Voorvechter laatste-wil-pil heeft het weer warm

Een pil op zijn nachtkastje voor als hij het niet meer ziet zitten. Pieter Jiskoot (95) wil dat nog steeds graag. Maar in de tussentijd heeft hij een andere oplossing.

'Na 35 jaar was het ontzettend leuk u weer terug te zien en een dag met u door te brengen', staat er in de brief die zojuist bij Pieter Maarten Jiskoot (95) is bezorgd. Hij zit op de bank in zijn woonkamer op de eerste verdieping van een seniorencomplex in Dordrecht. Vanwege de kleine letters is het aan de verslaggever om de brief voor te lezen.

De afzender is Paul Hameeteman, een oude kennis met een scheepshandel in Bruinisse. Na zijn pensioen voer Jiskoot schepen voor hem naar hun nieuwe eigenaren. Tientallen tochten maakte hij.

Dat was ver voordat Jiskoot landelijk bekend werd als de voorvechter van de laatste-wil-pil, voor ouderen die het leven niet meer zien zitten. Het zou nog 25 jaar duren voordat hij in 2010 binnen een paar weken zijn vrouw en dochter zou verliezen, en graag zo'n pil had gehad.

De scheepsmagnaat zag hem eind oktober in De Wereld Draait Door, waar hij na de publicatie van de kabinetsplannen over 'voltooid leven' met SGP-fractievoorzitter Van der Staaij aanschoof. Hij wilde niet een stervenshulpverlener, zoals de politiek voorstaat, maar hij wilde zélf bepalen wanneer het genoeg is, zei Jiskoot. Krachtig tikte hij tegenover Matthijs van Nieuwkerk met zijn vinger op tafel.

Achteraf vroeg de SGP-persvoorlichter waar Jiskoot nog wel eens naartoe zou willen. Het werd de Euromast, die hij in de jaren vijftig nog had helpen bouwen.

Omdat hij in de uitzending had verteld dat hij als enige medicijn Ketel 1 gebruikt, werd hij prompt gebeld door de jeneverfabrikant. Of hij de fabriek in Schiedam wilde bezoeken. Voor de tussentijd werden er alvast drie flessen bezorgd. Die brak hij aan met PVV-Tweede Kamerlid Fleur Agema, die hem opzocht. "Een geweldige vrouw, ook om te zien", vindt hij. Jiskoot was zó gecharmeerd van Agema dat hij háár wel een borrel aanbood, maar zijn nieuwe vriendin, Hermien Naaktgeboren, per ongeluk oversloeg. "Jij bent ook een mooie", beet ze hem die avond toe.

Jiskoot voelt zich rustig nu, zegt hij. De angst dat hij zich opnieuw zó depressief zou kunnen voelen als in 2010 en dat hij zijn leven dan onmogelijk op een waardige manier zou kunnen beëindigen, is geluwd. En dat komt niet alleen omdat hij vorig jaar Hermien heeft leren kennen, of omdat zoveel mensen hem hebben laten weten dat hij ertoe doet.

Er speelt nog iets. Iets waar Jiskoot mee geworsteld heeft. Want, wat als hij tijdens al die interviews eerlijk had gezegd dat hij inmiddels van huisarts is gewisseld? En dat zijn nieuwe, vrouwelijke huisarts heeft beloofd hem te zullen helpen als het nodig is? Hij zocht bewust een vrouw, 'omdat die menselijk lijden beter kunnen invoelen'. Ze had gezegd zijn reddingsboei te willen zijn - een metafoor waar scheepsfanaat Jiskoot wel wat mee kan.

Hij was bang dat openheid zijn rol als voorvechter van een laatste-wil-pil zou ondermijnen - dat iemand die het voor zichzelf al geregeld heeft, niet meer voor al die andere ouderen zou kunnen opkomen. Maar hij wil het nu toch wel vertellen, want de strijdvaardige Jiskoot mag dan in staat geweest zijn om iemand te vinden, het is niet gezegd dat een ander dat ook lukt. En bovendien: een bereidwillige huisarts is nog geen pil op je nachtkastje. "Het is de op één na beste oplossing", zegt hij.

Genoeg erover. Liever vertelt hij verder over zijn bezoek aan de scheepshandel. "Ik werd opgehaald in een Porsche. De eigenaar had een hele dag voor mij uitgetrokken. Voor mij! Het was bijzonder goed verzorgd. Hij had ook kunnen denken: 'Krijg de pip'."

Jiskoot leest verder. 'De vele herinneringen aan vervlogen tijden kwamen boven en het is zelden dat ik mensen tegen kom van uw leeftijd die zich nog alles kunnen herinneren en ook nog interesse hebben in de toekomst. Dank voor deze leuke dag.' Voor de koude winterdagen heeft zijn kennis een muts meegestuurd. Met een glimlach zet Jiskoot hem op zijn hoofd. Hij heeft het weer warm.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden