Vrede

En het was vrede. Zomaar opeens en overal. De wind hield op met waaien en rust en stilte daalden over de aarde. Mensen bleven midden op straat staan en keken elkaar aan met een blik van: ,,Waar zijn we nou helemaal mee bezig?''

Een afwachtende spanning hing in de lucht. Gekuch, geschuifel. ,,Zo. Dit is het dan...'', lachte een man naast mij wat onwennig; ,,Vrede.'' ,,Tja'', prevelde een vrouw voor zich uit, ,,'t is wat.'' Een aantal mensen pakte elkaar bij de hand en vormde een kring. Want dat doe je als het vrede is. Ook ik ging erin staan. Twee blonde vrouwen liepen naar het midden en begonnen een vrolijk vredeslied te spelen. Al snel danste iedereen hand in hand op het harmonische ritme.

Wel een kwartier stonden we volmaakt gelukkig te swingen, toen mijn buurvrouw per ongeluk met haar been tegen het mijne kwam. Nou ja, per ongeluk... Ze danste dan ook wel wat overdreven. Stom mens. Het is dat het vrede was, maar anders... Ze merkte dat ik naar haar keek. ,,Kun je het zien?!'', riep ze geïrriteerd.

Om ons heen begonnen ook wrijvingen te ontstaan. Een man klaagde dat we ditzelfde deuntje nu al lang genoeg gehoord hadden en vroeg of de dames nog andere vredesliederen kenden. ,,Zeg, wil jij het soms overnemen?'', riep een van de fluitisten beledigd naar de zeurende man. Een heftige woordenwisseling volgde, escaleerde en de muziek eindigde met een gebroken fluit. Dit was het startsein waarop iedereen elkaar in de haren vloog.

Gelukkig maar, want een beetje saai was het wel, die vrede.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden