Voor Dylan Groenewegen lonkt vandaag het geel in de Tour de France

Dylan Groenewegen voor het begin van Gent - Wevelgem, op 25 maart van dit jaar. Beeld ANP
Dylan Groenewegen voor het begin van Gent - Wevelgem, op 25 maart van dit jaar.Beeld ANP

Hij heerste vorig jaar op de Champs Élysées, Dylan Groenewegen. De beste Nederlandse sprinter gaat nu voor de eerste gele trui in de Tour de France. Profiel van een uitgesproken en speelse Amsterdammer.

Wat geef je een jongen die met een huis, een vriendin, een boot en een succesvolle wielercarrière eigenlijk alles al heeft voor zijn verjaardag? Dat vroeg Gerrie Groenewegen zich drie weken geleden af. Zijn zoon Dylan werd 25, en een cadeau uitzoeken was niet zo simpel.

Ja, zijn zoon houdt van mooie auto's en kekke kleren. Maar dure jasjes wilde vader Gerrie niet geven en die auto heeft zijn zoon al. Op de fiets heeft hij ook de wind mee: Groenewegen won vorig jaar de laatste etappe in de Tour de France, op de Champs Élysées, zijn mooiste overwinning ooit.

Dus ja, wat dan? Daarover later meer. In de fietsenzaak Groenewegen in de Amsterdamse Rivierenbuurt (al in de familie sinds 1923) gaat het eerst vooral over de fietser Groenewegen. Wie is de beste sprinter van Nederland?

School 

Toen hij klein was een begenadigd voetballer, vertelt zijn vader achterin de winkel, zittend op een wankel krukje. Tenminste, als hij er zin in had. "Hij was een snelle aanvaller, maar af en toe ging hij ook gewoon op het veld zitten en sprietjes tellen."

Groenewegen vond fietsen leuker. Hij kon zich optrekken aan zijn zus, die in haar jeugd ereplaats na ereplaats bij elkaar fietste. De bekers die daarbij hoorden, wilde Groenewegen ook hebben. Toen hij in zijn zevende levensjaar bij een dikkebandenrace op sportpark Sloten in Amsterdam als derde eindigde en zelf een beker van een halve meter hoog kreeg, was hij om.

De allereerste fiets van Dylan Groenewegen staat nog voor in de winkel van zijn vader. Het was een speciaal voor hem gemaakte Zieleman, de naam van zijn opa. Dat was nog even klussen voor opa, want de maten van het kleinood waren heel anders dan de fietsen die hij normaal in elkaar zette. Maar het werd wel de mooiste fiets van allemaal.

School was een woord dat Groenewegen liever niet uitsprak. Toch begon hij zijn middelbare school nog op het vwo, 'met Latijn en alles'. Daar stonden zijn ouders van te kijken. Maar al snel bleek dat de jonge Amsterdammer niet geschikt was om stil op stoelen te zitten. Hij zakte naar de havo en later naar het vmbo-t, waar hij bleef zitten.

Fietsenmaker

Uiteindelijk kwam hij na een kleine hint van zijn vader uit bij de opleiding tot fietsenmaker. Dat sprak hem wel aan, hij was toch altijd al aan het sleutelen, als hij bij zijn vader was. "Dylan is hier uiteindelijk gekomen. Een dag per week moest hij naar school, op maandag. Nou, dan was hij op zondag al niet te genieten. Voor één dagje school, haha."

Voor de handige Groenewegen was het werk in de fietsenzaak geen probleem. Hij sleutelde er al vaak aan zijn eigen fiets (vader Gerrie: "Alles moet mooi zijn bij hem, van kleren tot fiets."). Bovendien was de opleiding onderdeel van een regeling: als hij zou slagen, mocht hij van zijn ouders twee jaar alles op het wielrennen zetten.

Zijn ouders vonden het maar een gok. Het talent was er wel, maar Groenewegen was niet een alleswinnaar en hij was speels. Klom voor koersen met zijn vriendjes in bomen, zijn trainingen waren spontaan. Hij had geen schema, hij bepaalde zelf wat hij deed. Vader Gerrie: "Soms was hij heel snel weer terug. Vroegen wij of er iets was. Nee hoor, zei hij dan. Ik ben al klaar."

Leiderstruien

Inmiddels hangen aan de linkerwand van de fietsenwinkel talloze gekleurde shirtjes. Leiderstruien die Groenewegen junior over de hele wereld verzamelde. "Je kan dus wel zeggen dat hij geslaagd is", lacht zijn vader.

Vader Gerrie herinnert zich nog hoe zijn zoon vier jaar geleden, op 12 april 2014, opbelde. "Dat doet hij alleen als hij heeft gewonnen. Pap, zei hij, ik ben eerste in de Ronde van Vlaanderen voor beloften geworden. Dat was het eerste moment dat ik echt dacht dat hij weleens erg goed kon worden."

Via Cyclingteam de Rijke en een kort verblijf bij Roompot fietste Groenewegen zich naar de World Tour-ploeg Lotto-Jumbo. Daar werd speciaal voor hem een traject opgezet. De ervaren Robert Wagner werd in de koers zijn mentor.

Wagner ('Waggie') en Groenewegen werden goede vrienden, sliepen vaak bij elkaar op de kamer. Ze hadden een routine. Zo moest de Duitser 's avonds altijd de laptop van Groenewegen dichtklappen, omdat die met zijn koptelefoon nog op in slaap was gevallen.

Zelfverzekerd

Van dichtbij maakte Wagner zo de ontwikkeling van Groenewegen mee.

"Hij is een zelfverzekerde Amsterdammer. Heeft een idee wat hij wil, durft mensen voor zich te laten werken. Erg gefocust. Dat hij zou winnen op de Champs Élysées had hij de avond ervoor al in zijn hoofd. Op de dag zelf heb ik nooit een betere teamgeest meegemaakt. Dat was heel bijzonder."

Allemaal dankzij Groenewegen, die zich snel een weg naar de top fietst. Al zitten daar natuurlijk uren training bij. Op trainingsritten achter de brommer vraagt hij vaak zijn vader. Die zegt bijna nooit nee, ook als het tijdens werktijd is. "Dan gaat het bij de buurt bekende briefje op de deur: ik ben er niet."

Ook jeugdvriend Nils Wolfenbuttel, die elf jaar geleden al met Groenewegen naar wedstrijden reed, merkt dat Groenewegen de stap naar de top heeft gemaakt.

Als ze samen trainen (Wolfenbuttel rijdt Topcompetitie) en ze rijden vier uur, dan gaan alleen de eerste drie uur gelijk op. "Daarna moet ik toch echt in zijn wiel. Hij kan echt een stuk langer door."

Bel op de fiets

De verkeersregels zijn op trainingsritjes heilig. Groenewegen rijdt ook gewoon met een bel op zijn fiets. Dat klinkt logisch, maar vind maar eens een wielrenner met bel. Die zijn zeldzaam. Plaatsnaambordsprintjes, altijd populair onder amateurwielrenners, worden alleen nog tijdens rustige duurritten gedaan, als er overtollige energie in de benen zit. Wolfenbuttel wint nooit. "Dylan is echt een winnaar. Ook dan wil hij volle bak."

Volle bak, dat betekent sprinten met snelheden ruim boven de zestig of zelfs zeventig kilometer per uur. De kracht daarvoor doet Groenewegen op door twee viaducten op te sprinten. Eentje bij de A6 richting Almere, de andere bij de A2 van Breukelen. Groenewegen wisselt af, omdat hij een attractie wordt. Soms staan er te veel mensen te kijken hoe hij tot overgeven toe sprints trekt.

Wolfenbuttel is vaak een van de toeschouwers. Af en toe probeert hij nog wel te volgen. "Dat lukt drie seconden." Met respect kijkt hij uit de verte naar hoe Groenewegen zijn lange sprints afmaakt. "Je moet het maar doen, keer op keer. Die sprints zijn echt niet grappig. Na afloop is hij dan zo kapot, dat hij meteen in mijn wiel gaat zitten. Dan gaan we niet hard terug, dat kan vaak ook niet meer. Handjes op het stuur."

Playstation

Van de handen op het stuur is het daarna vaak de benen op de bank. Groenewegen en vrienden zetten dan vaak de Playstation aan. Vooral voetbalspel Fifa is populair. Groenewegen is gecharmeerd van Bayern München of het Real Madrid van Cristiano Ronaldo. Zijn ideale tactiek? Via de zijkanten en voorgeven. Wolfenbuttel: "Ook in Fifa is hij goed."

Bier en chips is er dan niet bij. Altijd al lette Groenewegen op zijn lichaam. Wolfenbuttel: "Als we vroeger een zak chips aten, nam hij één handje voor de lekker. De rest liet hij staan."

Het is alles voor de sport. Het regime leidt tot winnen in de Tour, vooralsnog het mooiste uit zijn carrière. Niet alleen voor Groenewegen, ook voor ploegmaat Wagner (die met tranen in de ogen stond) en vader Gerrie (die nog steeds een bandje om zijn pols heeft van die dag). En er zijn nieuwe doelen: wint Groenewegen vandaag, dan rijdt hij zondag in de gele trui.

Maar ook is hij nog steeds die jonge jongen uit Amsterdam, die van zijn vader een mooi cadeau krijgt voor zijn verjaardag. Pa Groenewegen had een lumineus idee gekregen: skydiven. Past wel bij zo'n jongen, vindt zijn grijnzende vader. "Maar ik heb het hem nog niet verteld. Stilhouden hè."

Lees ook:
De Tour gaat bijna van start; deze 6 ritten mag u niet missen

De Tour gaat met zijn tijd mee. Trouw-verslaggever ter plaatse Kick Hommes belicht zes markante ritten en zeven favorieten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden