Voorkeur Juliana: uitvaart in het wit

De laatste oud-vorstin van Oranje die in Delft is bijgezet, is koningin Wilhelmina. Haar uitvaart heeft grote indruk gemaakt. Met haar echtgenoot prins Hendrik had zij in 1919 al bedacht dat zij beiden een uitvaart in het wit wilden. Zij zagen de dood niet als het einde maar als de opstanding, het begin van een nieuw leven. Daarom was het ,,in strijd met Harer Majesteits opvattingen dat bij die gelegenheid gerouwd worde met zwart'', zoals historicus Cees Fasseur aanhaalt in zijn biografie over Wilhelmina.

Ook Juliana heeft ooit, in een interview met Maartje van Weegen, aangegeven dat haar voorkeur uitging naar een uitvaart in het wit. De Rijksvoorlichtingsdienst meldt dat 'de komende dagen' bekend wordt gemaakt welke kleur de uitvaart zal bepalen.

Werd de uitvaart van koning Willem de Derde in december 1890 nog een rommeltje genoemd -wegen waren niet afgezet, paarden steigerden, er was onvoldoende parkeerplaats voor alle koetsen-, die van koningin Wilhelmina was tot in de puntjes geregeld. Lijkkoets, kerk, rouwbekleding en rouwkamer moesten in het wit of wit versierd zijn.

Koningin Wilhelmina overleed op 28 november 1962. Op de lijkkist lagen, toen ze was opgebaard in paleis het Loo, op haar verzoek alleen de Nederlandse vlag en de grote watersnoodbijbel. Die was in 1861 aan haar vader koning Willem III geschonken, tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Duitsers geroofd en later ,,door zigeuners teruggevonden''. De bijbel lag opengeslagen bij Johannes 17, vers 21: ,,Opdat zij allen één zijn.''

Aan de lijkkoets was op de dag van de uitvaart, 8 december 1962, één krans vastgemaakt. Die van het verenigde verzet. Behalve de vlag, lagen daar nu ook de versierselen van de Militaire Willemsorde. Een erewacht van negenduizend militairen stond langs de route.

Koningin Wilhelmina wilde, meldde ze in 1954, dat haar begrafenis een 'zuiver Nederlandsch karakter' zou dragen. Daarom was maar een kleine kring van buitenlandse vertegenwoordigers aanwezig. 'Rechtgeaarde' Nederlandse burgers 'van alle standen' en verdienstelijke militairen van alle rangen kregen bij voorkeur een plaats in de kerk. ,,De deugd mocht niet onbeloond blijven'', schrijft Fasseur.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden