Voor Tania Kross is het over en uit

Bij de opening van het operaseizoen afgelopen dinsdag had De Nationale Opera weer een blikje BN'ers geopend. Op de uitgerolde rode loper trokken de opgetrommelde opgedoften weer voorbij, bleven even glimlachen voor de fotograaf, kregen een programmaboek van een hostess in de handen geduwd en begonnen verwachtingsvol of verveeld aan de ruim drie uur van Mozarts 'Le nozze di Figaro'.

Enfin, ik heb er hier al eerder kritisch over geschreven. Dat hoef ik niet dunnetjes over te doen. Op die eerdere column reageerde DNO destijds met de mededeling dat het al het mogelijke doet om de opera meer zichtbaar te maken, omdat bezoekersaantallen teruglopen en de aandacht van de nationale en internationale pers ook al niet meer is wat die geweest is. Via die rode loper vol BN'ers hoopt DNO aandacht in andere, bredere kringen te genereren.

Jammer was dat DNO deze keer BN'er Tania Kross niet had uitgenodigd. Of misschien hadden ze haar wel gevraagd, maar kwam ze niet opdagen. Als Kross er dinsdagavond was geweest had ze met eigen ogen kunnen zien hoeveel generatiegenoten er waren. Plus opvallend veel twintigers, liefhebbers nog veel jonger dan Kross dus. Een paar weken geleden verkondigde zij in 'De wereld draait door' dat ze operazangeres-af was, omdat ze er geen zin meer in had om in stoffige ensceneringen voor een zaal vol bejaarden te zingen. Operagezelschappen zouden de boel met opzet elitair en/of oubollig houden waardoor Kross' generatiegenoten nooit naar haar kwamen kijken.

Zoiets was het betoog dat zij hield, als ik het goed begrepen heb. Want Kross' verhaal was zó warrig dat niemand echt snapte wat ze nou precies bedoelde. De presentator zelf ging weleens naar een 'Bohème-pje' (en genoot daarvan), maar was te weinig ingevoerd in de materie om haar goed van repliek te dienen. Bovendien was er niemand van de 'tegenpartij' uitgenodigd om Kross' verhaal te ontkrachten.

De explosie aan reacties op de sociale media loog er niet om. De arme Kross kreeg er flink van langs, ook van gewaardeerde collega's. Die verweten haar vooral dat ze met haar pleidooi voor eenvoudig, begrijpelijk operatheater terug naar af wilde, naar de stoffigheid dus die Kross zelf nou juist zei te willen opdoeken. Maar even los van het warrige betoog, de zangeres - die echt wel een goeie Carmen kan zingen zoals ze in Glyndebourne bewees - heeft gewoon geen gelijk. Al die jongeren afgelopen dinsdag bij de première van 'Le nozze di Figaro' bewezen dat.

Die lieten zien dat je heus niet aan 'Krossover' (de titel van een van Kross' cd's) hoeft te doen om opera leuk te vinden. Die genoten van een flitsende, moderne enscenering met jonge zangers waaraan niets moeilijks of elitairs kleefde. Nog dit voorjaar kwamen duizenden jongeren af op het Opera Forward Festival van DNO. Ik vrees toch echt dat de aanwas op dat soort plekken plaatsvindt en niet in het openluchttheater in Bloemendaal waar Kross een uitgeklede en elektronisch versterkte versie van 'Carmen' presenteerde. Dichter bij het volk, zei ze zelf.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden