VRIJHEID VAN GODSDIENST 2

Eigenlijk zou de Evangelische Broedergemeente Evangelische Zustergemeente moeten heten. Wie op zondagmorgen door de Kerkstraat in Amsterdam loopt treft vooral vrouwen, prachtig geklede Surinaamse vrouwen, aan voor het Immanuel-gebouw waar de gemeente haar diensten houdt.

Begin deze maand vierden de vrouwen het feit dat de slavernij in Suriname honderddertig jaar geleden werd afgeschaft. Daar in Suriname begon het. Daar werd een deel van de bevolking door de Moravische broeders of Herrnhutters, die in de achttiende eeuw uit Bohemen naar Zeist kwamen, bekeerd om vervolgens uit het slavenhuis, uit het diensthuis te worden uitgeleid. Waarom? vraag je je af. Waarom zijn vrouwen uiteindelijk trouwer aan hun principes dan mannen? Is de gemeenschap uiteindelijk minder aan mannen besteed? Ik weet het niet. Wel dat er uiteindelijk toch nog twee mannen naar buiten kwamen. De een leek de voorganger te zijn. Hij zag er zwierig uit. In goed gesneden pak, een kettinkje om zijn stropdas en een kruisje op het revers. De andere man had iets formelers, iets statigers ook. Ondanks die trotse ring en dat versleten liedboek in zijn hand. Wat zou hij zojuist gezongen hebben? Ik denk aan Psalm 90, waarin de dichter de Heer vraagt het werk van onze handen te bevestigen. Maar dat is onmogelijk. Want psalmen, zoals de Hollanders die kennen, die zingt men in de Broedergemeente niet. Gezangen zeggen hier genoeg.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden