Voorbereidingen voor de naderende Apocalyps

Petra Faile zou het liefst hebben dat haar geloof in het naderend einde van de wereld niet uitkomt. ¿Ik ben jaloers op oude mensen die eerdaags dood gaan. Die hebben hun leven tenminste al achter de rug. De mazzelaars. Als ik op een terrasje zit en al die mensen zie langskomen, denk ik altijd: jullie zijn er straks allemaal niet meer.¿ (FOTO'S: WERRY CRONE, )

Petra Faile heeft alvast een reddingsvlot gekocht. Twee jaar geleden droomde ze dat het water de straat in kwam en dat ze met bed en al haar huis uitdreef. „Ik ben een beetje gaan surfen op internet, en zag overal het jaar 2012 opduiken. Toen viel het kwartje.”

Ze woont in Haarlem, zeseneenhalve meter onder de zeespiegel. Voor het zolderraam staat de koffer met het vlot erin, die ze als het zover is zal openen, naar buiten duwen en met een druk op de knop laten opblazen.

Ze wijst naar het westen. „Mogelijk volgende winter al kan het water daarvandaan komen. Moet je je voorstellen: Zandvoort en Bloemendaal zijn dan al verdwenen. In de vernietigende golf wordt alles mee gesleurd.” Ze toont warmte-isolerende maskers, thermisch ondergoed en vuurpijlen. Eten en drinken voor drie dagen staat ook klaar.

„De buren grappen dat als het echt zo ver komt, ze wel aanmonsteren. Maar ik zeg: je hebt nu de kans het nog te regelen. Maar reken straks niet op ons.” In de survivalkit heeft ze groene zeep om de boot tegen aanklampers in te smeren, en een klauwhamer. „Wie toch grip krijgt, krijgt hamertje tik.”

Faile heeft van alles over 2012 gelezen en er veel filmpjes over bekeken, zegt ze. Ze kent de verschillende scenario’s en heeft haar standpunt bepaald. „Ik geloof niet zo in de zweverige variant die zegt dat het na 2012 allemaal pais en vree is. Ik geloof dat de autoriteiten het allemaal al lang weten, maar ons dom houden omdat er anders chaos zou uitbreken. Ik zoek tegenwoordig overal wat achter. Al die Hollywood-films over wereldrampen bijvoorbeeld. Dat verzin je niet. Die worden gemaakt om ons aan het idee te laten wennen.”

Faile gelooft dat er over een paar jaar een dikke laag ijs over Europa ligt, tot aan de Pyreneeën. Daar helpt geen reddingsvlot tegen, ze weet het. „Ik zit zwaar te prakkiseren. Iedere avond hebben mijn man en ik het erover. Gaan we serieus proberen het te overleven of nemen we als het zover is een pilletje?”

De tijd dringt. „Voor 15.000 euro kunnen we ons inkopen bij een groep van de Belg Patrick Geryl die collectief gaat proberen te overleven op de Drakenberg in Zuid Afrika. Dat is boven de 2500 meter. Zo hoog komen de golven niet. En er is daar maar één kerncentrale die in zee verdwijnt. Ik ben op een voorlichtingsavond geweest en heb de man recht in de ogen gekeken en gezegd: ’Wat bij jij een mafketel dat je de mensen zegt dat ze over vier jaar dood gaan?’ Hij zei: ’Mevrouw, ik ben er geheel van overtuigd’. Geryl is geen oplichter. Maar ik ben bang dat het een bende wordt daar op die rotte Drakenberg. Dat het survival of the fittest wordt. Ik wil niet eindigen als slaaf van de anderen. Misschien wordt het straks dus toch een pilletje.” Als ze op tv ziet dat er ergens een gezinsdrama is geweest, denkt ze: wisten zij het ook? Zij wacht in ieder geval tot op het laatste moment. „Ik ben eigenlijk een overlever.” Ze heeft haar zoontje van acht ingelicht. „We laten hem geloven dat we het gaan redden met onze boot. Voor hem is het een spannend avontuur.” Faile zou het liefst hebben dat haar geloof in de nadere Apocalyps niet uitkomt. „Al denk ik ook wel eens dat ik straks lach als het water de straat in komt: ha ha, zien jullie wel?”

„Ik ben jaloers op oude mensen die eerdaags dood gaan. Die hebben hun leven tenminste al achter de rug. De mazzelaars. Als ik op een terrasje zit en al die mensen zie langskomen, denk ik altijd: jullie zijn er straks allemaal niet meer.” Ze heeft haar pensioen inmiddels afgekocht. „Heb ik straks toch niks meer aan.”

Diep in haar hart denkt Faile dat ze het zal overleven. „Waarom heb ik anders die droom gehad?” In God gelooft ze niet, zegt ze. „En ook in Jezus niet. Dat was geloof ik best een lekker ding, maar verder heb ik niks met hem.” Ze leest spirituele bladen zoals Paravisie en Spiegelbeeld. „De helderzienden en astrologen daarin bevestigen mijn visie allemaal. Alle religies hadden het altijd al over het einde der tijden. Alleen zonder einddatum te noemen. Die is er nu wel. Ik hoop dat als het er straks op aankomt, mijn beschermengelen me zullen helpen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden