Vos laat het publiek genieten

Regerend Nederlands kampioen Lars Boom kon gisteren in Sint-Michielsgestel geen potten breken. (FOTO KOEN VAN WEEL, ANP) Beeld ANP
Regerend Nederlands kampioen Lars Boom kon gisteren in Sint-Michielsgestel geen potten breken. (FOTO KOEN VAN WEEL, ANP)Beeld ANP

Met overmacht won wielrenster Marianne Vos gisteren de Grote Prijs Groenendaal in Sint-Michielsgestel. Dat zag ze als een mooie voorbereiding op het NK veldrijden van volgende week.

Het decor was sprookjesachtig: ongerepte sneeuwvelden, witte bomen waaruit de wind trage vlokken blies en dat alles onder een winterse voormiddagzon. In die romantische sfeer was het gisteren goed crossen rond het negentiende-eeuwse conferentiecentrum De Ruwenberg in Sint-Michielsgestel.

Drie dagen nadat atlete Adrienne Herzog (24) met overmacht de Sylvestercross won, triomfeerde wielrenster Marianne Vos (22) op vergelijkbare wijze in het Brabantse: onbedreigd, volle bak en met grote voorsprong op de achtervolgers. Dus konden de clichés weer uit de kast: er stond geen maat op, het was een magistrale rit en de prestatie van de supervedette was fenomenaal.

„Dit was bepaald geen saaie rit”, weersprak Vos de critici die de cross bij gebrek aan een spannend verloop als eenzijdig beoordeelden. Haar visie op de wedstrijd liet zich bepalen door de moeilijkheidsgraad van het parkoers. Dat ziet er in Sint-Michielsgestel, volgend jaar het toneel van het NK, niet al te lastig uit (geen loopstukjes, weinig hoogteverschil, geen trapje –nou ja, één plank), maar kan juist daardoor behoorlijk competitief zijn. Dit maal was bovendien de sneeuw een factor van formaat.

„Er zaten veel uitgeslepen bochten in. Je moest erg oppassen dat je niet viel. Het werd bovendien steeds gladder”, beschreef Vos het parkoers. „Ik ging nog bijna op het rechte stuk onderuit.”

Dat ze de eerste ronde niet voorbij Reza Ravenstein (derde op 1.41) kon komen, verklaarde ze: „Het is maar een smal paadje en kom er dan maar eens langs.” Een glijpartij van Ravenstein in een bocht bood Vos het verlangde gaatje. Daarna was ze uit het zicht van de achtervolgers van wie de 21-jarige Sanne van Paassen nog het dichtst in de buurt bleef. De voorsprong groeide echter per ronde; achtereenvolgens 25, 40 en 60 seconden na de rondes 2, 3 en 4 en op de finish uiteindelijk 1.22 minuut.

Net als Herzog is Vos in eigen land een fenomeen, onbereikbaar voor de concurrentie. Ze verliest weleens (beter: ze wint weleens niet), maar staat niettemin door veelvuldige zeges op eenzame hoogte in haar discipline. De sportvrouw van het jaar 2009 zit in eenzelfde flow als Herzog: beider prestaties van de afgelopen weken wijzen op topvorm. „Het gaat de laatste weken steeds beter”, constateerde de kleine pedaalridder uit het Brabantse Babyloniënbroek dan ook vergenoegd. „Met het oog op het NK is dat natuurlijk een goede zaak. Want dat wil ik nu ook wel eens winnen.”

Het is curieus dat de wereld- en Europees kampioene in eigen land nog nooit de nationale titel heeft behaald, maar volgend weekend moet het er, wat Vos betreft, dan eindelijk van komen. „Het parkoers in Heerlen is zwaar”, keek ze gisteren vooruit. „Het hangt van het weer af. Er zitten een paar loopstukjes in en dan kan het weer heel bepalend zijn.” De concurrentie bracht ze terug tot één rivale: „Het komt erop neer dat Daphny (van den Brand, gisteren winnares in het Belgische Tervuren, red.) en ik de favorieten zijn.”

Naast het NK is Vos ook in serieuze voorbereiding op het WK, eind van de maand in het Tsjechische Tabor. Daar is een paar jaar geleden ook een WK gereden, in barre omstandigheden, bij vijftien graden vorst. Dat laatste deert haar niet: „Of het vriest maakt me niet uit.” Hoe dan ook was de zege van gisteren een nieuwe geslaagde stap op de weg naar prolongatie van de mondiale titel.

In dit veld, met de grote voorsprong die ze had, zou ze wat hebben kunnen freewheelen, maar dat is niet haar stijl. „Ik heb volle bak gereden, want ik kom hier uit de buurt en wil de mensen die voor mij komen graag belonen voor hun komst.” Zoals Herzog op oudejaarsdag zei, nadat ze van haar wedstrijd bij gebrek aan oppositie een harde trainingsloop had gemaakt: „Ik ben Nederlandse en dan wil ik graag voor mijn landgenoten lopen.”

De overeenkomsten zijn inderdaad opmerkelijk: twee vrouwen met eenzelfde sportieve inslag en eenzelfde strijdgevoel, maar bovenal twee fenomenen op topniveau in hun discipline.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden