Voor ebola hebben we tropenartsen nodig

Vroeger of later duikt ook hier een ebolapatiënt op, voorspelt Roeland Voorhoeve. Er is daarom dringend behoefte aan artsen met ervaring in het beteugelen van een epidemie.

De ebola-epidemie is in korte tijd voorpaginanieuws geworden. Enigszins wrang is het dat die anderhalve patiënt in de VS en Spanje evenveel aandacht krijgt als duizenden slachtoffers in Liberia en Sierra Leone.

Minister Schippers van volksgezondheid dacht met haar oproep een blik ebola-artsen open te trekken en daarmee het probleem op te lossen. Maar in een land met naar schatting zestigduizend artsen blijken er maar dertien te zijn die én bekwaam én bereid zijn dit werk te gaan doen.

Nu betreft het nog een epidemie die zich ogenschijnlijk ver van ons bed afspeelt. Bedenk echter dat het maar zes en een half uur vliegen is naar Monrovia, en dat de incubatietijd twee weken bedraagt. Vroeger of later zal er dus een ebolapatiënt in Nederland opduiken en anderen gaan besmetten.

Wanneer, en niet indien, de epidemie naar Nederland overslaat, redden we het dan met die dertien artsen die nu voor de ebola-epidemie gemobiliseerd kunnen worden?

We hebben in Nederland behoefte aan een poel van artsen met ervaring in het behandelen van groepen mensen met een besmettelijke ziekte, in het beteugelen van een epidemie, artsen die hebben geleerd te werken onder moeilijke en onverwachte omstandigheden, artsen met inventiviteit. Kortom, we hebben dan behoefte aan de ouderwetse tropenarts en aan mensen die in het verleden als zodanig gewerkt hebben.

Liefdewerk

Het is daarom jammer is dat de Nederlandse overheid niet wil investeren in de opleiding van deze tropenartsen. Vanaf het ontstaan van deze opleiding, in 1960, is dit liefdewerk oud papier geweest. Officieel bestond deze tropenarts niet eens. Inmiddels is deze opleiding, sinds september 2012, wel erkend. En in januari van dit jaar zijn de eerste cursisten begonnen met de gemoderniseerde opleiding tot Arts Internationale Gezondheidszorg en Tropische Geneeskunde (AIGT).

Het aanpakken van een moderne plaag is deze AIGT op het lijf geschreven. Maar ondanks de erkenning is de financiering van de opleiding nog steeds niet rond.

Wat nu moet gebeuren, is dat de bestrijding van de ebola-epidemie wereldwijd voortvarend wordt aangepakt. Het is een illusie dat er een glazen stolp over West-Afrika geplaatst zou kunnen worden om daarmee de ziekte buiten de westerse deur te houden.

Import beperken

Het beste wat we kunnen doen is het aantal importgevallen minimaliseren door het behandelen van de zieken in het brongebied. Voorwaarde hiervoor is dat de gezondheidswerkers die hiertoe bereid zijn optimaal getraind en beschermd worden. En zij moeten volledige compensatie krijgen voor het werk dat zij in Nederland moeten onderbreken.

Bijkomend voordeel van deze aanpak is dat wij collectief ervaring opdoen met de behandeling van deze patiënten en de beheersing van het aantal ziektegevallen.

Wat er op iets langere termijn moet gebeuren, is dat we de ervaring die we opdoen bij dit soort werk gaan borgen in het Nederlandse kennissysteem. Hiervoor is het nodig dat in alle geledingen van de medische wereld een AIGT ingebed moet zijn. We bouwen zo latente kennis en ervaring in, die ons op een goede dag van pas zullen komen.

De opleiding tot AIGT is inmiddels erkend, ik roep de overheid op visie te tonen en deze opleiding nu ook te financieren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden