Voortaan boycotten, die schurkenlanden

Geachte baas van de wereldwielerbond UCI, beste Brian Cookson,

Peter Sagan. Hij flikte het weer. Wat een cadeau dat we nóg een jaar van deze prachtige wereldkampioen mogen genieten. Het toernooi krijgt de winnaar die het verdient, zegt men, maar blijkbaar gold dat voor deze wedstrijd niet.

Want zeg nu zelf. Dit was toch een lelijk WK? Het uithangbord van het wielrennen: afzichtelijk in zoveel opzichten. Het was warm. Het parcours, met al die rondjes. Dat was zo inspiratieloos dat Niki Terpstra nog liever 'op Sloten' had gereden, op het wielerbaantje in Amsterdam met vier bochten en een bruggetje. Het publiek. Of beter gezegd: het gebrek eraan. De troosteloze omgeving. De desinteresse van de Qatari. En nog eens de hitte, omdat daar nog niet genoeg over gezegd en geschreven was.

Dat leidde de aandacht mooi af van waar het volgens mij echt om gaat: het afschuwelijke land dat Qatar is. In de Volkskrant van vorige week stond een verhaal over de honderdduizenden mannen uit India en Nepal die als slaven worden uitgebuit om stadions en metrolijnen te bouwen voor het WK voetbal in 2022. Uit wanhoop plegen ze zelfmoord. Of ze gaan gewoon dood, vanwege de slechte werkomstandigheden. Het was een schokkend, misselijkmakend verhaal, over wat er gebeurt op slechts een paar kilometer (!) afstand van het parkoers waar wij als wielerwereld verantwoordelijk voor zijn.

De vraag die ik deze week steeds hoorde was: waarom gaan renners hier eigenlijk mee akkoord? Daarbij doelde men vooral op de hitte, het saaie parkoers en de dodelijke ambiance. Waarom boycotten die mannen en vrouwen zoiets niet? Dat kun je niet bij atleten neerleggen, vind ik. Daar moet al veel eerder over nagedacht worden. Op het moment dat zo'n land zich aanbiedt, bijvoorbeeld.

Wij hebben iets gemeen, meneer Cookson, u en ik. Toen in 2012 de keuze op Qatar viel, had u wel een belangrijke functie binnen de mondiale UCI, maar was u er nog niet de baas. Dat werd u een jaar later. Ik zat toen nog niet in het hoofdbestuur van de landelijke KNWU. Dat doe ik pas sinds vorig jaar. Het lullige is: u bent aan uw functie verplicht de keuze voor Qatar te verdedigen. Goed voor de mondialisering van het wielrennen, zegt u. Tja. Alsof die Qatari nu ineens op de fiets springen. Bovendien is de Ronde van Qatar er al jaren. De vele miljoenen die Qatar heeft neergeteld om het WK te mogen organiseren, volgens mij de enige échte reden voor ons mooie toernooi daar, daar moet u verantwoording over afleggen. Dat gaat u niet zo makkelijk af, gezien de bedekte termen ("het is gebruikt om de sport wereldwijd te ontwikkelen") waarin u spreekt.

Ik weet niet in hoeverre u zich verantwoordelijk voelt voor de keuze voor Qatar, maar weet u wat het is? Ik voel mij wel verantwoordelijk. De afgelopen week heb ik veel nagedacht over wat ik kan doen. Het mag misschien schattig naïef klinken, maar ik heb besloten dat ik, zolang ik in het hoofdbestuur van de KNWU zit, ga protesteren tegen schurkenlanden die zich aanbieden als toernooi-organisator. Ik ga dreigen met boycotten door Nederland, in de hoop dat mensen van andere wielerbonden hetzelfde doen. Zinloos? We zullen zien. De protesten tegen de plofkip zijn ook klein begonnen, en kijk nu eens: steeds meer supermarkten halen ze uit de schappen.

Dus. Hoewel ik echt heel blij ben met Peter Sagan als wereldkampioen, wil ik u vragen, beste meneer Cookson: zullen we samen proberen dit nooit meer zo te doen?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden