Vrolijk versierde gasmaskers

In Israël slaan Palestijnse en joodse jongeren elkaar niet dagelijks de hersens in. Net zoals in Nederland gaan ze gewoon naar school, naar het strand of naar een 'happy hour' in de kroeg. “Het is niet zo dat we voortdurend bang zijn om opgeblazen te worden”, zegt Tamar Stampfer (17) uit Israël. “Leven in zo'n ingewikkeld land kan ook heel interessant zijn.”

Om scholieren duidelijk te maken dat het in Israël niet alleen ellende is, heeft de regering van dat land vier jongeren naar Nederland gestuurd. Zij gaan middelbare scholen af om te vertellen over het leven in hun moederland. Lior Bitton, Tamar Stampfer, Niv Best en Tamar Levi (alle vier 17) doen hun uiterste best om te laten zien dat er niet alleen maar bommen ontploffen in de joodse staat.

Lior: “Het is niet zo dat we niet over de moeilijke situatie in Israël willen praten. Alleen wordt wel eens vergeten dat wij het ook heel leuk kunnen hebben.” Maar zelfs als het land bedreigd wordt door de raketten van Saddam Hoessein, houden de jongeren de moed erin. Lior laat een fotoalbum zien waarin de hele familie uitgelaten met gasmaskers op de foto staat.

“Je raakt eraan gewend. Tijdens de Golfoorlog in 1991 moest iedereen een gasmasker bij zich dragen voor het geval van een chemische aanval. Het werd een heuse trend om die dingen op een modieuze manier te beschilderen. Er was zelfs een gasmasker-schildercursus op televisie. Ook liepen we voortdurend te klooien met die dingen. Het was bijna jammer toen de oorlogsdreiging overwaaide. Toen moesten we de maskers namelijk weer inleveren.”

“Kijk”, zegt Lior, “eigenlijk willen we precies hetzelfde als de meesten hier. Veel geld verdienen om een groot huis en een grote auto te kunnen kopen. Probleem is alleen dat wij wel eens last hebben van oorlogsdreiging of aanslagen. Het is bijvoorbeeld zo dat iedereen verplicht in het leger moet. Dat is voor ons echt een soort familiegebeurtenis, waar iedereen een keer aan moet geloven.”

Door de moeilijke situatie in het land zijn veel jongeren erg betrokken bij politieke zaken. Hun mond valt dan ook open als ze horen dat er maar weinig jongeren zijn gaan stemmen voor de gemeenteraad. “Is dat echt zo? Wat zonde”, zegt Niv. “Bij ons kunnen politieke beslissingen vaak heel grote gevolgen heben. Wij zouden het wel uit ons hoofd laten om niet te gaan stemmen.”

Verder willen ze niet al te veel uitweiden over de problemen in hun land. Tamar en Tamar, die in 5 VWO van de Christelijke Scholengemeenschap Buitenveldert een gastles verzorgen, geven vooral toeristische tips. “Israël ligt aan de Middellandse Zee, het is er altijd lekker weer, er zijn mooie stranden”, en meer van dat soort informatie.

“Ik ben er dan ook niet echt wijzer van geworden”, zegt Sarita (17). “Wat ze vertelden, wist ik zelf ook wel. En misschien vinden ze het wel rot als ik over de problemen begin.”

Na de 'verplichte' les raken de leerlingen pas echt in gesprek met de bezoekers. Zonder schoolbanken en leraar erbij gaat het opeens een stuk makkelijker. “Ik heb nu wel kunnen vragen wat ik wilde vragen”, roept Sarita enthousiast. “Ik wil er echt meer over weten, dus ik zal het nieuws nu wel beter gaan volgen.”

Lior en Niv zijn iets later klaar met hun gastles in een andere klas en sluiten onder daverend applaus het optreden af. “We hebben het overal over gehad. Seks, drugs en rock en roll”, zegt Lior. “Wat mij opvalt, is dat iedereen hier zo ontspannen is. Als er bij ons wat fout gaat, dan staan ze meestal tegen elkaar te schreeuwen, terwijl ze hier gewoon normaal doen. Ook kun je hier overal over praten. Geen enkel onderwerp is taboe.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden