Voor eens en voor altijd: ook Cruijff leerde van Michels

Om meer dan één reden was het goed, om niet te zeggen een uitkomst, dat Ajax deze week van Celtic won. Het was goed voor het Nederlandse voetbal en - wie gunde het hem niet? - voor Frank de Boer.

Maar er was nog iets. Het hoeft even niet te gaan over de revolutie van Johan Cruijff en de effecten ervan, het repeterende en al knap vermoeiende item bij mindere Ajax-resultaten. Dat is, toegegeven, nogal opportunistisch gedacht. De overwinning op Celtic, behaald met middenvelders in de aanval, had niets uit te staan met wat Cruijff zou willen, maar Ajax staat weer derde in de poule en meer mag niet worden gevraagd. Dan is de vraag wat Cruijff nou precies zou willen en of daaraan kan worden voldaan, zo daar al uit te komen is, even zo prangend niet.

Gelukkig hoeven we het eerder deze week uitgezonden gesprek van Johan Derksen met Cruijff niet te ontleden ¿ wat met al dan niet cynische inslag verplichte kost was geweest, als Ajax niet had gewonnen. Dat Derksen geen enkele kritische vraag stelde, en feitelijk helemaal geen vragen stelde maar voorzetjes gaf, mocht niemand verbazen. Ik meende te begrijpen dat Cruijff alleen nog nieuwe spelers bij Ajax wil die Engels en Spaans spreken en ik hoorde hem ergens zeggen dat de oud-spelers in de clubleiding zo goed kunnen werken, omdat ze financieel onafhankelijk zijn. De vraag of ze zich dan zonder tastbare resultaten al zo riant moeten laten belonen, met bonussen en al, bleef uiteraard uit.

Maar opwinding daarover is zinloos. Liever sla ik het hoogtepuntje op - want dat was er, zij het eentje van nog geen twee minuten in een taaie zit van bijna anderhalf uur.

Cruijff moest iets inkoppen over Rinus Michels, over wie hij maar geen kwaad woord wil zeggen. Derksen had (maar weer eens) gesteld dat Michels voor Cruijff vaak een kwalijke rol achter de schermen had gespeeld, vooral door hem geen bondscoach te laten worden.

Cruijff zei dat er ook een andere kant was, en dat hij altijd zoekt naar een evenwicht. Het vervolg tik ik graag uit. "Ik ken de Michels die me thuis kwam ophalen, toen mijn moeder werkte - mijn vader was overleden - en ik ziek was. Hij bracht me naar de dokter en weer terug en zei: 'Blijf nog een dagje in bed liggen.' Dat is ook Michels. Moet je dan afgeven op iemand die altijd klaar heeft gestaan om je te helpen?"

Derksen, zachtjes en benepen: "Nee..."

Cruijff: "Ik vind van niet. Ik vind dat ik door Michels fantastisch benaderd ben. Michels heeft me dingen bijgebracht die ik onbewust, of nee onbetwist, nodig had om de mens te worden die ik uiteindelijk geworden ben."

Nu zou Derksen eens één keer goed moeten luisteren, dacht ik. Hij behoort tot het kamp dat met nog altijd vlammende verontwaardiging kan volhouden dat Michels slechts heeft geparasiteerd op de kwaliteiten van Cruijff. Hier zei Cruijff, voor eens en voor altijd, dat ook hij heeft geleerd van Rinus Michels. Maar buiten beeld is Derksen in zijn stapeltje ongetwijfeld al druk op zoek geweest naar het kaartje met het volgende onderwerp.

Cruijff vertelde nog dat hij zijn dochter plotseling kwijt was geweest in de hectiek van zijn aankomst op het vliegveld van Barcelona. Zag hij ineens Michels weglopen uit de drukte, met het kinderzitje. Al die lichten, die camera's, dat is niet goed voor zo'n kind, had de 'Bul' gedacht. "Dat is ook Michels", zei Cruijff nog een keer.

Derksen: "Ja, ja, ja."

Hij vond het mooi geweest. Dat was het zeker. Veel te mooi om te laten liggen, nu we het eindeloze geneuzel over Cruijff en Ajax even kunnen laten voor wat het is.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden