Voldoet de huidige euthanasiewet, of moet het ruimer?

Stuur uw reactie van circa 150 woorden uiterlijk dinsdag 12 uur naar lezers@trouw.nl, voorzien van naam en adres. Een keuze uit de antwoorden verschijnt woensdag.

Over een paar jaar is het heel normaal om honderd te worden. Of nog ouder. Het CBS berekent dat vrouwen die nu 65 zijn, al een kans van één op drie hebben om minstens negentig te worden. En daar stopt het niet. De jongere generaties gaan meemaken dat negentig niets bijzonders meer is. Maar hoe gezond zijn we dan nog? De kans om Alzheimer te krijgen, of andere ouderdomsziektes - stijgt die ook?

Voor velen is deze 'nieuwe oude dag' een schrikbeeld. Toen de initiatiefgroep 'Voltooid Leven' vorig jaar een petitie organiseerde over het recht op zelfbeschikking voor zeventig-plussers, zetten in korte tijd 100.000 mensen hun handtekening. Dat waren zeker niet alleen de hardcore strijders voor de autonomie van het individu. Waarschijnlijk drukte de petitie vooral uit hoeveel maatschappelijke onrust er is over de laatste levensfase. Veel mensen hebben gezien hoe familieleden of vrienden een te zware weg moesten gaan. Euthanasie is niet altijd mogelijk; vorig jaar werden twee keer zoveel aanvragen afgewezen als toegestaan. Blijkbaar is de huidige euthanasiewet toch vrij streng.

Moet de euthanasiewet dan maar een tikje ruimer? Volgens de Vereniging voor een vrijwillig levenseinde (NVVE) moet euthanasie ook mogelijk worden bij 'verlies aan waardigheid'. Bij dementie dus. Ook komt de NVVE met een eigen, ambulant team voor patiënten van wie de eigen huisarts euthanasie weigert. Zodat de praktijk bij voorbaat al ruimer wordt.

De gemoederen laaien meteen weer op. Sommige critici beschuldigden de NVVE van 'hersenspoeling'. Maar dat miskent toch de serieuze aard van het debat, bij voor- en tegenstanders. Zo simpel zijn de scheidslijnen niet. De voorzitter van de NVVE Levenseindekliniek, Suyver, is een actief kerklid.

In Letter&Geest schreef de remonstrantse predikante Christa Anbeek vorige week dat we niet altijd over alles zelf kunnen beslissen in het leven. Bij alle terechte nadruk op de zelfbeschikking, mogen we niet uit het oog verliezen dat we ook van elkaar afhankelijk, en dus kwetsbaar zijn. Bij besluiten rond het levenseinde moet dat worden bedacht, betoogt Anbeek. En de Levenseindekliniek, die mag van haar nog even uitgesteld.

In hoeverre zijn nu een ruimere wet en praktijk wenselijk, of is het beter te blijven voortworstelen binnen de duidelijke kaders van de bestaande euthanasiewet?

Bij verpleeghuisarts Bert Keizer, columnist, spoot de verontwaardiging deze week als stoom uit de oren. Hij vindt dat mensen met Alzheimer en hun familieleden veel te makkelijk denken over euthanasie: zodra iemand dement is, kan die zijn wil niet meer uiten 'en dan mag een arts zeker de rotklus gaan klaren?', aldus Keizer. Hij ziet als enige oplossing dat mensen óf zelf uit het leven stappen als de Alzheimer nog niet acuut is, of doorleven. Een onmogelijke situatie.

Vandaar mijn vraag: Voldoet de huidige euthanasiewet, of moet het toch een stukje ruimer?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden