'Voor privatiseren bel je Rothschild'

AMSTERDAM - De dure Britse bank Rothschild stond al jarenlang bij veel banken op het verlanglijstje. Maar de oprichtersfamilie had er geen behoefte aan de aandelen te verkopen. ABN Amro is dan ook apetrots dat de sjieke zakenbank koos voor samenwerking met de op Nederlandse klei gegroeide bank. Internationale zaken die bij Rothschild binnenkomen, gaan in het vervolg naar de joint-venture met ABN Amro.

“Dit is een goeie opsteker”, vindt Menno de Jager van ABN Amro, die een van de drie directeuren van ABN Amro Rothschild wordt. De 70 personeelsleden waaraan hij leiding gaat geven, zullen weinig op hun kantoor in Londen zijn: ze reizen als een soort vertegenwoordigers voortdurend rond. Hun werkterrein is de hele wereld, behalve Groot-Brittannië. “Als ze de telefoon maar bij zich hebben”, zegt De Jager laconiek. Of ze dan in Frankfurt of Milaan rondlopen, maakt niet meer uit. ABN Amro Rothschild gaat van start als de telefoonlijnen geregeld zijn. Op 17 juni, verwacht De Jager.

Met de overname van Hoare Govett in 1992 leek ABN Amro zich een goede positie te hebben verworven in de Londense city, het financiële zenuwcentrum van de wereld. Ook andere grote banken kochten zulke effectenbanken op. Ondanks de geringe omvang van de joint-venture met Rothschild, kan ABN Amro zich met deze onderscheiden.

Hoare Govett is een grote effectenbemiddelaar. ABN Amro kocht meer van zulke kleinere brokers, en koppelde die aan het wereldwijde net van bankkantoren en bankdiensten. Daardoor kon ABN Amro Hoare Govett in veel wereldwijde syndicaten partner worden. “Onze kracht zit in de distributie”, aldus De Jager.

Maar de wereld staat niet stil. “Het oude plaatje is dat adviseurs en leiders van syndicaten niet dezelfde zijn. Daarin zie je een beetje een kentering”, signaleert De Jager. Rothschild is adviseur, en vult daarmee de eerdere overname van Hoare Govett aan, in lijn met de nieuwste trend.

De Nederlandse overheid bijvoorbeeld belde Rothschild toen ze KPN wilde verkopen. ABN Amro werd de leider van het bankensyndicaat dat de aandelen verkocht en het risico van de plaatsing overnam.

De Jager verklaart de functie-verdeling uit het verleden: “Vroeger had je een huisbankier, en die deed dan alles. Wilde een concern wat ingewikkelds dan overwoog je nog eens een andere adviseur in te schakelen voor een tweede advies. Maar de markt is veel transparanter geworden door de scherpe concurrentie. De klanten hebben vaak al heel goed overzicht van de mogelijkheden.”

Daardoor is ruimte gekomen voor banken die adviseren, financiële risico's kunnen overnemen en aandelen kunnen doorplaatsen via een wereldwijd kantorennet.

ABN Amro had Rothschild waarschijnlijk wel willen kopen, maar dat was niet aan de orde. Naar verluidt hebben andere bankiers (Natwest) wel avances gemaakt, maar de Rothschilds zijn zo overgevoelig voor het verliezen van de zelfstandigheid dat de gesprekken op niets uitliepen. ABN Amro heeft zich vermoedelijk vrij bescheiden opgesteld. Waar ABN Amro op uit is geweest, is koppeling van haar naam aan die van Rothschild, om op die manier een groter deel van de internationale grote zaken binnen te halen.

Rothschild op zijn beurt was op zoek naar een nieuwe partner. Voor de uitvoering van allerhande financiële transacties werkte Rothschild samen met Smith New Court. Deze bank werd echter gekocht door Merrill Lynch, en raakte daarmee uit de gratie. ABN Amro is met het netwerk van brokers een behoorlijke partij in de aandelenmarkt. Daarnaast kan Rothschild aanleunen tegen de research-poot van ABN Amro. Die is door de samenvoeging met Hoare Govett internationaal aan allure gaan winnen.

Bij de beursgang van KPN werkte Rothschild 'prettig' samen met ABN Amro Hoare Govett. De Jager: “Ik ken Matthew Westerman al vijftien jaar”, over zijn mede -directeur van de joint-venture die van Rothschild-zijde komt.

Natuurlijk kan ABN Amro, zeker met Hoare Govett erbij, ook adviseren. Ze was al bezig een eigen directie 'corporate finance' daarvoor op te richten. Daartoe werden zo hier en daar directie-leden van concurrenten 'gekocht'. Zo haalde ABN Amro Hoare Govett onlangs Scott Barrett binnen als hoofd van de afdeling corporate finance, hij kwam van Warburg. Uit het feit dat zulke grote 'jongens' wel bij ABN Amro willen werken, put de bank hoop. En groei. Maar de opbouw van een eigen advies-dienst voor grote zaken, gaat langzaam. De samenwerking met Rothschild brengt dat direct in huis.

“In Nederland is de bank nog wel bekend, maar internationaal is ABN Amro een van de vele namen op een grote lijst. En Rothschild is gewoon nummer één”, vindt J. van Bavel , analist van de financiële sector bij Van Lanschot. Een overheid die een grote privatisering wil gaan doen, belt Rothschild en niet ABN Amro.

Van Bavel vindt het dan ook pleiten voor de ABN Amro dat deze bank zich met Rothschild heeft weten te verbinden. Vooral omdat Hoare Govett en Rothschild elkaar op de Britse markt direct beconcurreren. “Ik vind het opmerkelijk dat het ABN Amro is gelukt. Het laat de daadkracht van de bank zien.”

De joint-venture van ABN Amro en Rothschild behelst samenwerking wereldwijd in de advisering van grote financiële transacties. De Britse activiteiten blijven er nadrukkelijk buiten. Reden waarom Hoare Govett ook geen probleem heeft met de nieuwe samenwerking met Rothschild, zo weet De Jager.

Ook anderszins bijt de samenwerking de 'oude' fusiepartij niet: Rothschild richt zich vooral op emissies van nieuwe aandelen, privatiseringen en dergelijke (de primaire markt). Terwijl Hoare Govett vooral in de handel in bestaande aandelen zit (de secondaire markt). De rolverdeling bij de research-afdeling zal minder gemakkelijk zijn. Er zullen zowel research-rapporten komen van ABN Amro Hoare Govett als van ABN Amro Rothschild.

L. de Bièvre, bestuurder van ABN Amro, stelt in Het Financieele Dagblad dat de samenwerking honderden miljoenen extra baten moet kunnen opleveren. Analist Van Bavel vindt dat nog wat optimistisch: “Ik heb mijn winstverwachting van ABN Amro nog niet veranderd. Die schatting vindt ik wel erg optimistisch.”

De Jager zal dat geld moeten verdienen. De joint-venture kost in feite niets: beide banken brengen wat personeel onder in het gezamenlijke bedrijf. De baten worden 'eerlijk verdeeld' zonder dat nader wordt toegelicht hoe dat gebeuren gaat. Naast de lage kosten, heeft die vrije vorm echter ook nadelen. Zo kunnen beide partners ook weer gemakkelijk van elkaar af.

De Jager vindt dat geen bezwaar: “Je kunt ook zeggen dat meer afhankelijk wordt van de krachtigheid van personen. Op papier kan het, wij zullen het in de praktijk moeten laten zien.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden