Voetbalsters debuteren op WK, dat ontgaat Nederland niet

Interview Voor vrouwenvoetbal van niveau moest Sarina Wiegman als speelster in 1989 naar de VS. Nu is ze assistent-bondscoach, en wint de sport ook in Nederland aan kwaliteit én populariteit.

Ergens begin 1988 ploft er een uitnodiging op de mat van de Nederlandse voetbalbond. Of Nederland bereid is later dat jaar een vrouwenteam af te vaardigen naar een internationaal toernooi in China, luidt het verzoek van de wereldvoetbalfederatie. Het toernooi geldt als generale voor het eerste vrouwen-WK, dat in 1991 op de kalender staat.

Sarina Wiegman is achttien jaar als Nederland naar China vertrekt. In het vervolg van haar carrière groeit zij uit tot een van de boegbeelden van het vrouwenvoetbal in Nederland. Wiegman, nu 45 jaar, bereikt als eerste de grens van honderd interlands en wordt later trainer, onder meer bij de vrouwen van ADO Den Haag. Sinds vorig jaar is zij de assistent van bondscoach Roger Reijners. Vannacht speelt Nederland in Edmonton tegen Nieuw-Zeeland de eerste officiële WK-wedstrijd ooit.

Twee jaar voor de trip naar China debuteert Wiegman als speelster van KFC'71 in het Nederlands elftal. Onder een opvallende coach, Dick Advocaat. "Advocaat was voor één wedstrijd bondscoach, omdat Bert van Lingen verhinderd was", weet Wiegman. "We speelden uit tegen Noorwegen en ik debuteerde daar. Het werd 0-0 of 1-1, in ieder geval een gelijkspel."

Op het officieuze WK van 1988 in China speelt Oranje in de poule tegen Ivoorkust (3-0 winst), China (1-0 verlies) en Canada (1-1). "Ik herinner me eerlijk gezegd weinig van die wedstrijden", zegt Wiegman. "Ik weet wel dat we op de dag voor de kwartfinale tegen Brazilië opeens twee keer gingen trainen. We werden uitgeschakeld en dat was echt onnodig. We waren veel beter."

In de herinnering van Wiegman dwalen nog slechts flarden van het toernooi, dat ook in Nederland nauwelijks bekendheid geniet. Na enig nadenken somt ze wel een aantal medespeelsters op. "Fien Timisela, Janny Timisela, Ria Vestjes, Marleen Wissink viel vlak voor het toernooi af, Daniëlle de Winter, Marjoke de Bakker, Paula Mosterd en Anja, een achterhoedespeelster van WFC uit Koog aan de Zaan."

In China ontdekt Wiegman hoe groot het vrouwenvoetbal is. Of eigenlijk: hoe klein het in Nederland nog is. "In het buitenland was het meer geaccepteerd dan bij ons. In Nederland hing het er echt nog bij. In China was alles groots opgezet en alles was superdeluxe geregeld. Je werd gewaardeerd als sporter en op de tribunes zaten al 20.000 mensen."

Het toernooi krijgt voor Wiegman een mooi vervolg. In China leert ze Anson Dorrance kennen, de coach van het Amerikaanse team. Dat contact leidt ertoe dat ze een jaar later gaat spelen bij de University of North Carolina. "Hé, dit is echt voetbal, dacht ik toen. Ik speelde in een team met Amerikaanse en Noorse internationals. Mia Hamm, Kristine Lilly, Carla Overbeck. Dat was echt topniveau."

Veel van haar teamgenoten, Mia Hamm voorop, worden later wereldberoemd en steenrijk. "Ja, daar heb ik ergens wel een slag gemist", lacht Wiegman, die na een jaar terugkeert naar Nederland. "Ik vond voetbal geweldig, maar wat kon je ermee als je klaar was. Ik wilde lichamelijke opvoeding doen en ik had al een relatie met de man met wie ik nu getrouwd ben en twee kinderen heb."

"In het begin had ik het in Nederland wel moeilijk. Ik viel echt in een gat. Ik had met een topcoach en topspeelsters gewerkt, alles was top op de campus. Terug in Nederland voelde ik mij niet begrepen. Ik kwam in een heel andere sportbeleving terecht. Ik kon wel vertellen hoe het daar was, maar de mensen begrepen dat niet."

Nu, een kwarteeuw later, staat Wiegman als assistent-bondscoach aan de vooravond van het debuut van Nederland op het WK. "Toen ik in 2007 trainer werd van ADO Den Haag, zei ik: wat zou het geweldig zijn om dit stadion vol te krijgen. Ik hoopte mee te maken dat dat zou gebeuren. En vorig jaar was het in de play-off tegen Italië zover. Dat was wel heel gaaf."

Commentaar 27

WK boost voor vrouwenvoetbal

undefined

'Meer vrouwelijke coaches nodig'

Na afloop van het WK in Canada begint Sarina Wiegman, samen met elf mannelijke collega's, aan de cursus coach betaald voetbal. Zij is na Vera Pauw en Hesterine de Reus pas de derde vrouw die voor het hoogste trainersdiploma in Nederland gaat. "Ik hoop dat dat aantal over tien jaar minimaal is verdrievoudigd", zegt Wiegman. Ze begrijpt niet waarom zo weinig vrouwelijke coaches zich aanmelden voor de cursus TC1, het diploma dat tevens toegang geeft tot de cursus betaald voetbal. "Vrouwen moeten kansen krijgen, maar vrouwen moeten ook kansen grijpen. Ze moeten het lef hebben om het te doen, nu blijven ze altijd maar de kat uit de boom kijken." Wiegman heeft nog geen idee wat de dertien maanden durende cursus betaald voetbal haar gaat brengen. Wordt ze de nieuwe vrouwenbondscoach? "Dat weet ik echt niet. Ik vind het een eer dat ik vorig jaar aan de staf van het Nederlands team ben toegevoegd. En nu ben ik blij dat ik deze cursus mag doen. Ik denk dat ik daar heel veel kan leren."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden