Voor Vos is erelijst eindelijk compleet

Olympisch kampioene besluit terecht krachten te sparen

OUDENAARDE - Marianne Vos vulde zondag in België de grote leemte op haar erelijst. Een gebalde vuist en de vreugdekreet van vader Henk achter de finishstreep maakten zonneklaar wat haar al jaren dwars zat: het niet winnen van de Ronde van Vlaanderen. Tot dit Paasweekeinde moest ze genoegen nemen met troostprijzen.

In 2007, 2010 en 2011 kwam Vos heel dicht in de buurt. Maar in Vlaanderen is dichtbij niet genoeg, oordeelde ze streng. Wie naar Vlaanderen komt voor een bijrol kan net zo goed thuis blijven. De vrouweneditie van de Ronde van Vlaanderen kun je niet afdoen met een 'jammer, maar helaas'. Vos: "Er zijn twee koersen die er toe doen: het WK en de Ronde. Daarom mag deze niet ontbreken", zei de olympisch kampioene.

"Vlaanderen is voor ons net zo'n monument als voor de mannen", sprak de 25-jarige uit Babyloniënbroek haar bewondering uit voor de wielerhoogmis. Nergens ter wereld zijn de hagen met uitzinnige fans net zo breed als wanneer de mannen passeren. "De Ronde is heel bijzonder. De sfeer, de beleving, alles is anders. Dat voel je ook in het peloton. Dat brengt extra spanning met zich mee."

De voorbije jaren bleek de klassieker taaier te verhapstukken dan Vos dacht. Dat mag de organisatie als een compliment opvatten. Die stuurt de vrouwen zonder gene over loodzware bulten als de Oude Kwaremont en Berendries, afgewisseld met gevreesde kasseistroken als de Paddestraat. Benenbrekers, zelfs voor een kampioene als Vos.

In Vlaanderen gelden andere wetten. Wat doen je dan, vroeg Vos zich af, peinzend over een strijdplan. Zij koos, tegen haar natuur in, spaarzaam met de krachten om te gaan. Het vooruitzicht in de Vlaamse Ardennen een demarrage te plaatsen en dan nog tientallen kilometers alleen naar Oudenaarde, boezemde haar angst in. "Ik was bang daarmee mijn eigen graf te graven. Ik doe het liever niet, maar ditmaal heb ik gegokt op de sprint. Het leek mij alles afwegend de beste optie. De anderen gaan mij echt niet alleen vooruit laten rijden."

De Rabobank Liv/Giant-renster won die sprint uiteindelijk met gemak. Ellen van Dijk, de Zweedse Emma Johannson en de Italiaanse Elisa Longo Borghini, de kopgroep waarmee Vos was weggereden op de Oude Kwaremont, eindigden net achter haar. Niet toevallig de drie die vorige week te sterk bleken voor Vos in de Italiaanse klassieker Trofeo Alfredo Binda. "Het waren de drie rensters in vorm, terwijl ik mij vorige week door een verkoudheid minder voelde. Dat speelde mee in mijn keus niet aan te vallen."

Vos reed zondag na afloop van de onemanshow van Fabian Cancellara meteen naar huis. Voor haar geen meubelboulevard op Tweede Paasdag, maar een mountainbikewedstrijd. "Het zal wel even pijn gaan doen", lachte zij. Vos hoor je niet klagen. Zolang er nog uitdagingen zijn, blijft haar fiets stofvrij. Ook gisteren eindigde Vos als eerste.

Boom en Vanmarcke nog ver verwijderd van gewenste vorm
Een oordeel over de prestaties van beide kopmannen van Blanco Pro Cycling liet Nico Verhoeven aan anderen over. Lars Boom en Sep Vanmarcke hadden gestreden voor wat ze waard waren, vond de ploegleider na afloop van de Ronde van Vlaanderen. "Als je ziet waar zij vandaan komen, kan ik alleen maar tevreden zijn."

Blessures en ziekte verstoorden de voorbereiding van Boom en Vanmarcke op de voorjaarsklassiekers. Daarover kun je lang kniezen, meende Verhoeven, maar daarmee win je niets. Verhoeven moest naar andere middelen grijpen om iets van het elan terug te vinden waarmee de ploeg in januari en februari rondreed. "Het was improviseren. Jetse Bol kon mee met de kopgroep en later sloot ook Maarten Tjallingii aan."

Boom en Vanmarcke bleken echter nog ver verwijderd van hun gewenste vorm. Geen van twee had een antwoord op de acceleratie van de Zwitserse winnaar Fabian Cancellara op de Oude Kwaremont. "Lars en Sep hebben geknokt", constateerde Verhoeven. "Niemand van ons was 100 procent om vooraf te kunnen zeggen dat wij deze koers zouden bepalen. Lars wordt elfde. Dat had ik alleen op voorhand durven dromen."

"Nee, de kritiek raakt mij niet. We hebben elf koersen gewonnen. Niet meteen topkoersen, maar het geeft wel aan dat wij aan de weg timmeren. En dat wij alle wedstijden serieus nemen. Als wij alles op de topkoersen hadden gezet, hadden we gezien de pech vandaag ook niet gewonnen."

Op basis van wat Verhoeven zondag zag, durfde hij zowaar naar komend weekeinde te kijken. Parijs-Roubaix als revanche? "Die wedstrijd ligt hen allebei beter dan deze hellingkoers."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden