Vraagmomentje van de week: Wat gebeurt er met boekenbaljurken?

Oehh, dit jaar had ik zowaar een vip-kaartje bemachtigd voor het boekenbal! Dat was dus afgelopen vrijdag en ik kan u ondertussen uit ervaring vertellen (ik ben nu drie keer geweest) dat hét boekenbal het allerleukste feestje van het jaar is, waar je vaak kunt dansen met mensen uit de top-honderd van leukste personen op deze aardbol. (Deze keer danste ik ondermeer met Wim Pijbes, Mei Li Vos en Petra Stienen). Een vip-kaartje betekent dat je behoort tot de belangrijke mensen die naar het voorprogramma mogen waar dit jaar onder andere Spinvis en Lee Towers (no kidding!) optraden.

Overigens moet ik er wel even bij vermelden dat zo'n kaartje mij nog niet belangrijk maakt in de boekenbalwereld, hoewel ik wel een boek heb geschreven. Dat boek is niet bijster goed verkocht (daar zou u eventueel nog wel iets aan kunnen doen: vraag bij de betere boekhandel, mits die nog bestaat in uw buurt, of ze het nog ergens in de schappen hebben liggen. De titel is 'De Duitsers zijn uitgeschakeld'), maar ik schrijf drúk aan een nieuw boek. Nee, ik ben, om u uit de droom te helpen, zoals de meeste boekenbalgasten gewoon afhankelijk van de goodwill van échte belangrijke schrijvers die een kaartje over hebben, dat ze aan mij willen schenken.

Waar ik me mentaal niet helemaal op had voorbereid, was dat een vip-kaart betekent dat er een 'rode loper moment' is. En nu, achteraf, begrijp ik dat ik dat niet helemaal goed heb aangepakt. Ikzelf vond het vervelend dat ik niet gewoon door kon lopen (ik had het koud en al lang in de rij gestaan). Maar de bedoeling is dus dat je voor elk van de 50 aanwezige fotografen even stilstaat, poseert en lacht. Ook was de bedoeling dat ik vóór dat rodelopermoment mijn jas aan een onbelangrijk iemand zou geven, zodat al die fotografen míjn jurk goed konden vastleggen. Maar ik had het koud en was mentaal niet voorbereid, dus ik sta vijftig keer met een geïrriteerd hoofd in winterjas en dikke sjaal op de foto.

Maar die jurken dus. Die zijn ERG belangrijk. Ikzelf had een geweldig paars exemplaar met hartjes, gekocht op de vrijmarkt twee jaar geleden, maar ik vermoed zo dat de meeste belangrijke dames iets 'nieuws' hadden aangeschaft. Nu kan ik u, ook uit ervaring, vertellen dat wanneer je zo nu en dan met je hoofd op tv komt het een beetje een ding is om niet twee keer hetzelfde kledingstuk te dragen en wat ik me dus afvraag is: Wat gebeurt er met al die jurken ná het boekenbal?

Toevallig was ik eerder die week op bezoek bij Kici. U weet wel, die organisatie met al die inzamelbakken voor oud textiel. Nu geloof ik niet dat die baljurken rechtstreeks zo'n bak ingaan, maar het gaf me toch te denken.. Stel je voor dat zo'n jurk eerst naar een 'vintage' doorverkoop-iets gaat, verkocht wordt, nog vijftig keer herdragen... en wat dan? Ik leerde deze week dat er 150 miljoen kilo textiel bij het restafval belandt, terwijl het ontzettend goed te recyclen is en katoenplantages (om een voorbeeld te noemen) 2,4 procent van het landbouwoppervlak in beslag nemen. (Dat is enórm!) Zeker als je bedenkt dat er voor 1 kilo katoen, 5000 tot 18.000 liter water nodig is.

Ik stel voor we van de dag ná het boekenbal voortaan 'nationale stop-al-je-oude-textiel-in een-Kici-bak-dag' maken. Te beginnen met vandaag.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden