Jelle's weekdier

Volvo blijft botsen met kangoeroes

Beeld hh

Kangoeroes zijn bijzonder, omdat het bij mijn weten de enige levende wezens zijn die het principe van de driepoot toepassen om te kunnen staan. 

Meestal zijn dieren tweezijdig symmetrisch en dat heeft tot gevolg dat ze een even aantal poten bezitten. Dieren lopen op twee (kip), vier (hond), zes (kever), acht (spin), tien (kreeft) of meer dan dertig (duizendpoot) pootjes. Dieren met een oneven aantal poten zijn er niet. En dat terwijl juist de driepoot zo stabiel is. Iedereen die ervaring heeft met melkkrukjes, Parijse terrastafeltjes of camerastatieven weet dat. Maar de kangoeroe weet het ook. Die heeft met zijn twee achterpoten en een gespierde staart het driepootprincipe geadopteerd. Daarnaast gebruiken kangoeroes hun sterke achterpoten om zich met hoge snelheid stuiterend voort te bewegen. Niet voor niets heet de kangoeroefamilie in het Latijn Macropodidae, wat letterlijk grootpoters betekent.

Deze week verscheen een bijzonder bericht waarin stond dat een Zweedse autofabrikant die op zoek is naar de perfecte zelfsturende auto, onderzoek doet naar de beweging van kangoeroes. De aanleiding is het feit dat er vaak, te vaak, aanrijdingen plaatsvinden met wilde dieren. In de Verenigde Staten alleen al kost dat jaarlijks tweehonderd mensen het leven, wat er weliswaar veel minder zijn dan door zinloos wapengeweld, maar toch tweehonderd te veel. In Zweden vinden jaarlijks zevenduizend botsingen plaats tussen een auto en een eland en in Australië komen jaarlijks maar liefst twintigduizend kangoeroes op onzachte wijze in aanraking met rijdend blik. Een botsing met een kangoeroe is geen kleinigheid want de grootste soorten, de rode en de grijze reuzenkangoeroe, kunnen tot wel tachtig kilo wegen. Hoeveel mensenlevens daarbij te betreuren zijn, is onduidelijk, maar twintigduizend dode kangoeroes op jaarbasis is natuurlijk een ten hemel schreiend aantal.

Enter Volvo. De Zweedse automaker werkt aan zelfrijdende auto's die, hoewel ik het nog moet zien alvorens ik het ga geloven en zeker aleer ik mij erin zal installeren, de toekomst schijnen te hebben. Een zelfrijdende auto moet overal sensoren hebben om de omgeving te kunnen waarnemen en een hoop software om die waarnemingen te interpreteren en vervolgens deze interpretaties om te zetten in corrigerende handelingen zoals remmen, sturen of gasgeven. Het schijnt dat men intussen redelijk in staat is om een botsing met een overstekende eland te voorkomen. Maar ja, elanden lopen heel rustig, dat is meer schrijden met ogenschijnlijk ongenaakbare kalmte. Dat kan een sensor wel waarnemen. Maar een kangoeroe is andere koek. Die beesten springen en stuiteren met snelle en hoge en soms meterslange sprongen.

Het zit Volvo helaas niet mee, na achttien maanden onderzoek zijn ze nog geen stap verder. Het blijkt dat een kangoeroe in volle vlucht voor een sensor verder weg lijkt dan in werkelijkheid en na de landing op het wegdek ineens heel dichtbij is. En dan komt remmen te laat. De evolutie van kangoeroes heeft met veel aspecten rekening gehouden, maar niet met gemotoriseerd verkeer. Er is dus nog wat evolutie van de sensoren en de software nodig. Of die zelfsturende Volvo's sterven gewoon uit, dat kan ook.

Jelle Reumer is paleontholoog

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden