Voor Nageeye is lopen op gevoel belangrijker dan wetenschap

marathon - De in Somalië geboren Nederlander Abdi Nageeye verbrak in Rotterdam het 28 jaar oude record van Marti ten Kate. Hij finishte op de Coolsingel als zesde.

Ineens schiet er een angstige gedachte door het hoofd van Abdi Nageeye. De 28-jarige marathonloper is 15 kilometer op weg in de marathon van Rotterdam. De Nederlander met Somalische roots draait zijn hoofd naar links en ziet een zijstraat. Is die straat wel goed afgesloten? Ziet hij daar nou een vrachtwagen? Nee, het ziet er allemaal veilig uit.


De aanslag in Stockholm van vrijdag houdt hem bezig in het begin van de wedstrijd. Vanaf het moment dat de gedachte over 'een vrachtwagen met een gek' bij hem opkomt, kijkt hij een tijdje meerdere zijstraten in. Links, rechts. "Die is veilig, die is veilig", vinkt Nageeye af. "Stel dat er nu een gek op de massa in gaat rijden. Ik was er ineens mee bezig."


Iedere marathon (dit is de zesde uit zijn carrière) denkt Nageeye de eerste dertig kilometer aan duizend-en-één dingen. Zo lang zijn lichaam nog fris is, hebben zijn hersenen genoeg zuurstof om af te dwalen. Natuurlijk houdt hij ook het schema in de gaten dat hij moet lopen voor een snelle tijd. In Rotterdam wil de nummer elf van de Olympische Spelen het record van Marti ten Kate verbreken, die in 1989 de snelste Nederlander op de Coolsingel was met 2.10.04. Tijdens de 42,195 kilometer dwaalt het hoofd van Nageeye regelmatig af naar Ethiopië, waar hij een huis heeft en sinds oktober fulltime traint onder Getaneh Tessema. Ethiopië is een wereld van verschil met Kenia, waar Nageeye de voorbereiding op 'Rio' deed. In Kenia is er geen luxe en staat iedere dag hetzelfde maal op tafel: harde maispap en ongekruide rijst met bonen.


Met de beste marathonlopers ter wereld kan hij niet echt praten. Nageeye is geïnteresseerd in politiek, cultuur en sport. Zijn collega's zijn voornamelijk boeren. "Kenianen hebben niets. Ze kunnen de hele dag praten over een koe die ze verkocht hebben. De héle dag." Nageeye doodt dan de tijd door films te kijken. In Addis Abeba in Ethiopië heeft hij daar geen tijd voor. Daar is van alles te doen en kan hij alles eten.


Soms twijfelt Nageeye welke methode van hem de beste loper maakt. De soberheid in Kenia maakt hem hard. Maar hij houdt er ook van om de deur uit te gaan voor een bak koffie. "Ik hou van het leven en van uitgaan. Je moet ook genieten."


De eigenwijze Nageeye heeft voor het eerst in zijn carrière de hele voorbereiding richting een marathon op de schema's van één trainer gelopen. De Ethiopische coach Tessema, die de Nederlandse nationaliteit verwierf, zegt nooit van tevoren welke training de groep krijgt. Dat was wennen. "De beste lopers van Kenia houden ook geen schema bij. Niemand die iets opschrijft, niemand die zijn polsslag controleert."


Wetenschap is volgens Nageeye alleen maar ballast. You have to feel your body, wordt er dan geroepen. Als ze moe zijn, doen ze minder. Ze kunnen daardoor op gevoel lopen. Dat gebeurt in de rest van de wereld te weinig, vindt hij. "Iedereen let maar op zijn hartslag. Dat helpt echt niet. Dat is niet je gevoel. Door al die trainingen met die jongens heb ik ook op gevoel leren lopen." Als hij anderhalf uur moet lopen, doet hij de ene week 18 kilometer en de andere 14. Afhankelijk van hoe hij die ochtend zijn bed uit stapt. "Lopen is vrijheid, dat is het leuke aan die Kenianen en Ethiopiërs."


Kenia, Ethiopië; het komt allemaal voorbij in zijn dagdroom richting de finish in Rotterdam. Als zijn hazen op 33 kilometer afhaken, raakt Nageeye ineens in paniek. Hij loopt in zijn eentje en ziet op een rotonde twee richtingen die hij kan nemen. Nageeye schreeuwt. "Waar moet ik heen?" Het gaat goed.


Alleen in de felle zon, het is inmiddels warm met 16 graden, rijzen de vragen. "Wat ga ik vanavond eigenlijk doen als het lukt? En wat als het niet lukt? Wat ga ik eten straks?"


Rond de 35 kilometer is het plezier er af. Vanaf dat moment is de marathon een marteling. Nageeye voelt helse steken in zijn hamstrings en kuiten en kan aan niets anders meer denken. Hij probeert in zijn hoofd de race te verkorten. "Nog één kilometer", dreunt hij als een mantra op. Nageeye perst alles eruit en komt als zesde, achter winnaar Marius Kimutai (2.06.04), in 2.09.34 over de eindstreep. Dik onder de tijd van Marti ten Kate uit 1989. Michel Butter had ook onder de magische 2.10 willen lopen, maar dat lukt hem met 2.11.00 niet. Khalid Choukoud had dezelfde ambitie, maar stapte uit vanwege blaren.


Nageeye is ook op jacht naar het Nederlands record van 2.08.21 van Kamiel Maase. Daar was het dit keer te warm voor. Dat komt volgende keer wel, zegt Nageeye vol vertrouwen. Hij gaat snel terug naar Ethiopië voor de voorbereiding op een supersnelle najaarsmarathon. De WK in Londen in de zomer laat hij om die reden waarschijnlijk schieten. Nageeye vindt het Nederlands record belangrijker. In Kenia en Ethiopië houdt hij de jongens die 2.05 lopen vaak al bij. Als hij maar naar zijn gevoel blijft luisteren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden