Voor mijn zus

karin luiten

M'n leven lang kook ik graag.

Ik vind het een uitdaging te koken met wat er in huis is, wat het seizoen brengt. Geen pakjes, wel soms vreemde combinaties die ik niet aan gasten zou willen voorzetten, maar gezond en smakelijk voor mij.

Mijn zus en ik hebben toch echt dezelfde moeder. Die kookte met wat er in de tuin groeide, met wat de weckfles of de diepvries voor haar 'goed' hield, wat mijn vader graag at (hoegenaamd alles wat zij kookte) en waarvan ze vond dat het gezond was. Bijna nooit kwam er iets uit een pakje. Nu ik voor een invalbaan in het onderwijs één of twee keer per week bij m'n zus eet, zie ik bijna altijd dat er pakjes en zakjes aan te pas komen. Zij leest Trouw niet, ik durf haar geen uitgeknipte recepten aan te reiken, maar een kookboek durf ik haar zeker cadeau te doen!

Anna Schimmel, Anholt (Dld)

Op kamers

Een jaar geleden gaf ik mijn moeder op haar verjaardag het kookboek van Karin Luiten. Mijn moeder kookte al lekker, maar sindsdien is ze niet meer te houden. Het draadjesvlees heeft zelfs al naamsbekendheid onder mijn mede-studenten. Deze zomer ga ik op mijzelf wonen, en ik krijg veel dingen van mijn moeder mee die ik goed kan gebruiken. Maar een ding wil ze nooit meer kwijt: het kookboek van Karin Luiten. Daarvoor moet ik maar thuis komen eten.

Jildou de Jong, Groningen

Mijn enige pakjeszonde

Langzamerhand kook ik geheel zonder zakjes en pakjes, en daardoor lekkerder. Maar alléén de aardappelpuree in zakjes gebruik ik zo nu en dan, vooral fijn als ik veel later thuis ben dan gedacht.

Iets groens uit de tuin (sla, rucola, andijvie, zevenblad of spinazie) fijn snijden, ondertussen eieren koken. Puree uit een pakje klaarmaken en opleuken met wat kruiden, roomboter, en dan alles door elkaar husselen. Voor de variatie kleine blokjes kaas er door. Lekker! Dit is echt, met de hand op mijn hart, mijn enige pakjeszonde.

Anne Hunse, Westerbork

Vroeg geleerd

Mijn moeder kon toveren. Ik zag het zelf. Ze pakte een pannetje, smolt de boter, deed er meel bij en roerde tot de boter verdween. Dan deed ze er een beetje melk bij. En, o wonder, de melk werd dik. Ik keek mijn ogen uit. Dan gaf ze met allerlei snufjes zout, peper, kerrie, kruiden er heerlijke smaakjes aan. Zo wilde ik later ook toveren! Zonder pakjes dus. Dat was veel eerlijker. En het lukte me! Nog steeds. Ik 'tover' nog steeds. Dank zij mijn moeder. Ik ben nu 86.

Harris Brautigam, amsterdam

Dipsausnostalgie

Opgegroeid ben ik in de jaren zestig en zeventig, met het gemak van: saroma-pudding( favoriete smaak: frambozen), jus met uitjes, jus met kruiden uit een zakje, lekker voor over de hutspot, de gehaktballen.

Echte nasi en bami, met kruiden uit een plasticje. Suzi Won nasi uit blik was ook erg lekker.

Sinds jaren woon ik samen met een man die nooit, echt nooit pakjes of zakjes gebruikt (behalve trassi en nam-pla) en van hem heb ik veel van geleerd. Alles kun je zelf maken. Af en toe heb ik last van nostalgie en koop ik een zakje dipsaus 'festival', toevoegen: mayonaise en water. Wat smaken die chips lekker, net als thuis, vroeger!

Anika van der Wijk, Thesinge

Over uw ervaringen met de recepten van Karin Luiten stuurde u ons veel leuke verhalen. Dank daarvoor. Deze vijf instuurders krijgen binnenkort 'Het Grote Zónder Pakjes & Zakjes Kookboek' toegestuurd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden