Vroege demarrage Boom niet beloond

„Die jongens maken dit misschien maar een keer in hun leven mee”, vergoelijkte Adri van Houwelingen, ploegleider bij Rabobank, de op het eerste oog kansloze missie van Lars Boom. De 24-jarige Brabander zag gisteren in de eerste etappe van de Tour de schaduw van de hoogbouw in startplaats Rotterdam naast zich verdwijnen en besloot dat het tijd was te demarreren. Voor hem strekte zich ruim 220 kilometer verlaten Zeeuws en Vlaams asfalt uit. Een brutale missie die tegen alle wielerwetten zondigde.

En toch besloot Boom eigenwijs de mores in het professionele cyclisme een loer te draaien. Wellicht ook geprikkeld door zijn tegenvallende tijd in de proloog de dag ervoor. Dus schakelde de Rabocoureur in de buitenwijken van Rotterdam, waar het publiek weer rijendik was komen opdagen, een tandje of wat bij en gaf zijn benen de sporen. Boom: „Dit was zo'n dag met mogelijkheden. Die moet je dan gewoon benutten.”

In het zog van de jonge Nederlander haakten twee andere waaghalzen aan, de Belg Maarten Wynants van Quick Step en de Spanjaard Perez Lezaun. Een op het eerste oog onmogelijke combinatie, maar gaandeweg de Zeeuwse eilanden een trio dat op dezelfde golflengte zat. Ze pakten minuut na minuut op het peloton.

„Niemand in de ploeg had verwacht dat hij zo makkelijk zou kunnen wegrijden uit het peloton”, zei Van Houwelingen, voor wie dit de de eerste Tour is als ploegleider, met een brede glimlach. Maar zelfs Booms opportunisme bleek niet bestand tegen de ijzeren wil van het peloton. Bij het passeren van de Belgische grens was de voorsprong van de drie teruggebracht naar een halve minuut. De onvermijdelijke vroege dood van een vluchtgroepje tekende zich af. En zo geschiedde.

Van Houwelingen bekende dat hij onderweg in de auto naar finishplaats Brussel weinig fiducie had in een geslaagde afloop. „Dat het resultaat nihil zou zijn, dat wisten wij eigenlijk wel.” Boom had zich en het shirt van de sponsor laten zien voor een miljoenenpubliek. En dat is wat telt, weet de 56-jarige ploegleider uit zijn eigen carrière als knecht.

Met de streep in Brussel in zicht kwam het voor de bankploeg er op aan de andere troef uit te spelen: sprinter Oscar Freire. Maar ook hij was onfortuinlijk, omdat, alweer, de wetmatigheid in de Tour geen tegenspraak duldt. „In de eerste week is de finale zonder uitzondering een nerveuze bedoeling”, sprak technisch directeur Erik Breukink wijze woorden. „De renners zijn fit en vliegen er bijna allemaal in.” Door een stuurfout van een Lampre-renner sloeg Freire op het asfalt. Een sprint die ontsierd werd door maar liefst drie valpartijen. „De schade valt mee”', sprak de Spanjaard getergd. Zijn kans komt nog wel, weet hij uit ervaring.

De massale valpartijen speelden de oude Alessandro Petacchi in de kaart. De gewiekste Italiaan had alle gevallenen handig weten te omzeilen. Hij sprintte onbekommerd langs het Heizelstadion naar zijn vijfde etappewinst in de Ronde van Frankrijk. De 36-jarige Italiaan stond zes jaar geleden voor het laatst aan de start in de Tour.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden