Vos komt niet los en wordt slechts zevende

Na mislukte puntenkoers volgt nog een kans op de scratch

Terwijl Australië naar een wereldtitel rijdt op de ploegenachtervolging, werkt Marianne Vos (23) zich in het zweet op de band. Oordoppen in, ze zingt zacht mee. Vos oogt ontspannen net voor haar race op de puntenkoers tijdens de openingsdag van de WK baanwielrennen in Apeldoorn. Een half uur later moet ze concluderen dat het allemaal niet goed genoeg was. De olympisch kampioene reed naar een zevende plek, waar ze ging voor een wereldtitel.

"Ik was niet super. Maar er zat niet meer in." Vos vroeg zich openlijk af of ze misschien anders had moeten rijden op de race over 25 kilometer - waar om de tien ronden gesprint wordt. "Misschien heb ik in het begin te veel gegeven. Maar ik wilde niet te veel van achter rijden. Als ik net had gesprint, knalde er weer een onder me door." De Wit-Russin Sjarakova deed dit het meest succesvol. Vorig jaar pakte zij nog brons, nu won ze voor de Tsjechische Matsjakova en de Italiaanse Bronzini.

In 2008 was Vos nog de sterkste tijdens de WK in Manchester en werd later dat jaar olympisch kampioen in Peking. Maar in Apeldoorn kwam ze maar niet los. De 23-jarige kreeg weinig ruimte - al wilde ze daar zelf weinig van weten. "Oké, het veld kent je, maar de nummers een, twee en drie zijn ook bekend. Dan moet je gewoon beter zijn."

De ambitie die Vos aan het begin van het jaar stelde - een wereldtitel in het veld, op de baan en op de weg - kon de Nederlandse na haar winst bij het veldrijden nog geen passend gevolg geven. Zaterdag mag ze herkansen bij het onderdeel scratch. Vos kon zichzelf weinig verwijten. "Ik heb er alles aan gedaan. Ik was vandaag wat minder."

Ook voor Willy Kanis liep haar poging voor eremetaal anders dan gehoopt. Op de 500 meter tijdrit eindigde zij vierde, voor de derde keer in haar carrière. De renster was lang een twijfelgeval voor de WK, doordat ze al weken kampt met een blessure in de onderrug - zelfs pijnstillers konden daar weinig aan verbeteren.

Bondscoach René Wolff: "Ik ben blij dat ze wilde starten, maar het is jammer dat het weer een vierde plek is." In 2008 en 2010 werd Kanis ook al vierde. Kanis: "Bij de tweede, derde trap voelde ik het alweer steken. Ik blies mezelf in de tweede ronde op." Kanis rijdt vandaag nog de teamsprint en hoopt daar op succes. "M'n eerste ronde vandaag was goed en met een sprintstuur kan ik harder."

Achtervolgers eindigen als zesde
Op de ploegenachtervolging zijn de Nederlandse mannen zesde geëindigd. Tim Veldt, Arno van der Zwet, Jenning Huizenga en Levi Heimans reden een tijd van 4.06,522. In de finale won titelverdediger Australië van Rusland. Groot-Brittannië was door de Russen buiten de finale gehouden en moest het doen met brons. De Engelsen versloegen Nieuw-Zeeland. Voor de Nederlandse achtervolgingsploeg werd een podiumplek niet verwacht. Bondscoach Slippens was dan ook niet teleurgesteld en zei dat zijn ploeg 'een stapje had gemaakt'. "Teleurgesteld is een te groot woord. Maar je wilt in eigen land natuurlijk kort achter de eerste vier eindigen. Het is jammer dat Spanje er nog tussen zit, een land waar we het hele jaar al mee concurreren. Vijfde klinkt veel beter." Bij de teamsprint eindigden Teun Mulder, Roy van den Berg en Hugo Haak zevende in 45,047. Goud was er voor Frankrijk, zilver voor Duitsland, brons voor Groot-Brittannië.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden