Vroegmis

Laat was ik ingeslapen. Toch werd ik al weer wakker toen er nog net genoeg tijd was om haastig, langs pinksterbloemen op het Steve Bikoplein en voorbij kraaien en andere vogels die zich zondagsmorgens zo rustig op straat wagen, naar de wijkkerk te rijden.

GUUS VAN HEMERT

Verkreukeld, maar niet echt met spijt zat ik er. Wie weet hoe de zondagse bezinning er anders bij in zou schieten. De pastores hier hebben mij gevraagd soms mee te draaien. Maar ik weet zeker dat zo'n regelmatige dienst dan dit wekelijkse stukje voor u op den duur voor de voeten zou lopen, gezien ook de andere arbeid.

Wel ga ik er graag naar de eerste dienst. Dat begon in de winter van de Golfoorlog. Ik weet dat omdat er toen altijd een man met een snor a la Saddam Hoessein onder de vroege vogels was die recht van het CNN-scherm weggelopen leek. Pas van dichtbij maakte zijn zachtmoedige facie de gelijkenis geheel toevallig. (Een jaar later was er vaak een jonge vrouw die op de grond knielde wanneer anderen zaten en uit een notitieboekje vol vreemde haaltjes bad en bij het weggaan charmant een kruisteken maakte uit de doopvont: vluchtelinge uit Irak.)

Dit keer niet toevallig iemand die aan Irak doet denken. Wel, zoals in alles wat hoe dan ook en waar dan ook gesproken wordt, ontzetting over Bosnie. Tegelijk blijft het zondag en lente en slechts twee weken na pasen. Nog steeds pasen dus, want sinds onheuglijke tijden duurt dat feest 50 dagen. Dat geeft de pastor, die zich al twee decennia niet door de massaliteit van de wijk heeft laten overtroeven, de lichtheid om optimistische dingen geloofwaardig uit te spreken. Zoals dat Christus, onze Reisgenoot, niet halverwege om zal keren (het was het evangelie van de twee leerlingen met wie de Verrezene oploopt).

De ontspannenheid en onnadrukkelijkheid waarmee bij de mededelingen gezegd wordt dat er een bus voor de 8-Meidag zal rijden, zou zelfs een jongere daarheen lokken (of een bisschop; laatst zei iemand: ik denk dat de beste bisschoppen zich met vreugde vooral paperclipsen voelen: zoveel goed materiaal samenhouden, en dat de minder goede toch altijd nog paperclipsen zijn; ook een manier om de sacramentaliteit een naam te geven).

Onderhand had bij de andere voorgeschreven lezing, Petrus' pinksterpreek uit de Handelingen, de zin geklonken: "Deze Jezus heeft God doen verrijzen, daarvan zijn wij allen getuigen" . Ineens realiseerde ik me dat dit de inscriptie was op de nieuwverworven kerkklok. Vorig jaar hing die nog boven de nu afgebroken Verrijzeniskerk. Thans hier, boven de Ontmoetingskerk. Ik merkte dat alleen maar omdat ik u er vorig jaar over geschreven heb. Na de dienst vroeg ik de pastor of het hem opgevallen was. "Ach, dat is waar" , zei hij. "Ik zal het straks in de volgende dienst naar voren brengen. Dan laat ik hem ook even luiden!" Opgewekt verdween hij naar een tussendienst elders.

Buiten ontmoette ik een gereformeerd bevriend paar, fris en monter in de aprilmorgen op weg naar deze immers voor alle gezindten gebouwde kerk. "Goede dienst gehad?" vroeg hij met reformatorische bewustheid. Terwijl ik zocht hoe je zo'n geval een volmondig ja moet uitspreken, wees hij op de bescheiden doch fraaie stellage tegen de blauwe lucht: "Prachtig, die nieuwe klok. Dat ontbrak er nog aan!"

Ik vertelde hem dat de inscriptie toevallig in de paaslezing van vandaag stond. "Wij luiden hem altijd bij het Onze vader" , bracht de vrouw meelevend in het midden.

Ben ik nu een onverbeterlijke oecumenist dat zulke samenklanken mij iets doen? Oecumenisch-katholiek is toch geen scheldwoord. Erkenning dat ook bij andersoortige paperclipsen als kerkeraden en synodes vier eeuwen de paasboodschap doorgegeven is: Christus is verrezen, Christos anesti, Christos woskresje. De Reisgenoot die ook voor hen niet ten halve keert.

Ik denk ook wel eens minder vriendelijk over de oecumene. Bijvoorbeeld wat een gotspe het is de bijbel nog weer eens te willen vertalen (300 kandidaten meldden zich, stond laatst in de krant) als je niet eens een gezamenlijk Onze Vader hebt.

Maar daaronder denk ik dan weer: laat maar! dat rommelig stel Onze Vaders in protestants en katholiek Nederland en Belgie. Want de wereld, de kerk en een voetbalwedstrijd komen hierin overeen dat het nooit helemaal perfect is. En is het dat wel, dan weet je het alleen maar achteraf.

Zoals soms een vroegmis.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden