Voor Woltersum is abt Emo een held

Protestants dorp in Groningen eert middeleeuwse monnik die een klooster stichtte

Noah is pas elf, maar heeft al iets belangrijks geleerd. "Als je iets wilt bereiken, moet je ervoor werken." Daarom stapt Noah dapper voort met een club volwassenen. Door de weilanden van Noord-Groningen gaat het, van Woltersum naar Wittewierum. Iedereen draagt middeleeuwse kleren. Noah torst een banier met een ridderhelm erop mee.

In de kerk van Wittewierum werd deze vrijdagavond herdacht dat het op de kop af achthonderd jaar geleden is dat abt Emo terugkeerde van een reis naar Rome, met toestemming van de paus op zak om een nieuw klooster te stichten. Noah heeft 's middags de wandeling naar Wittewierum ook al gemaakt. Met andere kinderen heeft hij met wilgentenen de omtrek van het verdwenen klooster neergelegd.

Woltersum en het nabije Wittewierum stonden dit weekeinde in het teken van de terugkeer van abt Emo. Met middeleeuws eten en middeleeuwse spelen, met gekostumeerde optochten, de onthulling van een beeld van Emo en de aankondiging dat bij de kerk van Wittewierum een Emo-pad komt.

Sinds dorpelingen in Woltersum het boek 'Emo's Labyrint' (2010) van Ynskje Penning lazen, zijn ze in de ban van de beroemde geestelijke. In november werd het begin van Emo's voettocht al herdacht, met een fakkeloptocht in dichte mist.

Theo Verhoeven, hovenier uit Woltersum, is Emo. Verweerd gezicht, tanige gestalte, blote voeten in sandalen en een pij.

Voor de kinderen is het Emoweekeinde dolle pret. Ze steken hun hoofdjes door een schandpaal, laten zich rijden met een paardentaxi en beroven een figurant die als middeleeuwse boef is verkleed van zijn schoenen. Een paar meisjes brengen die schuldbewust weer terug. Een kind in een fluwelen jurk eet een pannekoek en vergeet compleet dat zij een andere boef moet bewaken. "Geeft niets hoor, hij heeft me beloofd dat hij niet wegloopt."

Hoezeer de oude geschiedenis de dorpen raakt, blijkt vrijdagavond in Wittewierum. Een daverend applaus stijgt op als Emo - hond aan rafelig touw aan zijn zijde - en zijn gevolg komen aanlopen. De kerk zit stampvol met mensen uit de wijde omgeving. Deze streek is protestants nu, 'fijn tot superfijn', zoals iemand het formuleert.

Waarom dan zoveel belangstelling voor een katholieke monnik? De vrijgemaakt gereformeerde Frouwke Wierenga is haast beledigd door de vraag: "Katholiek? Nou én, dat waren we in die tijd allemaal!"

Emo is een regelrechte held van Wierenga. "Als je weet wat die jongens allemaal gedaan hebben. Emo, en ook Menko, die na hem kwam."

EMO VAN HUIZINGE
Emo van Huizinge (vermoedelijk 1175-1237) was proost van het klooster Nijenklooster bij Appingedam. Hij vertrok in de winter van 1211 voor een voetreis naar de paus in Rome. Nijenklooster had veel bezittingen gekregen van omliggende kerken, maar de schenkingen waren teruggedraaid door de bisschop van Münster. Een diep verontwaardigde Emo ging verhaal halen bij de paus en kreeg gelijk. Zo kon in Wittewierum het klooster Bloemhof worden gebouwd. Emo werd abt van dit premonstratenzer klooster. Emo van Wittewierum werd vooral beroemd door de kloosterkroniek die hij vanaf 1219 bijhield.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden