Vos' onfortuin wordt meer en meer Van der Breggens geluk

Knecht van 's werelds voornaamste wieleratlete nu zelf grote favoriet bij WK

Wie heeft het nog over Marianne Vos als je Anna van der Breggen in de ploeg hebt? Sinds Vos overtraind thuis zit, is het voor de Nederlandse bondscoach een comfortabele gedachte dat de beste renster van dit seizoen de beste renster van de afgelopen acht jaren aflost. Van der Breggen was Vos' springplank tijdens voorgaande WK's. Ze mag bij absentie van 's werelds voornaamste wieleratlete nu voor eigen kansen rijden op het WK in Richmond in de VS.

Druk op haar schouders kent Van der Breggen niet. Waarom zou ze ook. De 25-jarige Hasseltse reed een ongekend succesvol jaar. Ze won de Omloop het Nieuwsblad, de Waalse Pijl, de Giro d'Italia voor vrouwen, de Touretappe in Parijs op de Champs-Élysées en werd dinsdag tweede in de individuele tijdrit op dit WK. Kapot kan dit seizoen al lang niet meer, zei zij in aanloop naar de wegwedstrijd vandaag.

Van der Breggen is dan ook meteen topkandidate voor de regenboogtrui. En een mikpunt voor de rest. Het WK is vanwege het ontbreken van een grootheid als de Tour de France de belangrijkste jaarlijkse vrouwenkoers. Een WK-titel zou Van der Breggens seizoen een plek in de geschiedenisboeken opleveren. Die pakt niemand haar meer af.

Over Vos gesproken. Precies een jaar geleden op het WK in Ponferrada in Spanje, openbaarden zich de eerste vermoeidheidssymptomen. Het hoofd wilde wel, maar Vos' lijf riep 'ho'. Koppigheid van Vos kwam haar op blessures te staan. Vos besloot daarop met tegenzin een streep onder haar wedstrijdprogramma te zetten, aangespoord door haar omgeving. Als zij nu geen pauze zou inlassen zou ze haar kansen op de Spelen volgend jaar in Rio de Janeiro vergooien, was de boodschap.

Van der Breggen vind het desgevraagd 'jammer' dat haar ploeggenote bij Rabo-Liv sinds januari niet meer koerst. De stelling dat Vos' afwezigheid haar geluk is, wijst ze pertinent van de hand. "Marianne is er al een heel seizoen niet bij. Daar zijn we inmiddels aan gewend." Van der Breggen ontwijkt al een half jaar het gevoelige onderwerp. In de schaduw van Vos had haar erelijst er dit jaar waarschijnlijk anders uitgezien. Leeg vooral. Daar is ze zich terdege van bewust.

Niet iedereen is blij met een secondantenrol onder Vos. Annemiek van Vleuten koos voor een buitenlands avontuur omdat ze bij Rabo te allen tijde de Brabantse voor zich moest dulden. De beste Nederlandse sprintsters fietsen om die reden bijna allemaal elders.

Van der Breggens eerste kennismaking met de hiërarchie in het Nederlandse peloton was op het WK in 2012 in Valkenburg. De klimster reed toen nog voor een onbeduidende Belgische ploeg. Ze was in de wegrace de laatste pion die Vos onderaan de Cauberg afzette. Vos won, Van der Breggen werd vijfde. Het scenario herhaalde zich een jaar later in Florence. De Overijsselse cijferde zich opnieuw weg voor haar kopvrouw. Het leverde haar een contract bij Rabo op.

Of Van der Breggen zich straks kan schikken naar de oude orde, lijkt twijfelachtig. Werd er vroeger thuis in Hasselt aan het Zwarte Water nog flink getwijfeld of Anna wel op zondag moest fietsen, die discussie is al lang en breed ingeruild voor een sportieve carrière. Het thema Vos is straks zo bezien niet meer dan een kleine horde.

Het leiderschap in Richmond vandaag zal haar beslissing alleen maar kracht bijzetten. Maar dan moet er natuurlijk wel worden gewonnen. Een supersprinter à la Vos is Van der Breggen niet. Dat betekent in het heuvelachtige Richmond zeker geen nadeel. Op het parcours liggen drie korte klimmetjes achter elkaar. Voor een krachtcentrale als Van der Breggen een uitgelezen springplank voor een lange solo naar de eindstreep.

Sterk duo met afmaker

Van de tactiek die de Nederlandse mannenploeg zondag op het parcours in Richmond hanteert, wordt voor de verandering eens geen geheim gemaakt. Of knecht Robert Gesink moet uit de school hebben geklapt toen hij tegen de pers de plannen ontvouwde. Hij en Bauke Mollema zijn de voorhoede waarop de buitenlanders hun tanden stuk mogen bijten. Daarna moet kopman Niki Terpstra de race voor de regenboogtrui beslechten. Makkelijk toch? De andere 39 landen, met name Italië, België, Duitsland en de VS, hanteren dezelfde strijdwijze. Uiteindelijk, is de ervaring, lonen de vorm van de dag en dunne sponsorlijntjes. Want Terpstra mag een oranje shirtje dragen, de naam van zijn Belgische teamsponsor staat er ook op. Dat maakt een WK tot een grote tombola. Joop Zoetemelk werd overigens precies 30 jaar geleden wereldkampioen. Zijn erfenis hangt als een molensteen om de nek van de Nederlandse wielersport.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden