Voor nuance was in het hoofd van Andrew Breitbart geen plaats

De oprichter van de fel-rechtse website breitbart.com is al meer dan een jaar dood. Maar de site is nog springlevend. En de makers van een documentaire over hem hopen er linkse politici mee om de oren te slaan.

Wat zou Andrew Breitbart hebben genoten van het schandaal rond de belastingdienst en de Tea Party-groepen. Op 1 maart vorig jaar zakte de 43-jarige publicist en politieke actievoerder, oprichter van de prominente rechtse website breitbart.com, tijdens een wandeling in Los Angeles dood neer. Op Twitter en in blogs werd dat nieuws met blijdschap ontvangen - niet alleen door het gebruikelijke soort trollen dat daar rondhangt, maar door commentatoren met aanzien.

"Over de doden niets dan goeds", begon David Frum, politiek commentator voor onder andere CNN, zijn bijdrage op website The Daily Beast. "Het is een oude en wijze regel, maar hij doet het leven en de carrière van Andrew Breitbart geen recht."

En na opgemerkt te hebben dat Breitbart wel gul was, een liefhebbende man en vader en trouw aan zijn vrienden, sloeg hij zijn verbale klauwen in het lijk. "Het is voor mij moeilijk om Breitbarts invloed op de Amerikaanse media en de Amerikaanse politiek anders samen te vatten dan: puur vergif."

Frum was niet de enige die zo'n hard oordeel durfde te vellen. "Prima! Laat hem barsten", schreef Matt Taibbi op de website van het tijdschrift 'Rolling Stone'. De door de kop 'Death of a Douche' (dood van een klootzak) wellicht geschokte lezer troostte hij ermee, dat Breitbart ('die ik op een bepaalde manier best wel mocht') zelf om zo'n naschrift zou moeten lachen.

Breitbart was een gepassioneerd opiniemaker en een pionier van het internet als nieuwsmedium. Hij hielp het 'Drudge Report' oprichten, de roddelwebsite die raak schoot met het verhaal over president Clinton en zijn stagiaire. Hij stond aan de wieg van de 'Huffington Post'. Echt bekend werd hij pas met zijn eigen site. Die stelde hij in dienst van de strijd tegen alles wat links en politiek correct was in de 'gevestigde media'.

Met die site en optredens op politieke bijeenkomsten was hij een van de de luidste stemmen aan de rechterkant van het Amerikaanse mediatoneel. Letterlijk: op YouTube is een video te vinden waar hij minutenlang uit volle borst 'Gedraag je!!' roept tegen een kamp van Occupy Wall Street. Maar ook figuurlijk: zijn websites deden onthullingen waar Washington niet omheen leek te kunnen.

Neem Acorn, een enorme koepel van buurtorganisaties waar mensen met weinig geld hulp en advies kregen. Een linkse club, zonder twijfel. In 2009 gingen twee activisten naar diverse filialen met het verhaal dat ze pooiers waren van minderjarige meisjes. Breitbart.com toonde op video hoe ze daar serieus advies over kregen.

Een half jaar later was Acorn opgeheven omdat het Congres de subsidies had stopgezet. Pas daarna kwamen de conclusies van onderzoeken: niet elke baliemedewerker had even slim geopereerd, maar er waren er ook die zich zorgen maakten en soms zelfs de politie belden. Dat was allemaal niet op de video's te zien. Voor nuance was op breitbart.com en in het hoofd van Breitbart geen plaats.

Dergelijke kwesties deden zijn geloofwaardigheid in de ogen van de gevestigde media geen goed. Daardoor misten die bijna de boot bij verhalen die wel waar bleken, zoals zijn primeur over de onzedelijke foto's die een Democratisch Congreslid Anthony Wiener per ongeluk in het openbaar via Twitter had verstuurd. Op de persconferentie waarop hij dat toegaf, verscheen Breitbart zelf en eiste het spreekgestoelte op, om honend van de media en Weiner zelf excuus te eisen. Hij kreeg het alleen van de laatste.

Toen Breitbart overleed, waren de opnamen al klaar voor een documentaire over hem, 'Hating Breitbart'. Die is deze week uitgekomen op DVD. Je ziet hem vriendelijk en joviaal met mobieltje en MacBook de VS rondtrekken, zo nu en dan schuimbekkend boos wordend.

Trouw aan zijn stijl worden bezoekers van de website van de documentaire, hatingbreitbart.com, opgeroepen voor ruim elf euro een linkse politicus te 'adopteren' en hem of haar de DVD te sturen. Je kunt kiezen uit lijsten met politici, hoogleraren, journalisten, artiesten, opperrechters of gewone studenten.

Vlak die gewone studenten niet uit. Zelf was Breitbart er ook zo een, helemaal klaar om geïndoctrineerd te worden in het linkse geloof. Maar aan de Tulane universiteit in New Orleans was hij meer bezig met feestjes bouwen, drinken en gearresteerd worden dan met studeren, vertelt hij voor de camera. "Omdat ik me zo gedroeg, kreeg ik het poststructuralisme, de Frankfurter School en al die andere linkse zooi niet echt mee. Was ik naar school gegaan, fris gewassen en gelukkig, met een glas koffie in mijn hand, en maar aantekeningen maken, dan garandeer ik je, dan was ik nu links niet zo aan het bestrijden geweest. Ik zou het waarschijnlijk omarmd hebben. Ik ben door het oog van de naald gekropen."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden