Voortreffelijke vertolkingen van Beethovens sonates

CHRISTO LELIE

KLASSIEK

Beethoven Jean Bernard Pommier ****

Jean-Bernard Pommier behoort al decennialang tot de meest representatieve Franse meesterpianisten én dirigenten van zijn generatie. Iemand voor het grote concertpodium dus. Momenteel is Pommier echter in een uiterst bescheiden zaal te beluisteren, namelijk in Centrum Pro Rege in Rotterdam-Kralingen. Daar gaf hij dinsdag het eerste van een serie van vier recitals waarin hij de zestien sonates van Ludwig van Beethoven zal spelen.

Dat Pommier zich in deze intieme zaal laat horen houdt verband met het feit dat hij sinds 2011 hoofdvakdocent piano aan het Rotterdams Conservatorium (Codarts) is en dus een bijzondere band met Rotterdam heeft. Dinsdagavond werd Pro Rege dan ook hoofdzakelijk bezocht door Pommiers pianostudenten en vakgenoten uit Rotterdam en omstreken, want die wisten dat dit recital een belevenis zou worden.

En dat werd het. In weerwil van de slechte intonatie van de Yamaha-vleugel. Met dit instrument moest Pommier de strijd aangaan, die de pianist met zijn zeldzaam solide techniek en enorme klankbeheersing glansrijk won. Merkbaar was dat de ervaren pianist gedurende het recital de nukken van de vleugel steeds meer onder controle kreeg.

Pommier is een uit het zuiverste hout gesneden Beethoven-vertolker die niet schroomt dynamisch flink uit te pakken, maar die tegelijk de metriek en ritmiek onberispelijk houdt en in zijn musiceren één doel heeft: te laten horen dat iedere sonate een eigen verhaal heeft en dat verhaal te vertellen binnen de architectuur van Beethovens fantasierijke benaderingen van de sonatevorm

Pommier speelt in ieder recital vier sonates, steeds gekozen uit Beethovens vroege, midden- en late stijlperiode. Dinsdag opende hij met de Sonate quasi una fantasia in Es, opus 27. Hier viel veel te genieten van zijn perfecte timing, de ideale tempokeuzes en zijn intens muzikale en geprononceerde melodievorming. In de Sonate in D was het openingsdeel technisch soms net wat minder gaaf dan de rest van het programma, maar in het met enorme diepgang en expressie gespeelde Adagio maakte Pommier dit ruimschoots goed. Dit was genieten op het hoogste niveau!

In de Sonate in e, opus 90 was opvallend hoe Pommier in het zangerige tweede deel de voor de hand liggende gelijkenis met Schubert of Mendelssohn van de hand wees, door de zanglijnen krachtig en gearticuleerd, typisch beethoveniaans neer te zetten. Het hoogtepunt in muzikale intensiteit en explosieve kracht was ten slotte de Waldstein-Sonate, opus 53.

Al met al een veelbelovende start van een Beethoven-cyclus die veel meer publiek verdient.

Volgende Beethoven-recitals: Morgen (20 sept.), 9 en 11 oktober, 20.00 uur, Centrum Pro Rege, Oudedijk 113 Rotterdam-Kralingen

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden