Voetballer met begrip voor plek op de bank

Kevin Strootman is misschien het grootste talent van de nieuwe generatie Oranjevoetballers. Een carrièreplan heeft hij niet. Hij is al lang blij dat hij bij de selectie zit.

Hij is al menig keer vergeleken met Willem van Hanegem. Zo schreef bijvoorbeeld Henk Spaan vorig jaar: 'Na Van Hanegem lijkt hij het meest op Van Hanegem'. Dat schept verwachtingen. Kevin Strootman, de 22-jarige middenvelder uit Ridderkerk gaat de komende weken de concurrentiestrijd aan met Nigel de Jong en Rafael van der Vaart om de plek links op het Oranjemiddenveld. Hij is de belangrijkste jongeling in het team van bondscoach Bert van Marwijk. De meest talentvolle exponent van een nieuwe generatie voetballers.

Het is zijn allereerste EK. "Maar de oudere spelers zien mij niet als iemand die hun plekje komt overnemen", benadrukt Strootman. "Ze proberen me juist te helpen. Natuurlijk zijn ze niet de hele wedstrijd met mij bezig, je moet het wel zelf doen, maar ze coachen me wel iets meer." En dat is ook niet zo gek, begrijpt de middenvelder van PSV. "Jongens als Van Bommel, De Jong en Sneijder zijn ooit zelf de jongste generatie geweest. Zij weten hoe prettig het is om in het begin een beetje door oudere spelers te worden geholpen."

Bij PSV is Strootman ondertussen reserveaanvoerder. "Bij de club behoor ik elke wedstrijd een meerwaarde te hebben voor het team", zegt hij. "Bij het Nederlands elftal probeer ik uiteraard ook belangrijk te zijn, maar daar zijn zo veel spelers met enorm veel talent. Ik ben al lang blij dat ik deel uitmaak van de selectie."

Strootman probeert bij het Nederlands elftal nu nog vooral te leren van oudere spelers. Hij kent er zijn plaats. Als hij op de bank zit, heeft hij daar begrip voor. Dan zijn er betere spelers op zijn positie. "Ik heb laatst, tijdens de interland tegen Engeland, bijna de hele wedstrijd warmgelopen langs de kant zonder in te vallen. Dat zal bij PSV niet snel gebeuren. Maar bij het Nederlands elftal maakt het me niet uit."

Zijn bescheidenheid siert Strootman. Zeker als je ziet hoe snel het allemaal voor hem is gegaan. In het seizoen 2010/2011 speelde hij nog zestien wedstrijden in de eerste divisie. Het jaar daarvoor was hij met Sparta, de club die hem opleidde, gedegradeerd. FC Utrecht kon de jeugdinternational in de winterstop voor een habbekrats kopen en verkocht hem een half jaar later alweer, samen met Dries Mertens, voor 13 miljoen euro aan PSV. Strootman was op dat moment al uitgegroeid tot een vaste waarde in de selectie van Oranje. Binnen een paar maanden ging hij dus van de eerste divisie naar het allerhoogste niveau.

Maar Strootman weigert stug hoogdravend te doen over zijn razendsnelle opmars in het Nederlandse voetbal. "Of ik het zo heb gepland? Nee, ik plan mijn carrière niet. In het voetbal kun je niet plannen." Hij noemt zijn laatste volle seizoen bij Sparta, waarin hij degradeerde, als voorbeeld. Het was zijn minste seizoen. Hij was niet helemaal fit, maar speelde toch, en viel dus in veel wedstrijden tegen. Scouts op de tribune schreven hem af. Zij hadden geen weet van zijn sluimerende blessure. Ze zagen slechts een plotseling veel minder goed presterende jeugdinternational. Een op handen zijnde transfer naar AZ ketste af. "Opeens waren er alleen nog clubs uit de onderste regionen van de Eredivisie in me geïnteresseerd."

Hij leerde in die periode dat je in het voetbal je kansen moet grijpen zodra die zich aandienen. "Daarom ben ik halverwege het volgende seizoen ook direct naar FC Utrecht gegaan, en weer een half jaar later naar PSV. Geloof me: als ik dat een paar jaar terug allemaal had kunnen voorspellen, was ik een héél goede waarzegger geweest."

Strootman plant veel liever op de korte termijn, zegt hij. Hoe hij de komende weken belangrijk kan zijn voor zijn team bijvoorbeeld. Dromen over een glorieuze, verre toekomst vindt hij tijdverspilling. Hij kan zijn loopbaan in zijn hoofd vormgeven als hij wil, maar wat heeft hij daaraan? "Natuurlijk heb ook ik best clubs in mijn hoofd waar ik in de toekomst graag voor zou willen spelen", zegt hij. "Maar dat zijn de clubs waar iedereen wel naartoe wil. Op lange termijn kun je hoogstens doelstellingen hebben, maar je carrière stap voor stap uitstippelen is in het voetbal echt onmogelijk."

Op 9 februari 2011 viel Strootman voor het eerst in bij Oranje, in een oefenwedstrijd tegen Oostenrijk. Hij kwam in het veld voor Theo Janssen, die hij ondertussen in de pikorde ruimschoots is gepasseerd. Strootman speelde de achttien minuten die hem die wedstrijd waren gegund alsof hij nooit anders had gedaan. Precies zoals bij FC Utrecht, en later bij PSV, vormde hij op het middenveld van Oranje de schakel tussen aanval en verdediging. Zijn voetbalnatuur bleek bondscoach Van Marwijk interessante extra opties te bieden: Strootman is meer verdedigend dan Van der Vaart, maar aanvallender ingesteld dan De Jong.

Strootman werd in december op de website van het tijdschrift Voetbal International verkozen tot het talent van 2011. Maar toch was het afgelopen seizoen een teleurstelling voor hem. Hij was naar PSV gekomen om prijzen te pakken, het kampioenschap voor alles. Maar hij won alleen de KNVB-beker. Toch steekt een jonge speler ook van dit soort teleurstellingen het nodige op, weet de middenvelder inmiddels. "Het was een vreemd seizoen", zegt hij. "Aan het begin zat alles mee. Maar zodra dat even niet meer het geval was, zat ook direct álles tegen. Daar heb ik van geleerd. Ook al omdat iedereen je volgt bij een club als PSV. Iedereen heeft een mening over je. Dat was een groot verschil met de clubs waar ik vandaan kwam. Als je bij PSV en in het Nederlands elftal speelt, ben je de ene dag de beste en de volgende een miskoop. Daar moet je je voor leren afsluiten. Daar ben ik het afgelopen seizoen beter in geworden."

De voetballer weet nog niet precies wat hij van het EK in Polen en Oekraïne moet verwachten. Veel heeft hij er niet met andere, meer ervaren spelers over gepraat. "Ik denk ook niet dat zoiets zinvol of noodzakelijk is", zegt hij. Zijn devies: ook een toernooi moet je niet vooraf willen plannen, doorgronden of analyseren. Alleen met ploeggenoot Orlando Engelaar heeft hij het er weleens over gehad. Engelaar zat bij de selectie op het EK 2008. "Wat zijn belangrijkste advies was? Dat ik vooral heel erg moest gaan genieten. En dat ben ik zeker ook van plan. Zo'n toernooi is toch iets wat je waarschijnlijk maar één of twee keer in je carrière mee zult maken. Dat is wat het zo speciaal maakt."

Strootman hoopt uiteraard van waarde te kunnen zijn in Oranje. Het komende EK - of in ieder geval op termijn - wil hij graag uitgroeien tot een belangrijke speler binnen het Nederlands elftal. Niet per se de meest opvallende overigens. Dat laatste past ook niet echt bij zijn subtiele stijl van voetballen, bij zijn moeilijk te doorgronden talent om tegenstanders haast ongemerkt fouten te laten maken. Strootman hoeft ook niet door iedereen bejubeld te worden. En al die media-aandacht is evenmin zijn favoriete onderdeel van het voetbalbestaan. "Als het team om me heen maar tevreden is", zegt hij. "Daar ga ik voor. Mijn trainer bij PSV, Phillip Cocu, was vroeger ook nooit mijn grote idool. Idolen zijn vaak aanvallers. Maar Cocu was wel heel belangrijk voor het team."

Aan Cocu, een speler van nog weer een generatie verder terug dan bijvoorbeeld Sneijder, Huntelaar en Heitinga, had Strootman het afgelopen seizoen dan ook veel. "Hij speelde op een vergelijkbare positie als ik. Vooral toen hij eerder dit seizoen nog assistent-coach was, spraken we veel met elkaar. Over hoe ik mijn spel op mijn specifieke positie verder zou kunnen verbeteren. Hij liet mij dan vaak videobeelden zien van bepaalde situaties in het veld en vertelde me hoe ik daar het best mee om kon gaan. Hij vergeleek mijn situatie bij PSV ook vaak met die bij het Nederlands elftal."

Maar het meeste leert een voetballer uiteindelijk toch op het veld. En dat leren zit 'm vaak in de kleinste details - ook bij het Nederlands elftal. Soms hoeven de aanwijzingen niet eens tactisch of technisch van aard te zijn. Een schouderklopje of een hart onder de riem is minstens zo belangrijk voor een nieuweling, een jong talent. "Zo zei De Jong in één van mijn eerste wedstrijden in Oranje vlak voor de aftrap snel nog even dat ik echt niet voor niets in de basis stond", vertelt Strootman. "Dat geeft je op zo'n moment net wat meer overtuiging. Vooral omdat zo'n speler het zegt, iemand die alles al heeft meegemaakt. Daar neem je als jongere speler natuurlijk direct alles van aan."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden