Vrolijke begrafenis van toekomstdromen

Rotterdamse brugklassers graven op 18 september 2022 de brieven aan hun latere ik weer op

REPORTAGE | MARIJKE DE VRIES | ROTTERDAM

Met hun schop in de aanslag staan twee brugklassers van het katholieke Sint-Laurenscollege in Rotterdam klaar om een graf te graven. Ze staan al bijna in de aarde te spitten, als docent godsdienst en schoolpastor Martha Hoffenkamp vertelt dat de tuinman verderop al een kuil heeft gegraven.

Het is een droge, maar grauwe middag. In het gat ligt een plasje water. Een leerling in een hoodie mikt een drassige kluit aarde in de kuil. Dat valt nog niet mee. De aarde is nat en het gras in de schooltuin zompig. Moeders zien hun hakken verdwijnen in de modder. De ene na de andere klasgenoot zet de schop in de berg aarde om met een verbeten blik wat in de kuil te werpen, totdat de met neonletters beplakte pvc-buis onder de grond is verdwenen en hun toekomstdromen zijn begraven.

Niet voorgoed. In de 'capsule' zitten brieven van de brugklassers aan hun ik over tien jaar. Op zondag 18 september 2022 zullen de leerlingen van klas 1TA en 1TB de buis tijdens een gezamenlijke barbecue opgraven. De brieven verraden een groot vertrouwen in de toekomst. Over tien jaar zijn ze rijk, gelukkig en student, voorspellen ze. Ze zijn dan 22. Heel oud: sommigen denken dan al getrouwd te zijn, in een villa in Los Angeles te wonen of kinderen te hebben. Een leerling weet zeker dat hij dan een hekel heeft aan belastingen.

De tijdcapsule komt niet uit de koker van Hoffenkamp, maar is een ideetje van brugklasser Inci, die het in een film zag. "Voor ik naar de brugklas ging dacht ik dat dit op alle middelbare scholen gebeurde." Ze stelde het voor aan haar vriendinnen en later in de klas. "Dit is leuker dan een reünie over tien jaar. We hebben iets te beleven en hebben dan echt iets in handen van nu." Zelf stopte ze ook een eigen gemaakt gedicht, een foto en een spiegeltje bij haar brief. "Dan weet ik hoe ik er dan uit zie."

Behalve brieven hebben de scholieren ook klassenfoto's en de film TED in de buis gestopt; die gaan ze over tien jaar bekijken. Om te voorkomen dat de boel aan elkaar gaat kleven zit er tussen elke afdruk een vel bakpapier en is alles ingepakt in diepvrieszakjes. Op aanraden van de docent scheikunde kwam er zelfs een luier aan te pas - om vocht op te nemen.

Tijdens een korte bijeenkomst met ouders en enkele broertjes en zusjes, voorafgaand aan de 'teraardebestelling', zingen meisjes een lied en houdt de rector een praatje. Net een echte begrafenis, maar dan een heel vrolijke versie. "Misschien moet je wel twaalf jaar zijn om de toekomst zo zonnig in te zien", verzucht docent Hoffenkamp in haar toespraak.

Het was niet alleen maar grappig en leuk om over de toekomst na te denken, zegt Hoffenkamp. "De kinderen realiseerden zich door het schrijven van de brief dat niet alle kinderen het zo goed hebben als zij. Sommigen zullen er straks door ziekte niet meer zijn." Een leerling stelde daarom voor geld in te zamelen voor stichting Koppie-Au, die onderzoek naar hersentumoren bij kinderen financiert.

De brugklassers zijn in korte tijd een echte groep geworden door het project, zegt Hoffenkamp. "Het heeft de saamhorigheid in de klassen versterkt. Ze kregen het gevoel: we gaan allemaal samen de toekomst tegemoet."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden