Volleyballer Wytze Kooistra stopt ermee. 'Winst op Brazilië was een hoogtepunt.'

Wytze Kooistra Beeld Koen Verheijden

Na twintig jaar topvolleybal vindt Wytze Kooistra het welletjes. Komende zondag speelt hij zijn laatste wedstrijd voor Lycurgus en gaat hij zich richten op het trainerschap.

Na bijna twintig jaar in de top te hebben gespeeld, is de rijke volleybalcarrière van Lycurgus-speler Wytze Kooistra bijna ten einde. Doordat Lycurgus gisteren in een spannende wedstrijd in Doetinchem Orion versloeg (2-3), moet een vijfde duel de beslissing brengen in de strijd om de landstitel. Die wedstrijd is aanstaande zondag in Groningen, waarna de 36-jarige Kooistra afscheid neemt.

"Ik speel en werk in Groningen en het op en neer reizen (Kooistra woont in het Drentse Noord-Sleen, red.) vergt veel tijd", verklaart de 2,09 meter lange Drent zijn besluit om te stoppen. "Fysiek gaat het nog wel, al merk ik wel dat het steeds zwaarder wordt. Ik heb gewoon het idee dat het allemaal op zijn einde loopt."

Hoogtepunten

Vier jaar geleden keerde Kooistra terug in de Nederlandse volleybalcompetitie, na tien jaar voor clubs in Italië, Polen en Griekenland te zijn uitgekomen. Zijn tijd in Italië, en dan vooral die in Rome, ziet hij als een van de hoogtepunten van zijn carrière. "In Italië is ontzettend veel aandacht voor het volleybal. Per week worden drie wedstrijden live uitgezonden. Als je dan in de top staat van de statistiekenlijstjes, dan is dat wel een hoogtepunt, ja."

Kooistra schaart ook het verslaan van Brazilië (0-3) tijdens de World League van 2010 in dat rijtje. Er was geen prijs aan verbonden, voor de 253-voudig international was het niettemin onvergetelijk. "Zonder grote toernooizeges, zijn het dit soort overwinninge die je bijblijven. Brazilië (olympisch kampioen van 2004 en zilver op de Olympische Spelen van 2008, red.) gaat in eigen huis echt niet zomaar onderuit."

Na zijn terugkeer bij Lycurgus in 2015 besloot Kooistra te stoppen als international, om daar destijds direct aan toe te voegen 'nog steeds erg ambitieus' te zijn. Hij hoopte het publiek in Groningen nog 'mooie dingen' te kunnen laten zien.

Hij heeft zich aan zijn woord gehouden. Toen Kooistra zijn rentree maakte bij Lycurgus was de prijzenkast in Groningen leeg, maar de laatste jaren werd die redelijk goed gevuld met drie landstitels, een beker en vier supercups. Kooistra benadrukt dat het succes van Lycurgus in de laatste jaren beslist niet alleen door hem komt, maar hij denkt wel dat hij een stempel heeft kunnen drukken op het spel van zijn team. “Je ziet dat de manier waarop je in het veld staat wordt gekopieerd. Ik heb dat vroeger ook afgekeken van oudere spelers."

Volgens Kooistra zaten de Groningers al jaren dicht tegen succes aan en dan is er niet heel veel extra nodig om uiteindelijk echt prijzen te winnen. "Een speler kan in dat geval doorslaggevend zijn.”

Terug naar het jeugdhonk

De voormalig international wilde ook graag zijn ervaring overbrengen op jongere spelers, zoals hij ook niet te beroerd was om 'aan te poten' toen Lycurgus begin dit jaar wankelde door financiële problemen. "We hebben als spelers best wel wat acties moeten organiseren. Maar ik heb hier een deel van mijn jeugd doorgebracht en alle mogelijkheden gekregen om me maatschappelijk te ontwikkelen. Het was mijn eer te na om Lycurgus zomaar te laten verdwijnen." De inspanningen om Lycurgus te helpen het hoofd boven water te houden waren succesvol, want een paar weken na het bericht dat de club op omvallen stond, was een nieuwe hoofdsponsor gevonden. Daardoor kan Kooistra met een gerust hart stoppen. Volgend seizoen gaat hij trainingen geven bij clubs waar hij ooit speelde. Daarnaast blijft hij ook betrokken bij Lycurgus.

Eerst wil Kooistra nog afscheid nemen met het landskampioenschap. "De titel is niet nieuw voor ons, maar ik zeg altijd tegen de jongens: 'Je verliest vaker dan dat je wint, dus het is echt wel bijzonder'. We gaan er zondag nog één keer voor."

Ook Joris marcellis zet punt achter carrière

Niet alleen Wytze Kooistra neemt zondag afscheid van het topvolleybal, ook voor Orion-speler Joris Marcellis (34) wordt het zijn laatste wedstrijd. Een van de twee zal dus af kunnen afzwaaien met het kampioenschap.

Maar met 'hoe mooi het zou zijn om met de titel afscheid te kunnen nemen van het volleybal', is Marcellis niet bezig. "Natuurlijk schiet het wel eens door mijn hoofd, maar ik probeer die gedachten te blokken. Ik wil bezig zijn met de wedstrijd, het afscheid komt daarna wel."

Naast dat het fysiek voor Marcellis steeds zwaarder wordt om vol te houden, is ook het niveau van de Nederlandse competitie een reden om te stoppen. "Zonder andere teams tekort te doen, zulke potjes als tegen Lycurgus speel je maar een paar keer per jaar. Daar werk je een heel jaar hard voor en dat vind ik moeilijk en frustrerend. Ook toen ik in het buitenland speelde heb ik de Nederlandse competitie gevolgd en je ziet dat het steeds minder wordt. Dat is prima, maar persoonlijk vind ik dat moeilijk."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden