Volleybalsters nu ook boos op TVN

Ingrid Visser won zondag met haar Italiaanse club Vicenza de CEV-Cup, de Europese beker voor clubteams. De aanvoerster van Oranje maakte tevens kennis met de bondscoach.

John Graat

AMSTERDAM - Onder de 2500 mensen in de volgepropte sporthal van Vicenza bevond zich ook Angioloni Frigoni, de nieuwe bondscoach van het Nederlands vrouwen-volleybalteam. De Italiaan stelde zich na afloop van de Europa Cup-finale voor aan Ingrid Visser, de 23-jarige aanvoerster van Oranje.

Het werd een wat ongemakkelijke conversatie. ,,Hij kwam naar me toe en zei dat hij mijn nieuwe bondscoach was. 'Oh ja?' zei ik, 'nou, gefeliciteerd.' We moeten praten, zei hij. 'Hoezo?' vroeg ik, 'ik heb officieel niets gehoord'. We waren dus uitgepraat.''

Visser is boos. Niet op Frigoni. Ze kent hem 'alleen van gezicht'. Gezien zijn verdiensten voor het Italiaanse team -dat hij naar Sydney loodste- acht ze hem best in staat om de Nederlandse vrouwen op het juiste spoor richting de Spelen van 2004 te zetten.

Vissers onvrede richt op de Stichting Topvolleybal Nederland (TVN) die haar ondanks toezeggingen niet op de hoogte heeft gehouden. Via de media vernam ze dat Frigoni binnenkort officieel wordt aangesteld als de opvolger van Pierre Mathieu.

,,Ik baal ervan. Ik heb Jos Smulders (directeur van TVN, red.) een paar keer gebeld. Hij zou mij als aanvoerster op de hoogte houden. Maar wij horen niets. Alle speelsters zijn daar boos over.''

Een paar weken geleden werden de mannen-volleyballers ook al compleet verrast met de aanstelling van Bert Goedkoop. Ze kregen de mededeling per e-mail, terwijl ze door TVN bij de gesprekken betrokken zouden worden. Visser: ,,Blijkbaar hebben ze bij TVN nog niks geleerd.''

Vier jaar geleden ontvluchtte ze Nederland om van 'al het gezeur' af te zijn. Het 'meisje uit de polder' had met VVC zo'n beetje alles gewonnen en koos voor een profavontuur bij een club in Belo Horizonte, Brazilië.

Ze werd om haar besluit verketterd door haar collega-speelsters bij Oranje die zich buiten de Nederlandse competitie om wilden gaan richten op Sydney. Ook toenmalig bondscoach Bert Goedkoop vond dat ze verraad pleegde.

Visser blijkt achteraf gezien een trendsetter. Inmiddels verdienen zes Nederlandse vrouwen hun brood in de veel sterkere Italiaanse competitie. Een goede zaak, vindt Visser. In Nederland is te weinig geld en wordt er 'weinig professioneel' gewerkt. Spelen in het buitenland is goed voor de ontwikkeling. ,,Je krijgt met trainers te maken met een andere visie. En je leert hoe ze in andere landen met druk omgaan.''

Na twee seizoenen Brazilië zat ze vorige winter lang zonder club. Ze hield de conditie op peil in Californië, deed met tips van atletiektrainer Henk Kraayenhof aan krachttraining en verdiepte zich in de mentale aspecten.

In mei 2000 tekende ze een lucratief contract bij Vicenza, momenteel de nummer vijf van Italië. Ooit verklaarde ze nooit te willen spelen in dat land vanwege de verhalen over achterstallige betalingen. Nu zegt ze: ,,Dat had ik gehoord van andere speelsters. Maar ik heb tot nu toe alles keurig betaald gekregen.''

Voor het finale-weekeinde van de CEV-Cup was Vicenza slechts outsider. Maar het thuisvoordeel gaf het team vleugels. In de eindstrijd kreeg Bergamo, onaantastbaar in de competitie, een pak slaag. Een 1,89 meter lange middenaanvalster uit Zevenhuizen speelde 'als in een roes'.

Tot de vroege maandagochtend duurde het feest, vertelt Visser vanuit haar appartement in het oude stadje. Ze dronk wijn, champagne en Cuba-libre door elkaar heen. De coach gaf haar een paar dagen vrijaf. Meestal zoekt ze Venetië op, om even 'heerlijk te dobberen' in een gondel. Leven en sporten in Italië is weldadig. ,,Het blijft zwaar. We trainen normaal elke dag zes uur. Dan heb je weinig puf om wat anders te doen.''

Ze zou graag eens op vakantie gaan. Misschien komt het er deze zomer wel van. Visser overweegt om met Oranje slechts een 'half programma' af te werken. Ze wil wel meespelen in de kwalificaties voor het EK (eind mei in Frankrijk, in juni in Rotterdam) maar in de Europese eindstrijd in september in Sofia heeft ze voorlopig niet veel trek. ,,Misschien kan de nieuwe bondscoach mij nog ompraten.''

Een nakend einde van haar interlandcarrière is niet aan de orde. Sinds 1994 maakte ze al deel uit van de vaste kern, in 1995 won ze de Europese titel, 168 caps staan er inmiddels achter haar naam. ,,Ik wil na Atlanta nog een keer naar de Spelen. Dat is met Sydney niet gelukt. Ik heb met Nederlands team genoeg vertrouwen voor Athene. Er is talent genoeg. In Jong Oranje lopen een paar goeie jonge meiden.''

Naar Athene met Frigoni aan het roer? ,,Ik hoor het wel.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden