Vooral de geelgorzen zingen onvermoeibaar door

OVER DE DIJK - Het is zaterdagochtend, 04.00 uur, nauwelijks donker te noemen. Het vogelkoor is al goed op sterkte in het Zuidoost-Groningse Sellingen. 'De parel van Westerwolde' ligt er rustig bij, het lijkt of geen mens zich om de aanstaande zonsverduistering bekommert.

Voor een goed vergezicht op de noordoostelijke horizon, waar het allemaal moet gaan gebeuren, lijkt -na onderzoek de avond tevoren- het langgerekte gehucht Over de Dijk het meest geschikt. Weliswaar staan tientallen windmolens op Duits terrein nogal storend in het zicht, maar de zon en maan moeten snel te zien zijn zodra ze boven de kim klimmen.

De voorspellingen van weerman Jan Visser zijn niet positief, en inderdaad begint het al vrijdag in de loop van de avond behoorlijk dicht te trekken. Het is maar de vraag of de rand- en hogere bewolking die hij voorspelt, voor zonsopgang zijn verdwenen. Volgens de GPS, een plaatsbepalingssysteem, ligt dat tijdstip hier op 24 seconden na 05.13 uur.

Over de Dijk ligt op tien minuten fietsen. Onderweg zingt echt van alles: fitis, grauwe vliegenvanger, bosrietzanger, zanglijster, merel, en geelgors. Het is voor tweederde bewolkt, recht boven is het schoon. In de verte hangt een nevelsluier over het land. Het Ruiten A Kanaal ligt er strak bij, twee paarden van een paardenpension en africhtingsstal stappen briesend rond.

Een klein halfuurtje verder, om 5.00 uur, valt er nauwelijks een verandering te bespeuren. Dat is waarschijnlijk het beste kenmerk van deze verduistering die voor een deel onder de horizon plaatsvindt: het duurt maar en het duurt maar, het was niet donker en het wordt niet licht, dus waarom zouden de vogels stoppen met zingen? Het is net alsof degeen die over het lichtworden gaat, plots voor een andere klus is weggeroepen, de boel de boel latend.

Een zwarte roodstaart zit op het dak van een boerderij te zingen, een wulp jodelt boven het aardappelveld.

Zonsopgang -en daarmee het mooiste deel van de verduistering- gaat ongezien voorbij. De maan had de zon in twee sikkels moeten splijten. En hoewel de hogere bewolking even iets afneemt, blijft het net zo schemerig. Pas om 5 voor half 6, tegen het toppunt van de bedekking, wordt het wat donkerder.

De vogels reageren er niet op, die zingen onvermoeibaar door. Vooral de geelgorzen zijn hier niet te stuiten. Of er nou een verduistering plaatsvindt, of dat er gewoon een wolk voor de zon schuift, het maakt ze weinig uit.

Vanaf 05.37 uur wordt het snel lichter, en om kwart voor 6 is het bijna dag. Nog even wachten op een mogelijk gaatje in de bewolking, en inderdaad breekt de zon er om 05.54 uur doorheen.

Bij het klimmen is duidelijk de hap te zien die de imposante maan uit de linkerkant van de zon neemt. Dertig procent van onze ster is bedekt. Na een paar minuten verdwijnen de twee achter een volgende grijze wolkenlaag. Tweemaal zingt een wielewaal.

Het spektakel, voor wie er oog voor heeft, zit er weer op.

Terug naar Sellingen dus. Terug naar de warme slaapzak op camping Zonnegloren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden