Voor het kattencafé is geen wachtlijst

Kattencafé Kopjes in Amsterdam.Beeld Martijn Gijsbertsen

Hoe kun je jezelf helpen, terwijl je op de wachtlijst staat voor therapie? Gerdine Verhoog, die met een burn-out kampt, komt wekelijks tot rust in een kattencafé. ‘Het is een aanvulling, ik had echt professionele hulp nodig.’

Het café in de Amsterdamse wijk de Baarsjes heet Kopjes. Bezoekers ­mogen twee uur blijven, alleen op ­afspraak, want ook katten hebben behoefte aan rust. Op de achtergrond een muziekje, als de gasten voor het nieuwe tijdsblok binnendruppelen. Het gekrabbel hoog boven een theetafeltje blijkt afkomstig van een poes, die in een rieten wandmeubel klautert. De muren hangen vol kliminstallaties.

Asielkatten

Alleen al het speuren naar de zeven asielkatten van Kopjes heeft iets kalmerends. Een moeder met haar zesjarige neemt afscheid, terwijl een moeder uit Ede met haar twee dochters juist gaat zitten voor chocomel en cola. “Katten zijn zenmeesters”, zegt eigenaresse Lenny Popelier. Klanten vertellen haar dat zij hier ­helemaal tot rust komen.

Onderzoek wijst uit dat poezen een positieve invloed kunnen hebben op gezondheid. Het horen spinnen, aaien en zien spelen doen goed. Popelier bezocht kattencafés op vakantie in Japan, en wilde ook zoiets, maar dan gezelliger. “Met een echt huiskamergevoel.” Daarom is er ook een spelletjeshoek is. Sommigen ­komen na hun werk een kopje thee drinken, anderen werken hier op een laptop. “Een Britse uitwisselingsstudente vond hier haar tweede huis. Ze tekende veel, natuurlijk ook de katten”, zegt Popelier. Kopjes begon in 2015 en heeft sindsdien in Nederland zeker tien keer navolging gekregen.

Huisdieren stimuleren de productie van kalmerende hormonen, wat voor patiënten echt van belang kan zijn. Gerdine Verhoog (42) komt hier sinds haar burn-out elke vrijdag ontspannen. “De eerste weken ben je zo in de war, dan heb je al je energie nodig om naar de afspraken met huisarts en arbo-arts te gaan. Toen de diagnose burn-out was gesteld, kwam ik op een wachtlijst voor de behandeling. Dan ben je al snel drie maanden verder.” Toen kwam het bericht dat het nog eens acht maanden zou duren tot zij kon beginnen. “Ik dacht: wat kan ik zelf doen, om die wachttijd door te komen?” Zij kreeg ook depressieklachten, waardoor het moeilijk werd om nog iets te ondernemen. “Wat ik ook deed, ik zag er als een berg tegenop.”

Verhoog vond een aantal acti­viteiten, waarbij ze zich veilig voelde. De fysiotherapeut gaf een yogaklasje, klein en rustig. Ze ging op ­advies veel wandelen. “Later maakte ik onder het lopen foto’s, dat gaf rust in mijn hoofd.” Ze stortte zich helemaal op kleurplaten voor volwassenen. Haptotherapie deed haar ook goed, omdat ze er leerde grenzen te trekken. “Mijn vriend heeft een dakterras met veel groen. Ik ben hem gaan helpen tuinieren.”

Huiskamer

Toen zij het inkleuren zat was, werd haken haar grote hobby. Twee jaar terug nodigde een vriendin Verhoog uit om thee te gaan drinken. “Ik zat zo veel binnen en ik hou erg van katten. Toen dacht ik aan dit kattencafé.” Zodra zij er binnen stapte, voelde ze zich veilig en welkom. “Het is net een huiskamer, met vriendelijk personeel, de poezen, het geroezemoes. Ik besloot dat dit een goede plek voor mij is.”

Wat Verhoog ook waardeert: je kunt er alleen zitten of je kunt met iemand kletsen. Niets moet. Om toch iets te doen hebben, bleek het haken een uitkomst. En zo komt Verhoog al anderhalf jaar elke vrijdagmiddag tot rust in kattencafé Kopjes. “Als cadeau voor mijzelf.”

Is er een opgaande lijn in haar gezondheid te zien? “Geleidelijk.” Hadden yoga, haptotherapie en de poezen haar de wachtlijst kunnen besparen? “Je komt pas na een heel traject op de wachtlijst. Daar beland je niet voor niets. Ik had echt professionele hulp nodig. Alleen met poezen of het haken van een poezenmand red je het niet. Ontspannen is een aanvulling. Gelukkig ben ik al anderhalf jaar in behandeling.”

Het advies van ervaringsdeskundige Verhoog is dan ook: “Wacht niet af, ga vast zoeken naar wat voor jou goed voelt. Je moet zelf je leven zo inrichten dat de behandeling kan ­slagen.”

Lees ook:

Help jezelf bij angst of somberheid, maar vraag wel een beetje hulp

De ggz kampt met lange wachtlijsten en volgens artsen lopen Nederlanders te snel naar de psycholoog. Hoe kunnen zij zichzelf weerbaarder maken? Welke methode werkt?

Inspectie grijpt in op wachtlijsten in de psychiatrie

De inspectie gaat ggz-instellingen beoordelen op de inspanning die zij leveren om de beklaagde wachtlijsten weg te werken. 

Niet de ggz, maar de afgenomen weerbaarheid van Nederlanders is het probleem

Nu de wachtlijsten in de ggz maar niet worden opgelost, klinkt de kritiek dat het gewone lijden wordt gemedicaliseerd. En dat maakt dat de ggz de vraag niet aankan. 

Burn-out: als het te zwaar wordt om iemand te zijn

Te veel stress of een te hoge werkdruk wordt vaak als oorzaak aangewezen voor een burn-out. Volgens cultuurfilosoof Maarten Coolen is er iets anders aan de hand. ‘Een burn-out treedt op als je het verhaal over je eigen identiteit niet meer kunt volhouden.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden