toch weer wat weemoedig. Het dode roodborstje naast het pad maakt de stemming er niet vrolijker op. Dan een flits. Het helderste blauw. Het ijsvogeltje gaat zitten op een tak, toont zich in al zijn kleurenpracht, nauwelijks vijf stappen bij me vandaan. Nog voordat ik zelfs maar aan een foto kan denken is hij gevlogen. Tijd om dat te betreuren krijg ik niet. Twee reeën springen naast me op, rennen weg door het veld. Ik kan ze bijna pakken. Een stenen paal geeft aan dat ik het grondgebied van het landgoed Twickel betreed. Het grootste particuliere landgoed van Nederland ligt aan de andere kant van Delden, de bezittingen strekken zich uit tot voorbij Bentelo. Aan het pad ligt een boerderij met zwartomrande witte luiken, een van de 150 pachtboerderijen van Twickel in de omgeving. Aan de rand van het stadje staat er nog een, bij de kozakkeneiken.

En dan Delden zelf. De aanloop naar carnaval is al ingezet, getuige een geïmproviseerd straatnaambordje aan de Prins Tonnie I-straat. Dan het stadshart. De dankbare hulde van de inwoners aan de baron die de aanleg van de waterleiding financierde staat in bladgoud te lezen op de pomp. Daarnaast het museum, geheel aan zout gewijd. Het duivelsrooster bij de kerk, waar de hoeven van de euvele in zouden blijven steken als hij zich in de buurt zou wagen. Ook rondscharrelende varkens bleven weg van het kerkterrein dankzij het middeleeuwse veerooster. De Oude Blasiuskerk oogt wat gedrongen. De toren had duidelijk hoger willen reiken dan hij doet, maar schikt zich in zijn lot. De knusse straatjes eromheen drijven de laatste restjes somberte uit mijn lijf. Zelfs de zon breekt eventjes door.

De beste wandelroutes van het jaar

Twaalf Twentse Tochten

De Twaalf Twentse Tochten in de gelijknamige wandelgids zijn stuk voor stuk eigenwijs van aard en voeren vaak langs onverwachte stukjes Twente. Auteur Truus Wijnen maakte ook de foto's. www.gegarandeerdonregelmatig.nl

Wandeltrofee 2015

Drie overgebleven kandidaten strijden om de titel wandelroute van het jaar. Op zaterdag 31 januari 2015, de eerste dag van de Fiets- en Wandelbeurs in de Amsterdamse Rai, wordt de winnaar van de Wandeltrofee 2015 bekendgemaakt. www.fietsenwandelbeurs.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden