Voor één keer lekker de held uithangen

Twee jaar geleden werd de stichting Teken mijn Verhaal opgericht. Kinderen met een handicap kunnen hun fantasieën en verhalen kwijt aan tekenaars, die er een heuse strip van maken.

door Nienke Ledegang

Tim is op de kermis. Hij zit in een wel heel bijzondere zweefmolen, eentje die hem de ruimte inschiet. Daar moet hij het opnemen tegen allemaal kwaadaardige aliens die het hebben voorzien op de aarde. Natuurlijk is Tim de held en lukt het hem de aliens -letterlijk- in de pan te hakken: aan het einde van het verhaal knabbelt hij verlekkerd aan een aliensteak.

Onzin? Dat vindt Tim (12) zelf dus niet. De meervoudig gehandicapte leerling van mytylschool De Trappenberg in Huizen speelt de hoofdrol in zijn zelfbedachte verhaal, dat is uitgewerkt door een echte striptekenaar. De Trappenberg doet mee aan het project Teken mijn Verhaal, waarbij striptekenaars de verhalen en fantasieën uittekenen van kinderen die dat zelf, vanwege een handicap, niet kunnen.

Tim is meer dan tevreden over de strip die Roel Smit voor hem maakte. Lekker veel rare wezens, zoals je ze ook wel in 'Toy Story' ziet. ,Vanmiddag gaan we met de klas figuurzagen'', vertelt hij. ,,Ik denk dat ik een alien ga maken.'' En als de fotograaf oppert dat naast een foto van Tim een stukje strip uit 'De Avonturen van Tim' ook wel leuk zou staan, zegt hij trots maar gedecideerd: ,,Dan liefst wel een tekeningetje met een van de aliens erop.''

De stichting Teken mijn Verhaal is bedacht door striptekenaar Gerrie Hondius. Hondius, bekend van de strip Ansje Tweedehansje uit Opzij, werd geïnspireerd door een uitzending van Oprah Winfrey die draaide om de vraag 'Hoe kun je je talenten gebruiken in de maatschappij?' ,,Ineens vielen de stukjes op hun plaats: ik heb mijn handen die ik voor een ander kan gebruiken'', zegt Hondius. Ze begon in haar eentje, om te kijken of haar idee -het maken van tekeningen en strips voor kinderen met een handicap- aansloeg, maar moest al snel méér tekenaars inschakelen.

Inmiddels zijn zo'n 50 striptekenaars actief voor de stichting, onder wie bekende namen als Gerrit de Jager ('Zusje' en 'Familie Doorzon'), Jean-Marc van Tol ('Fokke en Sukke'), Maaike Hartjes, Peter Pontiac en Joost Swarte.

De tekenaars komen op mytylscholen, zmlk-scholen (voor kinderen met grote leerproblemen) en op scholen waar kinderen zitten die slecht kunnen zien of slecht kunnen spreken. Ze schuiven aan bij een kind dat zijn verhaal doet en keren drie weken later met een complete strip terug. Soms duurt een gesprek tien minuten, soms anderhalf uur. Al levert dat niet per se meer op. Hondius: ,,Ik vertel de tekenaars vooraf altijd dat ze niet te veel van zo'n gesprek moeten verwachten. Het zijn kinderen, ze zijn soms ontzettend schuchter.''

Toch pakt de uitgewerkte strip bijna altijd goed uit. ,,Het komt voor dat kinderen de tekenaars in de armen vallen. Dan weet je weer waarvoor je het doet. Eén keer was een jongen niet enthousiast. Na enig doorvragen bleek dat te komen doordat de kikkers in zijn verhaal groen waren en niet bruin.''

Meestal hebben de kinderen veel baat bij de gesprekken en de vaak indrukwekkende uitwerking daarvan. Een jongen die in de klas nooit meedeed, nooit meepraatte, zei -toen de juf iets vroeg- ineens: 'Laat mij dat maar doen'. Omdat hij de hoofdpersoon in een verhaal was, vond hij zichzelf ineens een beroemdheid. Daardoor groeide zijn zelfvertrouwen enorm.

Pas later ontdekte Hondius dat ook ouders vaak veel aan de tekeningen hebben. ,,Het is voor hen vaak heel bijzonder. Ze hebben een kind dat zich moeilijk uitdrukt en ineens ligt er een heel persoonlijk stripverhaal. Dan is er een communicatiemiddel.''

Ook Tim is vastbesloten zijn tekening thuis te laten zien. Trots: ,,Neuh, ik houd het niet voor mezelf. Ik laat het eerst aan iedereen zien en daarna zie ik wel wat ik er mee doe.''

Ook Saskia kreeg vandaag haar tekening terug. Geheel in stijl heeft ze een roze trui aangetrokken en een roze strik in het haar gekregen: haar verhaal heet 'De Roze Bus'. Met haar beste vriendinnetje Yvonne, buschauffeur, gaat ze op stap in een knalroze autobus. Onderweg komen ze Anita tegen uit 'Goede Tijden Slechte Tijden' -ze heeft autopech. Yvonne en Saskia brengen de actrice naar de studio en daar mag Saskia de hele dag de dochter van Anita spelen.

Een echte droom van Saskia, die het best spannend vindt zichzelf zo terug te zien in een strip. Ze knijpt in de hand van Hesje Andersson, die de strip voor haar tekende. De hele ochtend heeft ze al gewacht op dit moment -vanmorgen in de klas zei ze het al tegen haar klasgenoten: ,,Dit is een bijzondere dag voor mij.''

Behalve drie kinderen die, na drie lange weken, hun verhalen terugkrijgen in de vorm van een strip, zijn er vandaag ook drie 'nieuwe' scholieren die hun verhaal mogen vertellen. Leon -,,Ik ben 17, en vrijdag word ik 18''- is één van hen. Hij schuift aan bij tekenaar Cees Heuvel. Leon is speciaal gevraagd voor deze 'sessie'. En hij weet ook wel waarom. ,,Ik ben twee jaar geleden naar Amerika geweest met de stichting Give Kids the World. Daar kon ik dus mooi iets over vertellen.''

Leon heeft een heldere opvatting over 'Teken mijn Verhaal': ,,Het is mooi dat zij het kunnen, want ik kan het zelf niet'', zegt hij.

Cees Heuvel en hij zijn allebei tevreden over het 'Amerikaverhaal'. Dat gaat wel wat moois opleveren, denken ze. Als Leon in zijn rolstoel het lokaal verlaat om weer naar zijn klas te gaan, roept Heuvel hem na: ,,Wel je foto's toesturen hè, zoals je hebt beloofd?''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden