Column

Voor sommigen kan Oranje beter niet doorgaan

Oranjefans kijken buiten op een televisie naar het WK-duel tussen Australie en Nederland. Beeld anp

Een waterkoker, denkt ze, als ze het water een vlokkerig schuimlaagje ziet krijgen op het moment dat ze het theezakje erin hangt. Ik moet een waterkoker kopen. Het schuim verraadt dat het water wel warm is, maar niet gekookt heeft. Ze durfde de ketel niet te laten fluiten en draaide het gas al uit voordat ze het water echt hoorde bubbelen. Alles, om hem maar niet te storen tijdens het voetbal kijken.

Aan de keukentafel vouwt ze haar trillende handen om het kopje. Vanuit de woonkamer hoort ze de televisie tetteren. Frank Snoeks. Ze herkent de stem. Nog een kleine tien minuten, dan is de wedstrijd afgelopen. Nederland staat voor. Niet dat dat ervoor zorgt dat ze straks veilig is, maar dat het allemaal wat minder heftig zal zijn, weet ze wel. Niet in paniek raken, spreekt ze zichzelf toe, terwijl ze een klein slokje neemt.

Nog drie minuten, hoort ze Snoeks zeggen, dan heeft Oranje gewonnen. Rustig blijven zitten kan ze niet. Ze staat op en doet zachtjes de koelkast open. Acht flesjes, telt ze. Er liggen nog acht van de twintig die ze er vanochtend in heeft gelegd.

Extra klappen
Blessuretijd, vangt ze op vanuit de woonkamer. Haar hart begint in haar keel te kloppen. Snel kijkt ze om zich heen. Is alles opgeruimd? Of liggen er dingen waaraan hij zich kan storen? De keuken is brandschoon. De woonkamer zal er wel anders uitzien.

Ze hoort het fluitsignaal. Daarna wordt het doodstil. Hij heeft de televisie uitgedrukt. Ze hoort het zoemen van haar bloed in haar oren, tot hij de stilte doorbreekt. Kom hier, buldert hij vanaf de bank.

Vanavond speelt Oranje weer. Vanavond zullen veel vrouwen net zo bang zijn als deze vrouw. Mijn vader werkt bij het Steunpunt Huiselijk Geweld in Groningen en vertelde me over de extra klappen die er vallen tijdens het WK: als Nederland verliest, stijgt het aantal meldingen van mishandeling bij de officiële instanties met bijna veertig procent. En zelfs als Oranje wint, wordt er een kwart meer huiselijk geweld gepleegd, vertelde hij.

Voetbal is oorlog
Ik kon het bijna niet geloven. Als Nederland wint, is toch iedereen blij? Waarom zou je dan je vrouw gaan slaan? Of je man of kinderen - want dat gebeurt ook. Drankgebruik, zei mijn vader. Spanning rond de wedstrijd. Op elkaars lip zitten. En het blijft niet bij de avond waarop de wedstrijd gespeeld wordt, vulde hij zijn verhaal aan: als 'we' verloren hebben, wordt de dag erop ook nog elf procent meer geweld gebruikt in huis.

Hij leest vaak de processen verbaal van de politie over dit soort incidenten, mijn vader. Als je alle officiële taal eruit filtert, is het dit verhaal van deze vrouw dat overblijft. Hier en daar verschilt het een beetje, maar in grote lijnen is het telkens weer hetzelfde beeld. Voetbal is oorlog, zeggen ze. Op het veld, misschien. Spreekwoordelijk. Maar dus ook in vele huiskamers. Letterlijk. Voor sommige mensen zou je willen dat Oranje de poulefase in Brazilië niet had overleefd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden