Review

Voetbal, de kunst die de ziel verlicht

Er is een geheim verbond tussen film en voetbal. De Duits-Turkse regisseur Fatih Akin weidt in interviews net zo lief uit over zijn favoriete Hamburgse voetbalclub FC Sankt Pauli als over een nieuwe film. De Britse regisseur Ken Loach kreeg een tijdje geleden zelfs een brief van voormalig Frans profvoetballer Eric Cantona. Of hij misschien een keer aan hem wilde denken. Dat wilde Loach wel. Met ’My Name is Joe’ had hij al eens een bekroonde film gemaakt over een voetbaltrainer. Met Cantona besloot Loach een komedie te maken, het fantastische ’Looking for Eric’, waarin Cantona vanaf een poster in de slaapkamer van een depressieve postbode stapt, om hem in therapeutische gesprekken weer op de been te helpen.

Via Jafar Panahi, de Iraanse regisseur die vorige maand na internationale protesten werd vrijgelaten uit de gevangenis, kwamen we heel wat te weten over voetbalgekte in Iran. In ’De Cirkel’ volgde Panahi een Iraans schoolmeisje dat door de verkeersdrukte van Teheran haar weg naar huis moest zien te vinden. De zwerftocht van het meisje duurde even lang als de voetbalwedstrijd die op de achtergrond op de radio was te horen. Het was de ultieme versmelting van film en voetbal, in negentig minuten, later gevolgd door de voetbalgekke Iraanse meisjes in Panahi’s ’Offside’ die – ongeacht het stadionverbod voor Iraanse vrouwen – verkleed als jongens naar een WK kwalificatiewedstrijd togen, en het met de Iraanse driekleur op de wangen riskeerden opgepakt te worden.

In Nederland winnen documentaires over voetbal het van speelfilms over voetbal. Tot de favorieten behoort ’Solo: De Wet van de Favela’ waarin Jos de Putter in de sloppenwijken (favela’s) van Rio de Janeiro op talentvolle voetballertjes stuit, en besluit hen met de camera te volgen. Centraal in zijn film staan de 11-jarige vriendjes Anselmo en Leonardo. De laatste speelt tegenwoordig bij NAC Breda.

Smakelijker dan in de documentaire ’Johan Cruijff – En Un Momento Dado’ krijgen we het niet. Cruijff werd in 1988 trainer van FC Barcelona, en haalde Barça uit een diep dal. Dertig jaar later wordt hij in Spanje nog steeds als godheid vereerd. De Catalanen hebben het over een geheime afspraak met de bal, en over de kunst die de ziel verlicht. Er zijn ook Catalanen die Cruijffs lievelingsgerecht eten: cannelloni met zwarte truffels.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden