Voor Kaji Man kwam er geen ambulance

Na weken van protesten lijkt in Nepal een compromis bereikt tussen de Nepalese koning en de politieke partijen. Maar in de ziekenhuizen is de situatie onhoudbaar.

Kumar Timilsina staat laat op de avond op een uitgestorven kruispunt. In zijn armen houdt hij zijn jongere zus Nirmala, die buiten bewustzijn is. “Help, ambulance!“, roept hij tegen iedere willekeurige voorbijganger. Een kwartier later arriveert de patiënt in het nabij gelegen Patan Ziekenhuis.

Kumars handen trillen; hij dacht zijn zus te verliezen doordat de ambulance een uur op zich liet wachten. Bovendien ligt de drie maanden oude baby van zijn zus alleen thuis; Kumar heeft geen vervoer en ziet dus geen kans het kind op te halen.

De Nepalese bevolking heeft sterk geleden onder de aanhoudende politieke crisis, die de laatste negentien dagen gepaard ging met stakingen en een algemeen uitgaansverbod. De voedselvoorraden in de Kathmandu-vallei raken uitgeput en het overheidsdepot meldde gisteren dat het nog voor maar vier dagen benzine in huis heeft. Laagbetaalde arbeiders zitten al bijna drie weken zonder inkomen.

Met name de zieken en gewonden staan voor grote problemen. Degenen die binnenkomen op de afdeling eerste hulp van het Patan-districtsziekenhuis hebben een lange reis achter de rug, doorgaans te voet.

Kaji Man Shrestha verkeert in een delirium als hij 's avonds om tien uur wordt binnengebracht. Zijn vrienden vonden hem ruim een uur eerder met een fles onkruidverdelger naast zich, een vaak gebruikt middel voor zelfmoord. De artsen schatten zijn situatie somber in. Zij begrijpen waarom de vrienden van Kaji Man zo laat kwamen: het ziekenhuis beschikt over geen enkele ziekenauto.

Behalve met een tekort aan ambulances kampen ziekenhuizen met een gebrek aan ruimte en mankracht. Tijdens de demonstraties vielen gemiddeld 150 gewonden per dag. Het Kathmandu Model Ziekenhuis beschikt over zes eerste-hulpbedden maar behandelt minimaal 50 patiënten per dag. Ze liggen in de gangen, op uitklapbare canvas brancards. “We verkeren continu in een crisissituatie“, verklaart dokter Sanjey Dhakal. “Het maakt ons niet uit wie we behandelen, politie of demonstranten, maar de politie zou ten minste de hoofden van de mensen kunnen sparen.“ Een opvallend groot aantal demonstranten heeft zware hoofdwonden, veroorzaakt door rubberkogels of stokslagen.

De directeur van het ziekenhuis, dokter Bharat Kumar Pradhan, werd een maand geleden opgepakt tijdens een demonstratie en zit nog altijd vast. Als steun aan de alliantie van zeven partijen biedt het ziekenhuis demonstranten gratis medische zorg aan. Patiënten die doorverwezen worden, kunnen rekenen op steun van het Andolan ('Revolutie') Fonds, opgezet door pro-democratische organisaties en donoren.

Een toenemend aantal ziekenhuismedewerkers is oververmoeid door te lange werkdagen. “Doordat de regering geen passen geeft aan individueel verplegend personeel zijn we gedwongen de nacht in het ziekenhuis door te brengen, of te wachten tot het uitgaansverbod 's avonds laat wordt opgeheven“, vertelt dokter V. Sharma van het Bir Overheidsziekenhuis. Net als de meeste andere artsen draagt hij een zwarte band om de bovenarm, als teken van steun. Iedere dag tijdens de lunchpauze demonstreren hij en zijn collega's tegen het regime van koning Gyanendra.

Voor Kaji Man komt de hulp te laat. Hoewel de artsen zijn maag leegpompten en hem kunstmatig beademden, overleed hij gistermorgen in het bijzijn van zijn vrienden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden