Column

Voorwaarts met wat stapjes terug

Reddingsvesten in 'Fortress Europe'. Beeld Hans van den Bogaard rv
Reddingsvesten in 'Fortress Europe'.Beeld Hans van den Bogaard rv

Eigenlijk had ik hier willen schrijven over de Italiaanse dirigent Alberto Zedda. De kleine, guitige maestro, die van de opera's van Rossini zijn specialiteit maakte, overleed op 6 maart.

Door vakantie kwam ik er nog niet aan toe en deze week eisen andere operazaken hun aandacht op. Maar ik beloof volgende week hier een klein eerbetoon aan Zedda te houden, want dat verdient hij absoluut.

De hele afgelopen week stond in het teken van het Opera Forward Festival (OFF), dat zo spectaculair begon met een nieuwe enscenering van Alban Bergs 'Wozzeck'. En het tiendaags festival van De Nationale Opera en verschillende partners is nog volop aan de gang.

Vrijdag 24 maart ging de opera 'The New Prince' van Mohammed Fairouz in wereldpremière en vanmiddag ziet nóg een nieuw werk het licht: 'Caliban' van Moritz Eggert. In beide is regisseur Lotte de Beer de aanjager. En dan zijn er nog allerlei korte operaatjes van conservatoriumstudenten, lezingen, masterclasses en nagesprekken. Er is een heuse buzz ontstaan, zoals dat heet, een buzz rondom opera in het algemeen en hedendaagse opera in het bijzonder.

Wat vorig jaar tijdens de eerste editie van OFF al opviel, zet zich dit jaar door: er komen veel jongeren op af. Zo hoorde ik na afloop van Calliope Tsoupaki's 'Fortress Europe' een jong meisje tegen haar vriendin zeggen dat ze nu al, meteen bij de allereerste opera die ze zag, had moeten huilen.

En dat ze eerder tranen verwacht had bij een melodramatisch en onmogelijk liefdesverhaal - het clichébeeld van opera - maar niet bij dit actuele werk over de vluchtelingencrisis. Een opera over de oud geworden en verbitterde Europa (Rosemary Joshua) die bikkelharde standpunten inneemt en tegen haar zoon - Euro-politicus Frans (Erik Slik) - uitvaart dat hij niet zo soft moet zijn.

Wie zeker niet moest huilen om dit nieuwe werk was Shirley Apthorp van de Financial Times (wel goed dat ze er was trouwens). Zij gaf één ster aan de voorstelling en haalde vernietigend uit: dit had niets met Opera Forward te maken, maar eerder met Opera Backward. Au!

Zo slecht was het beslist niet, maar het libretto is wel heel zakelijk en letterlijk ('Wir schaffen das') en laat weinig aan de verbeelding over. Geen poëzie, veel valkuilen. En dat er op het toneel 'echte' reddingsvesten van vluchtelingen liggen? Tsja, het zal wel. Dubieus dat je na afloop lintjes kunt kopen, gemaakt van deze reddingsvesten. Jammer, want Tsoupaki's muziek is aardig, de zangers goed en de regie van Floris Visser uitstekend.

De verbeelding draaide wel overuren tijdens de eerste preview - er volgen er meer - op 'aus Licht', het grote project rondom Karlheinz Stockhausens megalomane 'Licht'. In 2019 presenteert het Holland Festival op drie opeenvolgende avonden een uittreksel van dit zeven opera's omvattende werk.

Daartoe wordt volgende maand een master geopend op het conservatorium van Den Haag waar studenten zich kunnen bekwamen in de vreemde klankwereld van Stockhausen.

Onder leiding bijvoorbeeld van trompettist Marco Blaauw, die hier onnavolgbaar goed op dreef was in het deel 'Michaels Reise um die Erde', een trompetconcert, niet van deze wereld. Karin de Fleyt was in 'Kathinka's Gesang' al net zo voortvarend en virtuoos op haar dwarsfluit. Valkuilen werden ontweken. Hier ging de opera echt voorwaarts.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden