Vooral blijven zingen over de negers en hun loftrompet

Het lied over de 'negers en hun loftrompet' is helemaal niet racistisch, maar bevat juist de christelijke boodschap, vinden lezers.

Schitterende ballade

Symptoombestrijding. En schandelijk tekort doen aan Barnard. In een soort 'tour de force' zet hij ons een spiegel voor. Want eerst zet hij ons op het verkeerde (vooroordeel) been, door te beginnen over: 'De negers met hun...'. Zo gaat hij even mee in het apart zetten (zoals wij allen geneigd zijn te doen met mensen die anders zijn...), maar dan volgt niet 'met hun lawaai' of zo, maar met 'hun loftrompet' als signaal: Het gaat in dit lied een heel andere kant op. En gêne bij 'de joden met hun ster' is bedoeld, want wie na WO II over die ster en zijn gevolgen niet vol deernis en schaamte is, die verliest hier wel alle recht van spreken. En dan gaat Barnard onovertroffen verder dat genoemden en achterop-gezetten met de kinderen voorop ons voorgaan naar Jeruzalem. Een schitterende ballade.

J. A. van Rootselaar Poortugaal

Barnards negers

Het Landvolk - die zelf-gekroonde heilige Vijfkoningen van het Liedboek voor de Kerken - heeft in zijn glorietijd op de Pietersberg heel wat afgerijmeld. Een jaar nadat de laatste (Ad den Besten) van hen overleed mag dat best eens voorzichtig worden toegegeven. Oók voor Willem Barnard (¿2010) geldt dat. Toch heeft Monic Slingerland het mis, die stelt dat Barnard doordraafde in 'Jeruzalem mijn vaderstad': hij verzon er zestien coupletten bij. Integendeel. De tekst (van ene FBP, 1583?) bevat 26 coupletten, Barnard kromp ze in tot 21. Koordirigent David met harp, Maria met Magnificat, nectar, ambrozijn, ons zoet vermengd met gal - allemaal daar al te vinden. Niet Luther met zwaan, Bach die de maat slaat, Ambrosius met zijn Te Deum - Barnard sleepte ze erbij; Magdalena, nardus, balsem, parfum, kaneel vlogen eruit. 'Negers met hun loftrompet' waren Barnards vondst. Borreltje te veel? Criterium: met weerzin niet zingen.

Pieter van der Ven Amsterdam

Vrijheidsstrijd

Lied 737 in het Liedboek bezingt het hemelse Jeruzalem. Het lied jubelt uit dat in het hiernamaals alle onderdrukking overwonnen zal zijn. De emancipatie van alle bevolkingsgroepen waarvan negro-spirituals zingen en waarvoor alle bevrijdingstheologieën strijden, zal dan voltooid zijn. Wanneer we de slavernij en de Holocaust echter niet meer mogen benoemen, ontkennen we ten diepste de christelijke boodschap. En wanneer we (gedreven door een modieuze hyperallergische reactie) het couplet over de negers, joden en armen in het lied van Willem Barnard censureren, strepen we impliciet de vrijheidsstrijd van alle onderdrukte groepen van onze samenleving, zoals zwarten en indianen, vrouwen en homoseksuelen, Sinti en armgemaakten, weg. Dat kan toch niet de bedoeling zijn?

Jeroen de Wit Eindhoven

Niet verdiend

Hoe verzin je het om kwaad te denken van Willem Barnard vanwege de negers en de joden die hij voorop zag gaan naar de poorten van het nieuwe Jeruzalem? Toen het lied uitkwam, was het nog niet zo lang daarvóór pas tot ons doorgedrongen wat onze christelijke voorvaderen eerder hadden aangericht onder zowel joden als negers. Dat heeft Barnard toch warempel niet verdiend?

Menno Oosterhoff Roden

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden