Vrijwilligers houden Kampen droog

Tientallen vrijwilligers zijn druk met keerkleppen, hefschuiven en schotbalken. De hoogwaterbrigade oefent om bij een overstroming Kampen tegen een watersnood te kunnen beschermen.

Even is er paniek. Twee Duitse toeristen kijken Joop Riezebos verschrikt aan. Staat de dijk op springen? De coördinator van de Kampense hoogwaterbrigade stelt hen gerust. De mannen die aan het sleutelen zijn, doen mee aan een grootschalige oefening. De Duitsers lopen verder, enigszins teleurgesteld dat er niet echt een ramp dreigt.

Tevreden overziet Riezebos het geheel. Zijn mensen, gehuld in felgele hesjes, bevestigen een stalen trekstang aan de keerkleppen, die vervolgens verticaal worden getrokken om bij een overstroming het water tegen te houden. Om de haverklap brengen de teams Riezebos via de portofoon op de hoogte van hun vorderingen. Riezebos: “Totnutoe lijkt alles goed te gaan. Als er echt een watersnood dreigt, moet binnen zes uur de hele waterkering in werking zijn gesteld“. Er rust daarom een grote verantwoordelijkheid op de schouders van de honderd vrijwilligers die samen Kampen tegen een zondvloed moeten beschermen.

Martin Kip is er daar een van. Kennis van waterbeheer heeft hij niet. In zijn dagelijks leven werkt hij bij de groenvoorziening van de gemeente. Toch voelt hij de drang om zich voor de plaatselijke gemeenschap in te zetten. “Wij zorgen ervoor dat de Kampenaren hun voeten droog houden“, zegt Kip. Zijn teamgenoten beamen dat ze een belangrijke taak hebben. Bovendien is het gewoon gezellig. De gezamenlijke inzet voor de hoogwaterbrigade werkt verbroederend. Kip: “Je komt hier allerlei soorten mensen tegen. Van vuilnismannen tot kantoorpikkies. Samen zetten we de schouders eronder“.

Riezebos loopt door om te controleren of er op andere lokaties problemen zijn. Op zijn rondgang laat hij het vernuft van de waterkering zien. Riezebos: “Bij al deze huizen zijn vloedplanken aangebracht.“ De aluminium platen moeten de bewoners van de IJsselkade tegen een eerste vloedgolf beschermen. “Verder zijn alle ventilatiegaten op kniehoogte dichtgemaakt. Het glas van ramen aan de kant van de rivier is bijna twee centimeter dik.“ Riezebos wijst op een ogenschijnlijk doorsnee huis: “Hier is zelfs een hele gevel vervangen om de druk van het water te kunnen weerstaan.“

Verderop staan vijf breedgeschouderde mannen over een putje gebogen. Ze dragen dikke jacks tegen de kou. “De sleutel is er niet“, klaagt er een. Riezebos raadt hem aan alle tekortkomingen mee te nemen in de evaluatie, later die avond. Riezebos: “Het is een oefening. We zijn dus bewust op zoek naar fouten, zodat we bij hoogwater weten waar de zwakke punten zitten.“ Een uur na aanvang van de oefening hebben de meeste groepen hun taak voltooid. Bij de IJsselkade tillen drie vrouwen het laatste aluminium schot in een gleuf. “Laat het water nu maar komen“, grapt een van hen. Riezebos lacht even mee en loopt dan terug naar de keerkleppen bij de imposante IJsselbrug. Vrijwilliger bij de hoogwaterbrigade zijn, is niet alleen een mooie taak, maar tevens bittere noodzaak.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden