Vriendje

S. had al weken op lopen scheppen. ,,Knap is ie, hè?'', vroeg ze telkens als ze me zijn pasfoto onder de neus schoof. Persoonlijk werd ik niet laaiend enthousiast. ,,Ja, maar jij bent een jongen'', verduidelijkte S. de situatie. ,,Maar als je daar even niet aan denkt, is ie dan knap?''

,,Tja, een beetje veel puisten, hè'', observeerde ik praktisch. Dat bleek aan de foto te liggen. (Fotograaf is een ondankbaar beroep.) Ik moest de hunk maar ontmoeten.

Mijn verwachtingen waren inmiddels hooggespannen. Na drie weken van heldendichten kon de goede jongen eigenlijk alleen nog maar tegenvallen, hetgeen hij deed.

,,Hai'', groette de cowboy mij. ,,Hoi'', antwoordde ik. Een stilte volgde. ,,Ik ga gezellig thee zetten'', zong S., en we zagen onze bindende factor de keuken inlopen.

,,Gisteravond vette party gehad...'', begon hij. Dit was dus de jongen waarmee S. 'zo goed kon praten'. Persoonlijk leek het me meer een type dat het alfabet kon boeren, maar goed.

Hij was dan ook net aan het vertellen hoe hij ooit eigenhandig zijn arm terug in de kom had gezet -(u prijst, ik aanbid)- toen S. weer binnen kwam huppelen. ,,Leuke jongen hè'', piepte ze. Ik mompelde iets onzijdigs. ,,En zo gevoelig...'', sprak ze liefkozend. Voor het heerschap was dit het sein om haar vol op de mond te pakken. ,,Nou, enorm'', zuchtte ik, en keek op mijn horloge.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden